در این مهمانی الهی وظیفه ی ما چیست؟ و برترین عمل، در برترین ماه، در مهمانی خدای مهربان کدامست؟
امير المؤمنين عليه السلام می فرمایند: من بلند شدم و عرضه داشتم یا رسول الله برترین اعمال در این ماه چیست؟
حضرت فرمودند: ای ابالحسن! برترین اعمال در این ماه ورع از حرام ها است.
ورع، شدت دوری از زشتی و گناه است.
دوری از گناه از سر ترس (کتاب العین) و در حدیث آمده است که دین خود را با ورع حفظ کنید و ملاک دین داری ورع است. (مجمع البحرين)
دلیل رفتن به خانه هر کسی معمولاً دیدن خانه نیست، بلکه زیارت صاحبخانه است؛ لذا حاصل حضور در بیت الله مکانی و یا زمانی حج و یا ماه مبارک رمضان،
یافتن خدای متعال (معرفت) و
سپس داشتن اوست (تقوی) و
لازمه این امر حفظ حریم و رعایت حرمت او (ایمان) و اجتناب از حرامهای اوست؛ (ورع)
بهترین عمل در مهمانی یک کریم بخشنده، بلکه واجب ترین آنها توجه به میزبان و صاحبخانه و حفظ حرمت او است.
هر انسانی در ماه مبارک رمضان کافی است توجه کند که مهمان کیست؟
با همین توجه تمامی رفتارهای
انسان تنظیم می شود.
خدای متعال اهل تقوی را دوست دارد
(آل عمران: ۷۶) همیشه با ایشان است (بقره: ۱۹۴)، عمل متقین را می پذیرد (مائده: ۲۷) و عاقبت به خیری برای ایشان است. (اعراف: ۱۲۸)
کسی که در ماه مبارک اعمال و مناسک زیادی را به جای می آورد اما به صاحبخانه بی توجه است، حرمت او را نگه نمی دارد و بی ادبی می کند؛ آیا اعمالش پذیرفته است؟!
ماه میهمانی خدا: ۶
@madarane_razavi
امير المؤمنين عليه السلام می فرمایند: من بلند شدم و عرضه داشتم یا رسول الله برترین اعمال در این ماه چیست؟
حضرت فرمودند: ای ابالحسن! برترین اعمال در این ماه ورع از حرام ها است.
ورع، شدت دوری از زشتی و گناه است. دوری از گناه از سر ترس (کتاب العین) و در حدیث آمده است که دین خود را با ورع حفظ کنید و ملاک دین داری ورع است. (مجمع البحرين)
دلیل رفتن به خانه هر کسی معمولاً دیدن خانه نیست، بلکه زیارت صاحبخانه است؛ لذا حاصل حضور در بیت الله مکانی و یا زمانی حج و یا ماه مبارک رمضان،
یافتن خدای متعال (معرفت) وسپس داشتن اوست (تقوی) ولازمه این امر حفظ حریم و رعایت حرمت او (ایمان) و اجتناب از حرامهای اوست؛ (ورع)
بهترین عمل در مهمانی یک کریم بخشنده، بلکه واجب ترین آنها توجه به میزبان و صاحبخانه و حفظ حرمت او است. هر انسانی در ماه مبارک رمضان کافی است توجه کند که مهمان کیست؟
با همین توجه تمامی رفتارهایانسان تنظیم می شود.خدای متعال اهل تقوی را دوست دارد
(آل عمران: ۷۶) همیشه با ایشان است (بقره: ۱۹۴)، عمل متقین را می پذیرد (مائده: ۲۷) و عاقبت به خیری برای ایشان است. (اعراف: ۱۲۸)
کسی که در ماه مبارک اعمال و مناسک زیادی را به جای می آورد اما به صاحبخانه بی توجه است، حرمت او را نگه نمی دارد و بی ادبی می کند؛ آیا اعمالش پذیرفته است؟! ماه میهمانی خدا: ۶@madarane_razavi
۹:۳۱
مواظب باش «کودک ابدی» تربیت نکنی! خیلی از والدین با این تصور که چون خودشان زیاد سختی کشیدهاند پس نباید آب در دل فرزندشان تکان بخورد، ناخواسته بچههایی تربیت میکنند که از نظر سنی بزرگ شدهاند،
اما از نظر روانی هنوز آماده ایستادن
روی پای خود نیستند؛ چون فرصت
کسب تجربه نداشتند.
چنین افرادی که به آنها «کودک ابدی» گفته میشود در بزرگسالی هم مسئولیتپذیر و مستقل نخواهند بود؛ اگر میخواهیم نوجوانی مستقل، مسئولیتپذیر و توانمند داشته باشیم، باید آگاهانه مسیر رشدش را فراهم کنیم: اجازهی اشتباه بدهید!اگر انتخاب نادرستی کرد، بهجای سخنرانی، کمکش کنید پیامد را تحلیل کند.
مسئولیتهای قابل لمس بسپارید!مثل مدیریت بخشی از هزینهها، پیگیری یک کار ساده، برنامهریزی برای یک هدف شخصی یا مشارکت جدی در امور خانه.
نجاتبخش فوری نباشید!اگر همیشه شما مشکل را حل کنید، او هرگز مهارت حل مسئله را یاد نمیگیرد.
مرز بگذارید، اما کنترل نه!مرز یعنی چارچوب روشن همراه با اختیار، نه نظارت لحظهبهلحظه.
فضای مجازی را به ابزار رشد تبدیل کنید!
با گفتوگو، تحلیل محتوا و آموزش انتخاب آگاهانه، نه با حذف و ممنوعیت.
نقل از: آخرین خبر@madarane_razavi
۱۶:۳۱
... حقیقت روزه امساک است؛ یعنی دوری و پرهیز؛در ظاهر از مفطریات روزه، و در باطن سعی در دوام توجّه به ولایت الهیّه و رعایت ادب حضور او، و امساک و اعراض از غیر او؛ که خود فرمود:
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ » ( مائده: ۵۵ )
و چون ظاهر و باطن روزه این چنین است و از طرف دیگر فرموده اند: « إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّات »؛
پس: در نیت روزه، همه ی این معانی را لحاظ فرموده و قصد کنید که:ظاهراً با همه ی اعضا و جوارح از مفطریات، و باطناً با قلب و ذهن و نفس خود از غیر حق تعالی و اهل او امساک می کنم.
و اگر چه نیّت در اول ماه مبارک می تواند برای تمام ماه باشد؛ اما شما برای تشدید و تثبیت و تعمیق توجّه ، آنرا هر روز اعاده کنید.
اما فضیلت دیگر از فضائل الهی در این ماه مبارک اینکه :
از وجود مبارک امیرالمومنین علیه السّلام ّنقل شده که ایشان فرمودند:
در شبی که پیامبر را به معراج بردند:
" سَأَلَ رَبَّهُ سُبْحَانَهُ لَيْلَةَ الْمِعْرَاجِ ..... يَا رَبِّ مَا أَوَّلُ الْعِبَادَةِ قَالَ أَوَّلُ الْعِبَادَةِ الصَّمْتُ وَ الصَّوْمُ قَالَ يَا رَبِّ وَ مَا مِيرَاثُ الصَّوْمِ قَالَ الصَّوْمُ يُورِثُ الحِكْمَةَ وَ الحِكْمَةُ تُورِثُ الْمَعْرِفَةَ وَ الْمَعْرِفَةُتُورِثُ" الْيَقِين؛ (ارشادالقلوب ۱: ۲۰۳)
از پروردگارش سوال کرد.....پروردگارا اول عبادت کدام است؟ فرمود: اول عبادت، سکوت و روزه است. عرض کرد: پروردگار من! ميراث روزه چيست؟ خدای فرمود: روزه، حكمت را از خود بجا مى گذارد و حكمت، معرفت را و معرفت یقین را.
و آنچه در این ماه مبارک اتّفاق می افتد:
از طرفی به دلیل روزه داری، حسّ و حال پر چانگی و ورّاجی در روزه دار ضعیف بوده و با توجه او به اهمیّت « صمت »؛ یعنی: سکوت ذهنی و زبانی توأم با توجه، او به سادگی می تواند متخلّق به این رفتار شود؛و اگر روزه او هم چنان بود که گفته شد، وی عبادتی کرده که افضل عبادات الهیّه است؛ و طوبی له و حسن مأب. ( رعد: ۲۹)
« یا صاحب الزمان اغثنی ، یا صاحب الزمان ادرکنی »
@madarane_razavi
۱:۲۰
و بعد این همه:می توان نیّتی کرد اعلا و اتمّ و اکمل از آنچه عرض شد:
« نیّت می کنم به همان نیّتی که امام زمان علیه السّلام نیّت کرده اند »
و شرط تخلّق به این نیّت، سعی در دوام توجه به حضور امام زمان علیه السّلام در موطن نفس است .
@madarane_razavi
« نیّت می کنم به همان نیّتی که امام زمان علیه السّلام نیّت کرده اند »
و شرط تخلّق به این نیّت، سعی در دوام توجه به حضور امام زمان علیه السّلام در موطن نفس است .
@madarane_razavi
۱:۲۷
#ضیافت_الهی ۱در این ساعتی که ما در آن حضور داریم، چند ساعتی از حلول ماه مبارک گذشته است، ما الان در صحن و سرای حرم مطهر ماه مبارک هستیم.
قبل از ورود به این ماه از رسول خدا صلی الله علیه و آله خطبه ای نقل شده است که به گمانم مثل اذن دخولی می ماند برای ورود به حرم ماه مبارک؛
...ای مردم ! این حقیقتی است که ماه خدا با برکت و رحمت و مغفرت به شما رو کرده است، ماهی که نزد خدا برترین ماه هاست ...و لحظه های آن برترین لحظه هاست...
پس از خدای متعال با نیّات درست و راست و قلب های پاک درخواست کنید که شما را موفق کند برای روزه این ماه و تلاوت کردن کتابش.
بدبخت کسی است که از غفران خدای متعال در این ماه بزرگ محروم شده باشد.
تقوا ۳: ۲۸۱@madarane_razavi
۱۰:۱۲
روزه ی با همه ی وجودمن روزه میگیرم، با تنم، تن من هم روزه میگیرد،
با زبانم، با چشمم،
با گوشم، با دلم، با ذهنم،
دسته جمعی روزه میگیریم،
همین الان بکنید، ببینید چقدر فرق میکند؟ احساس میکنید تنتان هم روزه است.
وقتی نیت شما قوی شد فرمودند:بدن کسالت نمیکند؛ بدن تنبلی نمیکند؛ جز اینکه این مجموعهای که ما بوده باشیم - تن ما و روح ما و نفس ناطقه ی ما - خدای متعال اینها را متعلق به هم کرده است، اینها شدهاند شریک دزد و رفیق قافله،
چون با هم هستند، ثواب که کردند با هم به بهشت میروند، گناه هم که کردند با هم به جهنم میروند، کیف کردند با هم کیف میکنند، اگر خطا کردند هم، با هم خطا میکنند،
جز اینکه وقتی ما روزه میخواهیم بگیریم، میگوییم: «من» میخواهم روزه بگیرم؛ نه! بگویید «ما» میخواهیم روزه بگیریم؛ تا آن وقت در نماز خواندنتان هم؛ وقتی هم که «فرادا» میخوانید، راست گفته باشید: «ایاک نعبد» (خدایا) ما همه فقط تو را پرستش می کنیم.
تقوا ۳: ۲۶۳@madarane_razavi
۱۰:۱۵
۹:۱۷
چه رأفتی؛ چه رحمتی؛ چه کَرمی؛ چه محبتی؛ چه خدایی و مولایی که اجازه داده که بندگان به او خطاب کرده و عرض کنند: «إلهي»؛ «مولای»؛ «خدای من»؛
«صاحب و سرور من»؛
خدا و صاحب و سروری که نه فقط من از آنِ او، بلکه او نیز از آنِ من است.
ویرگول: ۲۵۸@madarane_razavi
۹:۱۸
چاره های رمضانی نشستن در او و نشاندن او در نفس:معجون محبت و وجود غریبترین حکایت، حکایت معجون محبت و وجود است. همین قدر که روی به سوی خدای متعال و حبیبش داشته باشید و کمی هم دنیا دلتان را زده باشد، یا چشم به رویش بسته باشید،
آن محبت از درون دلتان به روی آن میآید، ظاهر میشود، با بهانه و بیبهانه، هم دلتان را میسوزاند و هم آرام میکند! هم درد؛ هم درمان!
اگر مرحمت کنند و بتوانید به قول عوام فوتش را پیدا کنید و آن را «فوت» خودت بکنید؛ عالی میشود؛
«دَم» حیات است، هستی است، دمی که محبت در آن ظاهر شده باشد، حقیقتش آشکار شده و در انحا مرتبه هستی است که البته برای آن منتهایی نیست،
ماه رمضان جان میدهد برای نشستن در آن معنا، به شرط آنکه خودتان سر به سر خودتان نگذارید و فکر و خیال بی خودی برای خودتان درست نکنید و و حواستان را پرت نکنید و البته دیگران هم دست از سرتان بردارند و راحتتان بگذارند!
ماه مبارک رمضان، هم جان میدهد برای تهجد و هم برای دست از تهجد کشیدن
و در او و در سکینه حضور نشستن.
در او بنشینید و با دَم و بازدمتاناو را دخل و خرج خودتان قرار دهید. بی چارگی ها و چاره ها ۴: ۳۳@madarane_razavi
۱۲:۳۰
۱۲:۰۴
#ورع، حقیقت روزه داریحقیقت روزه گرفتن که در فرمایش امیرالمؤمنین علیه السلام است، ورع است.
ورع از تقوا بالاتر است.تقوا یعنی حفظ کردن.ورع یعنی پرهیز کردن.ورع یک معنای ظاهری دارد و یک معنای عمیق تر. ورع به معنای پرهیز کردن است؛ یعنی آنچه که حرام است انجام ندهید؛ولی معنای عمیق و وسیع آن این است که هیچ کاری نکنید مگر آنچه از تو خواسته اند؛ یعنی مطیع، سِلم، تسلیم، ساکت، بایستید و هر چه مولا فرمود و فهماند، آن را انجام دهید. حقیقت روزه این است.
لذا همین حال هم در ماه رمضان به انسان دست می دهد؛ یعنی به وضوح یک حالت رخوتی به آدم دست می دهد که میل به تکاپو و تلاش به کلی از انسان گرفته می شود.اگر بتوانید خود را با این حال تطبیق دهید، به وضوح می یابید که در فضای حاکم بر این ماه، یک حال و مزّه و یک حقیقت بی اسم و وصف و رسمی وجود دارد که در ماه های دیگر نیست.
این حال خاص در ماه رمضان به دلیل حضور همان حقیقت در این ماه است؛
لذا کافی است آن حال و هوای حاکم بر این ایام و لیالی را با همه وجودتان ببلعید.در حالی که حواستان هست که روزه اید، با حواس جمع، نَفَس بکشید.دَم از بازدم مهم تر است. با این نَفَس کشیدن، آن حقیقت حاکم بر
این حال و هوای حاکم را که خودتان
وجدان می کنید و می یابید، ببلعید
و جذب خودتان بکنید.
آن حقیقت، همان حقیقت قرآن است که حضور دارد. روش شناسی عبودیت در بستر تحقق ولایت: ۳۲۸@madarane_razavi
۰:۵۸
نکات قرآنی آمیخته شدن با قرآن یکی از اقلام و عناصر اصلی در ضیافت الهی ماه مبارک رمضان که میهمانان و دعوت شوندگان با آن و بر سر آن پذیرایی میشوند، «قرآن مجید» است که حاوی همه ی معارف و علوم و کمالات و مقامات الهی میباشد.
یک پرده در این ضیافت الهی شگفت انگیز اینکه: خواندن یک آیه از آن،
برابر با خواندن همه آن است.
آیا میدانید یک معنای این مژده ی الهی در فرمایش نورانی نبوی چیست؟یعنی با قرائت یک آیه از آن میتوان به قدر یک ختم قرآن بهرهمند از فضایل قرائت آن از قبیل: معرفت؛ تعلیم؛ تربیت؛ طهارت؛ بصیرت؛ نورانیت و جنت شد.یکی از انواع و انحاء بهره مندی دائمی از قرآن مجید، آمیخته کردن خود با آن است که فرمودند: دلی که در آن قرآن باشد، خدای او را عذاب نمی کند؛«لا یعذب الله قلبا وعی القرآن»
[ امالی شیخ طوسی:۷ ]
خدا قلبی که قرآن را در خود جای دهد عذاب نمی کند.
بی چارگی ها و چاره ها ۴: ۱۰۳@madarane_razavi
۱:۱۶
#نکات_رمضانی بیشتر مردم گمان میکنند که در زمانهای سفارش شده برای توجه به خدای متعال، حتماً باید کاری انجام داد و هر قدر بیشتر بهتر، در حالی که بهترین کار در آن مواقع بعد از انجام عمل توصیه شده برای آن موقع خاص، کاری نکردن و در عوض، ایجاد سکون و سکوت و توجه در خود است؛
سکونِ همراه با بیدار دلی، آگاهانه تسلیم شدن و نشستن به تماشای صنع او ( معرفت و محبت ) که «یفعل ما یشاء و یحکم ما یرید»سکوتِ ذهنی و ادامه ی آن، منتهی به سکینه میشود و سکینه، قرارگاه گمشده ی دل آدم است.سکینه، خانه ی خدای عزیز و حبیبِ او و احبای اوست.
سکینه، خانه ی معرفت و محبت است.شرابهای بهشتیِ کافور، زنجبیل، طهور، تسنیم، و نهرهای آب گوارا، شیر، شراب، عسل و چشمه ی سلسبیل، نوشیدنیها و خوردنیهای آن خانهاند که از مهمانان آن خانه، با آنها پذیرایی میکنند.
یک معنای فرمایش حضرت خاتم صلی الله علیه و آله که درباره ماه مبارک رمضان فرمودند: «درهای بهشت در این ماه باز است» همین است؛ و بنده جسارتاً عرض میکنم:
این در را که امیرالمؤمنین به اذن ایشان باز کردهاند؛ هیچ وقت به روی محبینشان نمیبندند؛
در این خانه، اهل بیت علیهم السلام
هر کدام به نوعی از محبین خود پذیرایی میکنند.
«سکینه» مسکن حضور حقیقت الهیه و معرفت و ولایت اوست؛ لذا آنچه در آن وجدان میشود آرامش ذهن و دل و راحتی خیال ناشی از یافتن امنیت است،
و کلید ورود به سکینه، گوش کردن به سکوت است، گوش کردن به «الله» تبارک و تعالی، حقیقتِ حاضرِ بی کران بزرگ در بی کران بزرگیِ آشنایِ مستورِ از مدرکات بشر.
توضیح: اسم جلاله الله از دو جزء ال لاه تشکیل شده و از جمله ریشههای «لاه» و «اله » به معنای «سکن» میباشد.حقیقت سکینهای که امیرالمؤمنین علی است، سکوت است و عظمت و امنیت.
آنکه زهرای مرضیه است، سکوت است و سوز.
آنکه سیدالشهداست، سکوت و شیرینی.
آنکه صاحب الزمان است، سکوت است و محبت و چشم انتظاری.
بی چارگی ها و چاره ها ۴: ۳۴@madarane_razavi
۵:۵۳
#ضیافت_الهی ۲ شکر نعمت مهمانی خدادر خطبه شعبانیه پنج دستورالعمل در رابطه با ماه مبارک رمضان آمده است:
اول اینکه حقیقتاً از عمق دل شاد باشید و شاکر باشید که به عنوان فرد مکلّفِ سالم و واجد همه ی شرایط روزه گرفتن، به این ماه رسیدید و خدا شما را گرامی داشته است؛ این جای شُکر دارد. با همه ی وجود باور کنیم که خدای متعال ما را دوست دارد که تا ماه رمضان ما را زنده نگه داشته است و می توانیم روزه بگیریم؛ لذا اگر در این ماه هیچ کاری از دست انسان برنیاید، می تواند در آن لحظاتی که به یاد می آورد که ماه رمضان است و روزه است، یاد این بیفتد که در مهمانی خداست، سپس به این فهم اهمیت بدهد و توجه کند.
در این جاست که انسان نعمت را وجدان می کند و لطف خدای متعال را می یابد؛ این حالت، حالت شکر است.
وجدان عجز،شکر خدا و تشکر از خداست. تقوا ۳: ۲۹۷@madarane_razavi
۴:۱۳
#نکات_رمضانی آثار مهمان شدن در ضیافت الهی پاک شدن از گناهان حضرت میفرمایند:
بهترین کار در این ماه؛ اول روزه گرفتن است و بعد قرآن خواندن.
سپس میفرمایند: بدبخت کسی است که داخل این ماه بشود و از آن خارج شود در حالی که پاک پاک نشده باشد.
این جمله نشان میدهد که گرفتن روزه و خواندن قرآن، گناهان انسان را میریزد و او را پاک میکند.
بی چارگی ها و چاره ها ۳: ۱۳۱
@madarane_razavi
۴:۱۹
#نکات_قرآنی به نفس گرفتن قرآن، حقیقت حاضر در ماه مبارک رمضاندر شب مبعث مقام نورانی رسول الله صلّی الله علیه و آله به اذن خدای متعال به رسالت مبعوث شده است؛ یعنی آن «حقیقت الهیه» به رسالت و نبوت جلوه فرموده است و اصل در رسالت و نبوت «علم» است.
آن جلوه و آن اتفاقی که آن شب افتاده؛ در ماه مبارک رمضان تحقق پیدا کرده و خودش را در تمامیتش آشکار فرموده است.
مگر غیر از این است که همه ی قرآن مجید در لیلة القدر بر وجود مبارک ایشان نازل شده است؟
پس به این ترتیب، یک اهمیت مبارک رمضان به دلیل تجلی وجود مقدس رسول الله به رسالت و عنایت خدای متعال به ایشان؛ به همین مقام و مرتبه است و فعلیت پیدا کردن این ارتباط، خصوصاً در نزول قرآن مجید و کلام الهی بر ایشان است.
حالا! این اتفاقی که در ماه مبارک رمضان و در لیالی قدر افتاده است که در شبی از شبهای آن، قرآن شرف نزول به ساحت مقدس رسول الله صلّی الله علیه و آله پیدا کرده، فقط آن شب به نزول کلام الهی نورانیت پیدا نکرده بلکه کل این ماه، به این جلوه، به این نزول و تنزل منور شده است:
«شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن/بقره: ۱۸۵»ماه رمضان، ماهی است که قرآن در آن نزول پیدا کرده است. صحبت یک شب نیست، صحبت کل ماه است.
حالا کسی که باور می کند به اینکه «شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن »؛ یعنی حضور منور قرآن مجید کل این ماه را مشحون و مملو از خودش کرده، کافی است فقط بو بکشد، با نفَس خودش این حضور را به اندرون خودش و باطن خودش ببلعد.
خیلی طول نخواهد کشید که خواهد دید همه ی وجودش از سکینه و سکوت و طهارت و نورانیت پر شده است.
هر قدر هم فکر میکند تا چقدر باید ادامهاش بدهد تا برایش بس باشد، میبیند حیف است که بگوید بس!
حالا کسی که در این ماه مشغول به همین یک مورد بوده باشد، فکر کنید چه حال و هوایی به او دست میدهد؟! شما هم امتحانش کنید! بی چارگی ها و چاره ها ۳: ۱۰۵@madarane_razavi
۴:۲۲
#نکات_قرآنیداشتن حقیقت بلاتعین حی لایموت
فضیلت شگفت انگیزدیگر قرآن مجید این است:کوه منیت انسان که دشمنترین و دشمن اوست - «اعدی عدوک نفسک التی بین جنبیک»؛ [مجموعه ورام ۱: ۵۹] - در معرض آن خاشع و متلاشی می شود:
" لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ
لَرَأَیْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْیَةِ اللهِ "
(حشر: ۲۱)
اگر این قرآن را بر کوهی فرو میفرستادیم، یقیناً آن کوه را از خشیت خدا فروتن و از هم پاشیده میدیدی.
و طریق نیل به این همه با توجه به روایتِ برابری فضیلت قرائت یک آیه در آن با ختم همه قرآن چنین است: آیهای را با دل و همه ی تن آنقدر تلاوت و قرائت و تکرار و تدبر کنید؛ تا همه ی گل و دلتان با آن آغشته و آمیخته شود،
تا به اذن الله آن بزرگترین حقیقت الهیه در شما حضور یافته و متحقق شود، البته به شرطها:
قرائت، یا تلاوت آن به محبت حقیقت قرآن و صاحب علم آن، نفس نفیس رسول الله صلی الله علیه و آله، امیرالمؤمنین علی، یا خلیفهای از خلفای یازده گانه ی او، یا همه ی آنان صلوات الله علیه و علیهم.
بی چارگی ها و چاره ها ۳: ۱۰۴@madarane_razavi
۱۳:۱۰
یکی از راه های زندگی ما با امام زمان علیه السلام، زندگی کردن برای امام زمان علیه السلام است؛ حتی در اکل و شرب. اعمال و خصوصا اعمال عبادی اصطلاحی را به محبت ایشان انجام دادن، که هر محبوبی در محبت خود لحاظ و حاضر است،
و کتاب و سنت مشحون از نصوصی است که دلالت دارد بر اینکه اعمال جز به معرفت و محبت و ولایت آنان مقبول نیست. (بحارالأنوار ۲۷: ۱۶۶ - ۲۰۲)
تقوا ۳: ۶۰@madarane_razavi
۴:۱۰
#نکات_رمضانی بر شما باد به آرام دل و آرام تن و خضوع و خشوع و شکستگی و مذلت، مانند بندهای که از آقای خود ترسد، و ترسان باشید از عذاب خدا و امیدوار باشید رحمت او را.
اهل دنیا از صبح تا شب دست و پا میزنند و با التهاب زندگی میکنند، ولی مؤمن اهل التهاب نیست، چون عجول نیست. متأسفانه در عرف غلط انسانی؛ ما گمان میکنیم آدم خوب کسی است که در التهاب است و بالا و پایین میپرد
و تلاش میکند؛ اینها برای چیست؟
اگر دنبال خدا میگردد، خدا جا ندارد:
«هو معکم اینما کنتم» (حدید: ۴)؛
گشتن نمیخواهد، اگر کسی آرام بگیرد پیدایش میکند،
و اگر دنبال دنیا میگردد؛ دنیا که چیز خوبی نیست که برایش التهاب داشته باشد!
تقوا ۳: ۲۴۸@madarane_razavi
۴:۳۱
به مناسبت روز دهم ماه مبارک رمضان؛ روز رحلت بانوی اول عالم ایمان الهی؛ حبیبه خاتم الانبیا؛ مادر فاطمه زهرا؛ حضرت خدیجه کبرا سلام الله علیهم و آلهمدر حوزه ادبیات و زبان شناسی و در شاخه ای از آن، که واژه شناسی است، از رابطه کلمه و معنا، و اسم و مسمی گفتگو می شود. و نیز از دلالت شگفت انگیز معنای لغوی، به خصوصیات واقعیت بیرونی و مادی معنا و مسمی، که از شگفت انگیز ترین مباحث در آن، و از مباحث اصلی و عمده در آن می باشد.
و این امر برخلاف نظریاتی که زبان را پدیده بشری، و ناشی از تعامل بین انسانها به دلیل احتیاج می شمارد، آن را نشانه از فطری بودن زبان، و فطرت انسانی را از خدای متعال می داند.
سؤال از واضع زبان در بستر زندگی بشری هر جوابی داشته باشد، در کلام الهی یک جواب بیشتر ندارد، و آن اینکه:
واضع زبان در کلام الهی خود خدای متعال می باشد. و دلالت های ده ها و صدها لایه و گونه آن، نشانه از خارج بودن وضع آن زبان از محدوده توانائی بشر است؛ (طالبان تفصیل، این معنا و وجوه مختلف آن را در کتاب «غرائب قرآن و قرنای آن»، تالیف این بنده ملاحظه فرمایند).
در آن زبان (کلام الهی قرآن مجید) معنای هر واژه ای، دقیقاً همان واقعیت و حقیقت نفس الامری خارجی است، نه مفهوم ذهنی؛ لذا:
«أم المؤمنین» کسی است که:او در تحقق و استقرار ایمان در مؤمنین
نقش اصلی و اولی را دارد؛ لذا: از سوی حق تعالی «ام المؤمنین» نامیده شده است.
و این عنوان، اولین بار به وجود مبارک حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها اطلاق گردیده است.
از همین جا شدتِ اهمیتِ توجه به ایشان و رعایت ادب و احترام به آن علیا مخدره، و نیز کوتاهی ما در این باره آشکار می شود. حرز ساده و کوتاه و بسیار پرمعنائی از آن حضرت برای دور ماندن از بلایا نقل شده که نشانه از عمق و وسعت و علو معرفت و علم آن حضرت در عالم معناست:
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم،ِ
يَا اللَّهُ يَا حَافِظُ، يَا حَفِيظُ يَا رَقِيبُ»؛
(مهج الدّعوات: ۵).
مواظبت به این حرز اگر با توجه مؤدبانه و محترمانه به ساحت مقدسه آن حضرت باشد، می توان امیدوار بود که به جز بهره مندی از فضیلت آن در حفاظت از بلایا، سبب جلب توجه و عطف عنایت آن حضرت نیز باشد؛ آمین یا رب العالمین.
« یا الله، یا حافظ، یا حفیظ، و یا رقیب» اشاره به معنی « اهل التقوا » بودن خدای متعال است.سابقاً هم عرض شده كه براى احتمال و امكان بيشتر استجابت هر دعايى مى توان آن را نيابتاً و يا با لبها و يا نفس (دم) صاحب آن دعا، خواند و قرائت كرد.
@madarane_razavi
۲۰:۱۷