ادعای پنجم: رفتید سوریه جنگیدید؛ برای حفظ نظام دیکتاتوری بشار اسد!
یک. ایران از دوره جنگ تحمیلی هشت ساله، رابطه خوبی با سوریه داشته و سوریه، جزو معدود کشورهای عربی بود که رسما از ایران در مقابل عراق حمایت میکرد؛ لازمه چنین رابطهای، حمایت از سوریه در روزهای سخت بود.دو. حضور نظامیان ایرانی در سوریه، تا پیش از ظهور داعش، به حالت مستشاری بود؛ مثل خیلی از کشورهای دیگر. اما با ظهور داعش و احساس خطر نسبت به گسترش آن به مرزهای ایران، حضور نظامیان ایرانی جدیتر شد.سه. در حالی که کشور عربستان سعودی، در همه کشورهای درگیر انقلاب، مثل مصر و تونس، به عنوان عنصر ضدانقلاب عمل کرده و مخالف تغییر نظام سیاسی این کشورها بوده، چرا باید صدها میلیارد دلار خرج شورشیان سوری کند؛ اینجا مشخص میشود که ماجرای سوریه، ماهیتی متفاوت از بقیه انقلابهای عربی دارد.چهار. أیمن الظواهری که سرکرده تروریستهای القاعده بود، با اینکه اصالتا مصری است و همان زمان، انقلاب مردم مصر علیه حسنی مبارک در جریان بود، اما فقط در سوریه اعلام جهاد کرد؛ در حالی که اگر دغدغه او، انقلاب علیه استبداد بود، چرا در انقلاب هموطنانش مشارکت نکرد؟پنج. اگر هدف ارتش آزاد سوریه، سرنگونی نظام دیکتاتوری اسد بود، چرا در اولین اقدام، پدافندهای هوایی سوریه در مرز جولان با اسرائیل را از بین بردند؟ همه اینها نشان از آن دارد که ماجرای سوریه، تفاوتی ماهوی با بقیه کشورهای عربی درگیر در بیداری اسلامی یا بهار عربی داشت.شش. هیچ کس منکر اشکالات حکومت بشار اسد نبوده و نیست؛ لکن حضور نظامیان ایرانی در سوریه، در وهله اول، برای حفظ حرم هم نبود، چه برسد به حفظ اسد! سوریه اگر حرم هم نداشت، ما برای حفظ امنیت ملی خودمان باید در آنجا حضور پیدا میکردیم و جلوی گسترش داعش را میگرفتیم تا مجبور نشویم با داعش در مرزهای ایران بجنگیم!
میلاد موحدیان؛ پژوهشگر تاریخ معاصر ایران
@m_movahedian73
یک. ایران از دوره جنگ تحمیلی هشت ساله، رابطه خوبی با سوریه داشته و سوریه، جزو معدود کشورهای عربی بود که رسما از ایران در مقابل عراق حمایت میکرد؛ لازمه چنین رابطهای، حمایت از سوریه در روزهای سخت بود.دو. حضور نظامیان ایرانی در سوریه، تا پیش از ظهور داعش، به حالت مستشاری بود؛ مثل خیلی از کشورهای دیگر. اما با ظهور داعش و احساس خطر نسبت به گسترش آن به مرزهای ایران، حضور نظامیان ایرانی جدیتر شد.سه. در حالی که کشور عربستان سعودی، در همه کشورهای درگیر انقلاب، مثل مصر و تونس، به عنوان عنصر ضدانقلاب عمل کرده و مخالف تغییر نظام سیاسی این کشورها بوده، چرا باید صدها میلیارد دلار خرج شورشیان سوری کند؛ اینجا مشخص میشود که ماجرای سوریه، ماهیتی متفاوت از بقیه انقلابهای عربی دارد.چهار. أیمن الظواهری که سرکرده تروریستهای القاعده بود، با اینکه اصالتا مصری است و همان زمان، انقلاب مردم مصر علیه حسنی مبارک در جریان بود، اما فقط در سوریه اعلام جهاد کرد؛ در حالی که اگر دغدغه او، انقلاب علیه استبداد بود، چرا در انقلاب هموطنانش مشارکت نکرد؟پنج. اگر هدف ارتش آزاد سوریه، سرنگونی نظام دیکتاتوری اسد بود، چرا در اولین اقدام، پدافندهای هوایی سوریه در مرز جولان با اسرائیل را از بین بردند؟ همه اینها نشان از آن دارد که ماجرای سوریه، تفاوتی ماهوی با بقیه کشورهای عربی درگیر در بیداری اسلامی یا بهار عربی داشت.شش. هیچ کس منکر اشکالات حکومت بشار اسد نبوده و نیست؛ لکن حضور نظامیان ایرانی در سوریه، در وهله اول، برای حفظ حرم هم نبود، چه برسد به حفظ اسد! سوریه اگر حرم هم نداشت، ما برای حفظ امنیت ملی خودمان باید در آنجا حضور پیدا میکردیم و جلوی گسترش داعش را میگرفتیم تا مجبور نشویم با داعش در مرزهای ایران بجنگیم!
میلاد موحدیان؛ پژوهشگر تاریخ معاصر ایران
@m_movahedian73۱۴:۳۲