عکس پروفایل TQM in LABT
۴۱۴ عضو

TQM in LAB

بهاره‌اکبری‌بیرگانی هستم؛ممیز، مدرس و مشاور استقرا سیستم مدیریت کیفیت در آزمایشگاه تشخیص طبی🧬undefined undefined️در این کانال قصد دارم، تجربیات ‌تخصصی خود را در رابطه با نحوه اجرای الزامات سیستم مدیریت کیفیت بر اساس رفرنس های معتبر، به شما همراهان گرامی آموزش دهمundefined
#روش‌های‌تخمین‌بایاس‌در‌آزمایشگاه ۳
۳.آزمون بازیابی (Recovery / Spike Recovery)
در این آزمون، مقدار مشخصی از آنالیت را به نمونه اضافه می‌کنیم و بررسی می‌کنیم دستگاه چه مقدار از آن را برمی‌گرداند. یعنی آیا دستگاه تقریباً به همان اندازه‌ای که اضافه کردیم افزایش نشان می‌دهد یا نه؟ چون ما می‌دانیم دقیقاً چقدر آنالیت را اضافه کرده‌ایم؛ پس انتظار داریم نتیجه هم به همان اندازه بالا برود.
این آزمون نشان می‌دهد آیا ماده مورد نظر:در ماتریکس نمونه خوب اندازه‌گیری می‌شود و افزایش آنالیت در مقدار مشخص باعث زیاد شدن نتیجه می‌شود؟
نحوه انجام 1. نمونه پایه را اندازه می‌گیریم:• گلوکز نمونه = 100 mg/dL2. بعد 20 mg/dL گلوکز به همان نمونه اضافه می‌کنیم.3. دوباره اندازه می‌گیریم. اگر دستگاه درست باشد باید حدوداً نشان بدهد:• انتظار ما: 100+20=120بازیابی خوبدستگاه می‌خواند: 118یعنی افزایش واقعی که دستگاه دیده: 100−118=18Recovery%=(18/20)×100=90%پس دستگاه 90٪ از مقدار اضافه‌شده را برگردانده است.در اینجا بایاس به این گ.نه محاسبه میشود:Bias=Resultspiked−Expected و اگر Recovery = 100% باشد بایاس صفر است، اگر Recovery کمتر از 100% باشد بایاس منفی است و اگر Recovery بیشتر از 100% باشد، بایاس مثبت است.اما نقص های این روش کجاست؟ آزمون Recovery بیشتر به خطای سیستماتیک ثابت حساس است،اما خطای نسبی را خوب نشان نمی‌دهد. چون در recovery ما معمولاً:یک نمونه پایه داریم سپس یک مقدار معلوم به آن اضافه می‌کنیم و بعد فقط می‌بینیم افزایش چقدر بودهیعنی تمرکز روی اختلاف قبل و بعد از spike است، نه روی رفتار روش در دامنه‌های مختلف غلظت.پس اگر روش دچار خطای نسبی باشد، recovery ممکن است آن را خوب آشکار نکند و یا حتی گمراه‌ کننده باشد.

۱

۱۶:۵۲