حمایت و مراقبت از کودکان در جنگکودکان ۶ تا ۱۲ سال:️کودک در این سن میتواند مفهوم «خطر»، «مرگ» و «آسیب» را درک کند، اما در تنظیم هیجان و ارزیابی واقعبینانه خطر هنوز محدود است، در نتیجه، ممکن است خطر را بیش از حد برآورد کرده و احساس ناامنی پایدار پیدا کند.️کودک «میفهمد چه شده»، اما نمیتواند خودش را قانع کند که «الان امن است».️کودک در این سن گاه ممکن است مرگ را برگشت پذیر بداند یا درگیر سؤالاتی درباره علت، عدالت و امنیت شود.️ممکن است فکر کند: «اگر آن کار را نمیکردم، این اتفاق نمیافتاد».️ نشانههای استرس: ️ اضطراب و نگرانی مداوم، مانند ترس از دست دادن عزیزان️افکار تکراری درباره حوادثی که دیده یا شنیده.️ کابوس یا ترس از تنها ماندن️ اجتناب از برخی فعالیتها، مانند نرفتن به مدرسه️سرزنش خود ️پرخاشگری یا تحریکپذیری️شکایات جسمی مانند دلدرد، سردرد️ نگرانی در مورد از دست دادن افراد ️در این سن، کودک نیاز دارد:️ اطلاعات واقعی دریافت کند ولی بدون جزئیات. ️ سؤالاتش پاسخ داده شود.️ احساسش درک و پذیرفته شود. مثال: در پاسخ کودکی که در مورد جنگ میپرسد، «اتفاق بدی افتاده و بعضی آدمها آسیب دیدن. طبیعیه که بترسی یا ناراحت بشی. الان ما کنار هم هستیم و مراقبیم.»️ چه کنیم ؟️ بازگرداندن حس امنیت️ کمک به بیان حسها و پاسخ ساده و صادقانه به پرسشها️ اصلاح برداشتهای نادرست مثل احساس گناه ️ بازگشت به نظم و عملکرد روزمره و حفظ برنامه ثابت تا حد امکان️بازی و فعالیت های فیزیکی با کودک ️ استفاده از هنر: نقاشی و موسیقی و نقش آفرینی برای تنظیم حسها️چه زمانی نیاز به کمک گرفتن از متخصص است ؟️نشانههای استرس شدید و پایدار باشد.️ عملکرد روزمره کودک از جمله خواب و خوراک مختل شده باشد. ️ اجتناب شدید یا کابوس مکرر وجود داشته باشد. در این سن، کودک بیش از هر چیز میخواهد بداند: «آیا دوباره این اتفاق میافتد یا نه؟»#کودک_و_نوجوان#آموزش_سلامت_روان#انجمن_علمی_روانپزشکان_ایران@lranmentalhealth
۴:۰۰
حمایت و مراقبت از کودکان در جنگکودک و نوجوانان ۱۲ تا ۱۸ سال:️ درک انتزاعی و پیچیده دارد، به دنبال هویت است، حساس به عدالت و بیعدالتی است، و نیاز به استقلال دارد.️نوجوان فقط «اتفاق» را نمیبیند بلکه آن را در چارچوب سیاست ،عدالت ،آینده و هویت خود تفسیر میکند.️بحران بیرونی میتواند تبدیل به بحران درونی شود و حس امنیت و اعتماد به دیگران و تصویر آینده و معنا و ارزشها دچار آسیب شود. ️ممکن است به این نتیجه برسد:«هیچجا امن نیست»، «هیچکس قابل اعتماد نیست، «زندگی بیمعنی است».️مرگ را برگشتناپذیر میداند ولی هیجان مرتبط با فقدان را با شدت و نوسان بیشتری تجربه میکند .مرگ و فقدان برای او پرسشهای جدی در مورد معنای زندگی و عدالت ایجاد میکند و میتواند باورها و نگاهش به زندگی را تغییر دهد. ️نشانههای استرس:️خشم، اضطراب، گوش به زنگی️ بیحسی، بی تفاوتی، کرختی️مرور ذهنی مکرر آنچه شنیده و دیده.️ اجتناب و فاصله گرفتن از دیگران️رفتارهای پرخطر️ چه کنیم؟️ صحبت کردن در مورد شرایط و نگرانیها️ پاسخ صادقانه به پرسشها ️بازگشت به نظم و عملکرد روزمره و حفظ برنامه ثابت تا حد امکان️ استفاده از بازی مشترک، هنر، و فعالیت فیزیکی برای تنظیم هیجان️ تشویق به ارتباط سالم با همسالان ️چگونه با نوجوان حرف بزنیم؟️ ارتباط خوبی با او برقرار کنید. بدون ارتباط موثر، حرف زدن ممکن نیست. ️ برای حرف زدن زمان مناسبی را پیدا کنید، در میانه تنش زمان مناسبی برای صحبت کردن نیست. ️ گاهی نوجوانان درحین فعالیت دیگری راحت تر صحبت میکنند: در زمان راه رفتن، بازی کردن ، در ماشین. ️ از بالا به پایین با او حرف نزنید و سریع توصیه و نصیحت و اطمینانبخشی نکنید. ️تحمل تفاوت دیدگاه را داشته باشید حتی اگر با او موافق نیستید .️احساسات او را ببینید نشان دهید که او را فهمیده اید.️ برای فهمیدن جهانش با او حرف بزنید و نه اصلاح. ️ با مشارکت دادن او در تصمیم گیریها کمک کنید احساس کنترل را بازیابی کند.️ کمک کنید معنایی برای خود بیابد نه اینکه شما برای او بسازید.️ در صورتیکه تمایلی به حرف زدن ندارد به خواست او احترام بگذارید در عین حال اطمینان دهید هر زمان بخواهد کنارش هستید.️ در صورتیکه با خشم یا لحن سردی صحبت میکند آن را به نشانه بی احترامی به خود نبینید. اغلب اوقات این تلاش او برای دفاع از خودش است. ️ پس از گفتگو پایان خوبی بسازید تا بار بعد راحتتر برای گفتگو پیشقدم شود: هر وقت خواستی میتونیم دوباره حرف بزنیم.نوجوان دنیا را میفهمد ولی هنوز تحملش را ندارد. نوجوان به راهحل نیاز ندارد، به کسی نیاز دارد که بتواند کنار او فکر کند. نوجوان به پاسخ نیاز ندارد، به کسی نیاز دارد که کنار او سؤالها را تحمل کند.#کودک_و_نوجوان #آموزش_سلامت_روان#انجمن_علمی_روانپزشکان_ایران@lranmentalhealth
۴:۵۲
روان ما در جهان ناامن چه میکند؟گاهی شرایط بیرونی چنان ناامن، متزلزل و غیرقابلپیشبینی میشود که الگوهای آشنای کارکرد ذهن، ناکارآمد میشوند. آدمها متوجه میشوند که دیگر مثل قبل فکر نمیکنند، احساس نمیکنند یا واکنش نشان نمیدهند. تمرکز دشوار میشود، خواب بههم میریزد، روابط شکننده میشوند و تصمیمگیری حتی دربارهی مسائل ساده دشوار میشود.
️در چنین شرایطی، نخستین گام مراقبت این است که بدانیم:️روان سالم، در شرایط غیرعادی، واکنشهای متفاوتی نشان میدهد.️این تغییرات در بسیاری موارد نشانهی اختلال یا ضعیف شدن نیستند؛ نشانهی فعال شدن سیستمهای بقا هستند.#تروما#آموزش_سلامت_روان#انجمن_علمی_روانپزشکان_ایران@lranmentalhealth
۴:۲۴
خودمراقبتی در بحرانرعایت بهداشت خواب تا حد امکاندر شرایط جنگ و بحران طبیعی است که کمتر، سبکتر، یا تکهتکه بخوابیم. تلاش برای دستیابی به خواب کامل و بینقص واقعبینانه نیست و گاهی نتیجه معکوس دارد. انجام کارهای سادهای مثل کم کردن نور اتاق از غروب، نظم ساعت خواب و بیداری و جای خواب ثابت و امن کمککننده است. توجه به بدن نوشیدن آب کافی، تغذیه منظم، حفظ تحرک در حد حرکتهای آهسته و کشش ملایم، تماس با زمین و طبیعتمحدود کردن اخبارخبر قرار است در خدمت آگاهی باشد، نه اینکه ما را فرسوده کند.حفظ روابطدر تماس بودن با کسانی که حس امنیت بیشتری ایجاد میکنند. انتخاب آگاهانه روابط گاهی به معنای نزدیکتر شدن است و گاهی به معنای فاصله گرفتن موقت.پذیرش محدودیتها در بحران، ظرفیت روانی کاهش مییابد و این کاهش لزوماً به معنای پسرفت یا ضعف نیست. پذیرش شرایط همراه با انعطاف جزیی از خودمراقبتی است.#خودمراقبتی#آموزش_سلامت_روان#انجمن_علمی_روانپزشکان_ایران@lranmentalhealth
۴:۳۹
راهنما.pdf
۱۸۵.۰۳ کیلوبایت
راهنمای حمایت از بیماران شدید روانپزشکی در شرایط جنگیتهیه شده در "دفتر سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی"۱۴:۱۶
در شرایط بحران و ناامنی، پرسش اصلی این نیست که «چطور حالم خوب شود؟» بلکه این است که «چطور تاب بیاورم؟»️امنیت : امنیت روانی به معنای نبود کامل خطر نیست؛ بلکه باور درونی به این که «در این لحظه، خطر فوری وجود ندارد» است.️تنظیم هیجان: به معنای آرام شدن کامل یا حذف هیجان نیست بلکه پایین آوردن شدت این حالات تا حدی که قابل تحمل شوند.️رابطه: الزاماً حرفهای درست یا راهحلهای منطقی نیست، بلکه تجربهی « آرام و بدون تنش در کنار دیگری بودن» است.️امید داشتن: مثبتاندیشی افراطی یا انکار واقعیت نیست، بلکه پذیرفتن شرایط سخت، بدون تعمیم دادن این سختی به آیندهای قطعی و تغییرناپذیر است.️حس اختیار و عاملیت: هر اقدامی که حتی در مقیاس بسیار کوچک، حس عاملیت و حق انتخاب داشتن را به فرد بازگرداند.️کارهای کوچک اما پایدار: در بحران، انتظار تغییرهای بزرگ اغلب ناامیدکننده است و احساس شکست را تقویت میکند. در مقابل، کارهای کوچک (انجام کارهای روزمر و قابل انجام) میتوانند حس تداوم و پیوند با زندگی را حفظ کنند.#تروما #خودمراقبتی #آموزش_سلامت_روان#انجمن_علمی_روانپزشکان_ایران@lranmentalhealth۴:۴۷
سکوت، بیحسی یا بیتفاوتی کودکان در واکنش به خبر بد️ذهن کودک وقتی اطلاعات بیش از حد دریافت کند ممکن است موقتا خاموش شود تا بتواند تحمل کند.این حالت ممکن است بصورت خیره شدن، سکوت، تغییر موضوع یا ادامه کار عادی (مثلا رفتن سراغ بازی) دیده شود.️این به معنی این نیست که کودک نفهمیده بلکه یعنی هنوز «هضم نکرده»️چه کار کنیم؟️ ۱. سکوت را تحمل کنید. اشتباه رایج: فشار به کودک برای حرف زدن«چرا چیزی نمیگی؟»«ناراحت نشدی؟»️ ۲. کنار او بمانید : «من اینجام»️ ۳. در را برای گفتگو باز بگذارید: «هر وقت خواستی در موردش حرف بزنی من هستم»️ ۴. تکرار تدریجیممکن است کودک زمان دیگری و یا تدریجی حرف بزند، لازم است آماده باشیم دوباره بشنویم و توضیح بدهیم.️ ۵.از فرصتهای غیرمستقیم استفاده کنید : مثل نقاشی، بازی، پیاده روی، کار مشترک «کودک زمانی حرف میزند که احساس امنیت کند، نه زمانی که از او خواسته میشود» «ارتباط مؤثر یعنی ایجاد فضا برای حرف زدن،نه وادار کردن به حرف زدن»#کودک_و_نوجوان #آموزش_سلامت_روان#انجمن_علمی_روانپزشکان_ایران@lranmentalhealth۵:۴۱
روان.pdf
۵.۰۶ مگابایت
کتابچه دیجیتال «آشنایی با اختلالات سلامت روان پس از سانحه از جمله اختلال استرس پس از سانحه»️تهیه شده در دفتر سلامت روانی، اجتماعی و اعتیاد وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی۵:۴۷
افزایش مصرف الکل، آرامبخشها و مواد در بحرانها و تروما🟡تجربه تروما معمولاً با مجموعهای از علائم روانی و جسمی همراه است: اضطراب، گوشبهزنگی دائمی، بیخوابی و کابوس، افکار مزاحم، احساس ناامنی و از دست دادن کنترل، یا بیحسی و نوسان شدید هیجانی. در چنین شرایطی بسیاری از افراد به مصرف الکل یا داروهای آرامبخش بهعنوان نوعی «خوددرمانی» روی میآورند. این مواد در کوتاهمدت میتوانند اضطراب، تنش و بیخوابی را کاهش دهند و همین تسکین سریع، احتمال تکرار مصرف را افزایش میدهد.🟡اگرچه مصرف الکل یا داروها ممکن است در کوتاهمدت اضطراب و بیخوابی را کاهش دهد، اما در میانمدت میتواند با تشدید علائم، اختلال خواب مزمن و خطر وابستگی همراه باشد. 🟡«خوددرمانی» نشانهای از رنج روانی است. با شناسایی زودهنگام نشانهها، خودمراقبتی، رعایت بهداشت خواب، و مراجعه برای درمان تخصصی میتوان از مزمن شدن این مشکلات و وابستگی پیشگیری کرد.#آموزش_سلامت_روان#انجمن_علمی_روانپزشکان_ایران@lranmentalhealth۵:۳۵
در روزهای پایانی سال به این ۳ پرسش فکر کنید:
چطور این سال سخت را تاب آوردید؟ چی کمک کرد؟ دستاوردهای شما، هر چند خیلی کوچک چی بودند؟ به چه چیزی امید دارید؟
روایت شما از این سال چیست؟ اگر مایل بودید آنرا به شکل پیام صوتی یا نوشتاری با ما در میان بگذارید. ما پنج روایت را در روزهای آتی در این صفحه منتشر خواهیم کرد.
ارتباط با ما : @IranMentalHealth
چطور این سال سخت را تاب آوردید؟ چی کمک کرد؟ دستاوردهای شما، هر چند خیلی کوچک چی بودند؟ به چه چیزی امید دارید؟روایت شما از این سال چیست؟ اگر مایل بودید آنرا به شکل پیام صوتی یا نوشتاری با ما در میان بگذارید. ما پنج روایت را در روزهای آتی در این صفحه منتشر خواهیم کرد.ارتباط با ما : @IranMentalHealth۷:۰۳
دست راست و دست چپ روانمان در بحران :🟣زیر فشار سنگین این روزا بهتر نیست به «احساس» احترام بذارم و فعلا «منطقی» نباشم؟🟣 در خطرات پیچیدۀ این روزا بهتر نیست «منطقی» باشم و «احساس» رو کنار بذارم؟🟣شاید شما هم با این دوراهی مواجه شده باشید؛ یا شاید این دوگانه در اطرافیانتان غافلگیرتان کرده باشد. انگار در بحرانها بعضی از ما طرفِ منطق را میگیریم و بعضی دیگر هوادارِ احساس میشویم. به نمونههای رفتاری این دو نگاه کنید:- منطقی: سنجیدن وضعیت و بررسی خطرات، شناسایی راهکارهای در دسترس، حساب و کتاب کردن و یافتن بهترین گزینهها، طراحی برنامههای جایگزین، و ...- احساسی: نامگذاری هیجانها، صحبت از ترسها و رنجها، مرور پرهیجان اخبار (مثلا با فریاد یا اشک یا لرز)، انجام آئینهای سوگواری (مثلا روشن کردن شمع یا خواندن شعر)، و ...🟣احتمالا موافقید که به هر دوی اینها نیاز داریم. این دو نه مزاحم هم، بلکه مکمل همند. هرکدام حذف شود دیگری به درستی کار نمیکند. احساسها انگیزۀ تفکرند و تفکر، محافظ احساسهاست. ما با کمک تفکر و محاسبه، احساسهای سختِ کمتری را تجربه خواهیم کرد؛ و با هدایت احساسها، تفکرمان در مسیر موثر به کار میافتد.(ادامه دارد ... )#آموزش_سلامت_روان#انجمن_علمی_روانپزشکان_ایران@lranmentalhealth
۵:۲۹
دست راست و دست چپ روانمان در بحران : (بخش دوم )🟣 زنده نگاه داشتن همزمان این دو ویژگیِ زیبای انسانی، آسان نیست. همۀ ما ظرفیت هر دو را داریم و به هر دو نیاز داریم؛ اما بسیاری از ما فقط یکی از این دو دست را در خودمان قوی کردهایم. برای پرواز، فعال ماندنِ هر دو بال، حیاتی است. در مواجهه با سختیها به این سه پیشنهاد بیندیشید:۱. دست غالب خودتان را بشناسید. با مرور گذشتهها حدس بزنید که کدام یک از این دو بازو در شما قویتر بوده است؛ میتوانید از دیگران هم بازخورد بگیرید.۲. دست غیرغالبتان را هم به کار بگیرید. از خودتان بپرسید کدام بال را کمتر به کار گرفتهاید؛ رفتارهای منطقی در شما کمرنگ بوده؟ یا از احساستان مراقبت کافی نکردهاید؟ هر قدر میتوانید این بال را هم به کار بیندازید.۳. دست به دستِ هم دهید. با اطرافیانتان دربارۀ این دو توانمندی گفتگو و تقسیم کار کنید؛ یعنی با هم قرار بگذارید که هر کس رفتارهای مرتبط با ویژگی قدرتمندترش را در فضای جمعی به کار بگیرد و دیگران از آن توانمندی قدردانی کنند.🟣شاید بتوان آغاز شاهنامه فردوسی را همخوان با این دو بال هم فهمید: به نام خداوند «جان» و «خرد» #آموزش_سلامت_روان#انجمن_علمی_روانپزشکان_ایران@lranmentalhealth۵:۲۹
