️الگوی حضور در میدان مبارزه، رسالت اندیشکدههای انقلابی در شرایط فعلی کشور همپوشانی بسیار زیادی میان موضوعات سیاسی و موضوعات مرتبط با پیشرفت رخ داده و عملا اندیشکده ها برای انجام فعالیت ذاتی خود یعنی کمک به بهبود تصمیم گیری و حل مسائل کشور، لاجرم به تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از محیط سیاسی کشور هستند.از طرفی موضوع سیاست از گذشته برای بخشی از نخبگان در دو سطح مهم تفکیک شده است؛ سطح مربوط به پیگیری آرمان های اصلی انقلاب که اساسا اندیشکده نمیتواند آن را نادیده بگیرد و سطح مربوط به رقابت های سیاسی جریانات داخلی که نخبگان و فرهیختگان شأن خود را اجل از ورود در آن میدانستند. در جزوه پیوست سعی شده اصولی را جهت فعالیت اندیشکده ها در هر دو حوزه سیاسی و پیشرفت های علمی و اقتصادی ذیل سرفصل های ذیل تشریح شود: اصالت حضور در میدان مبارزه و نفی عافیتطلبیدرهمتنیدگی مستمر مبارزه با خودسازی و علمآموزیمرزبندی شفاف و قاطع با دشمناصالت وحدت؛ مدیریت اختلافات درونگفتمانی بدون انشقاق«نهضت تبیین»؛ سازوکار وحدتآفرین و حل اختلافات داخلیصیانت از مبانی و اجتناب از تقلیلگرایی در رقابتهای سیاسیعبور از دوگانه کاذب کار سلبی و ایجابی و لزوم انجام هر دوی آنهمافزایی متقابل امیدآفرینی کلان و آسیبشناسی انتقادی تقدم نزاع گفتمانی بر راهکارهای تکنیکیضرورت حفظ خاکریزِ فکری در مواجهه با غرب با وجود چنین اصولی، حتماً در میانه هجمه سنگین دشمن، جمع کردن میان «امیدآفرینی و نگاه کلان به پیشرفت کشور» در کنار «اصلاح ضعفهای داخلی» امری دشوار است. در چنین شرایطی، هم اهتمام به «تبیین برای حل اختلافات فکری» و هم «مراقبت از عدم شکلگیری دودستگی» نیازمند ظرافت است. هم «اعتماد به مسئولان» و هم «مراقبت دقیق از عدم تکرار خطاهای گذشته»، و همچنین «دفاع در برابر هجمه امروز دشمن» در کنارِ «آمادگی و طراحی برای سد کردن حملات آتی»، توازنی سخت و طاقتفرسا میطلبد. لیکن کلید غلبه بر این پیچیدگیها حضور واقعی در میدان مبارزه است. آن کسی که واقعا مبارزه میکند و در جبههی واقعی است، حواسش به همه جوانب جنگ است. اما بخش مهمی از مشکلات از اینجا شروع میشود که خیلی از افراد به اصطلاح فعال، جزء واقعی از جبهه نیستند. کنار جبهه هستند. مثل تماشاچی های بازی فوتبال و یا گزارشگر تلویزیون@khodjoosh