جامعه متعادل ☫ مهدی تکلّو
خیلی کوتاه و فیالمجلس درباره آتشبس موقت: ۱- ما در خیابانها در سوگ اماممان میآمدیم و تا تشییع پیکر مطهرش که انشاءالله در تاریخ ثبت خواهد شد، از خیابان پا پس نمیکشیم. تدبیر جنگ و کودتا و جنگ شهری برای ما ذیل این دغدغه معنا میشد. چه اینکه جنگ و مشتقاتش هنوز در تعلیق است و نه به سرانجام مطلوب رسیده و نه معلوم است چه زمانی حاصل میشود. ۲. پرتکرارترین وصیت شفاهی امام شهید در سالهای اخیر «اتحاد مقدس» بود که حالا با بعثت دوباره مردم شریف ما، به اتحادی مقدس و بعثتگون تبدیل شده. این میراث بهایی چون خون مطهر او را در بر داشته. بیایید هر چه میشود و تحت هر شرایطی از این اتحاد الهی حراست کنیم. ۳. تمام پروژه امام شهید تبدیل نهضت به نظام انقلابی بود. در این راه بسیار کوشید و بسیار خون دل خورد. جمهوری اسلامی را با ملتی ساختمند و حکومتمند معنا کرد. این دسترنج را با بدبینی، اولویتنشناسی، بیدقتی و کمصبری نابود نکنیم. در اینصورت به شصت سال پیش خود برگشتهایم. ۴. آتشبسی که محقق شده حتی اگر دهها اشکال فنی، کانونی و فرعی داشته باشد قطعا نوعی پیروزی ابتدایی است. احساس پیروزی به معنای «عقب راندن» دشمن و ناکامی او در تحقق اهدافش را مخدوش نکنیم. به یاد بیاوریم در پایان جنگ دوازده روزه رهبر شهید سه وجه گوناگون پیروزی را به مردم تبریک گفتند. جنگ ادامه دارد... نکاتی هست که در ادامه محضرتان عرض میکنم. ملتمس دعا 
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallouدر یک جمله وارد مرحلۀ پیچیدهتری از جنگ شدیم (بخش اول)
خیلی خلاصه من بهعنوان یک شهروند عادی صحنه را اینطور میبینم که؛1. دشمن در میدان نتوانست فشارها را تاب بیاورد و به اهدافش دست پیدا کند و آشکاراً شکست خورد. در طرحریزی پایان جنگ هم نتوانست در جایگاه تعیینکننده بنشیند. او میدانست که قرار است کوتاه بیاید اما برای اینکه همین سطح از شکست را آشکاراً نپذیرد وارد جنگ را وارد فاز پیچیده و مبهم کرد.2. ابتدا تهدیدهایش را تشدید و ضربالاجل صادر کرد. پیش از موعد هم از طریق اسرائیل بخشی از تهدیدهایش را عملی کرد تا موقعیت «تعیینکنندۀ پایان جنگ» را در مورد خودش باورپذیر کند.3. دیگر اینکه غافلگیرانه شروط ایران را برای گفتگوی نهایی پذیرفت و در این غافلگیری نوعی احساس «فرصت» و «غنیمت» برای ایران ایجاد کرد.4. مهمترین نشانۀ این غافلگیری آمادهنبودن مسئولان برای هماهنگی و توجیه افکار عمومی بود. البته این مشکل باید از چند هفته پیش با کمک خواص و نخبگان حل میشد و زمینه تفاهم خیابان، میدان و دیپلماسی فراهم میگردید اما در لحظۀ آتشبس تنها به یک بیانیه از شعام کفایت شد و تا حالا که یکروز گذشته هنوز ارتباط قابلاعتنایی میان مردم با آقایان برقرار نشده است.5. اسرائیل بیرون از بازی، به بازی ادامه داد. آنها در لبنان جنایت کردند تا هم به اهداف اختصاصیشان دربرابر حزبالله برسند و هم با مداخله در آتشبس ارادۀ خودشان را به آمریکا تحمیل نمایند و هم میان جبهههای مختلف مقاومت انشقاق وارد کنند. این هم بخشی از تلۀ پیچیدگی است که ما در این دوگانههای کاذب قرار بگیریم که «فرصت پیروزی» را حفظ کنیم یا «جانب دوستان و همجبهگان» را!6. این غافلگیری با خطاهای مختلفی که در متن و حاشیۀ آتشبس پیش آمد، میتوانست زمینۀ سردی بخشی از جامعه، اختلاف در خیابان و ناهماهنگی در ردۀ مسئولان را فراهم کند که این خود در پایانبندی نهایی جنگ تأثیرگذار است؛ حتی اگر لازم باشد ما تعمداً جنگ را فرسایشی کنیم.7. با فاصلۀ ساعاتی مدام تکذیبها و تأییدهایی را منتشر میکنند که در اصل قبول شروط ایران بهعنوان مبنای گفتگو خدشه کنند. این حربه هم در نتایج نهایی موثر است و هم در مخاطب تزتزل میآفریند.8. همۀ اینها میتواند تدارکی برای انواع تهاجمهای دیگر از قبیل تهاجم زمینی، هلیبرن یا شورش داخلی، ترور یا هر اتفاق دیگری باشد. مهمتر از پیچیدگیهای احتمالی نظامی، باید به ابهامها و پیچیدگیهای سیاسی، روایی و حقوقی فاز دوم جنگ فکر کنیم.
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou
خیلی خلاصه من بهعنوان یک شهروند عادی صحنه را اینطور میبینم که؛1. دشمن در میدان نتوانست فشارها را تاب بیاورد و به اهدافش دست پیدا کند و آشکاراً شکست خورد. در طرحریزی پایان جنگ هم نتوانست در جایگاه تعیینکننده بنشیند. او میدانست که قرار است کوتاه بیاید اما برای اینکه همین سطح از شکست را آشکاراً نپذیرد وارد جنگ را وارد فاز پیچیده و مبهم کرد.2. ابتدا تهدیدهایش را تشدید و ضربالاجل صادر کرد. پیش از موعد هم از طریق اسرائیل بخشی از تهدیدهایش را عملی کرد تا موقعیت «تعیینکنندۀ پایان جنگ» را در مورد خودش باورپذیر کند.3. دیگر اینکه غافلگیرانه شروط ایران را برای گفتگوی نهایی پذیرفت و در این غافلگیری نوعی احساس «فرصت» و «غنیمت» برای ایران ایجاد کرد.4. مهمترین نشانۀ این غافلگیری آمادهنبودن مسئولان برای هماهنگی و توجیه افکار عمومی بود. البته این مشکل باید از چند هفته پیش با کمک خواص و نخبگان حل میشد و زمینه تفاهم خیابان، میدان و دیپلماسی فراهم میگردید اما در لحظۀ آتشبس تنها به یک بیانیه از شعام کفایت شد و تا حالا که یکروز گذشته هنوز ارتباط قابلاعتنایی میان مردم با آقایان برقرار نشده است.5. اسرائیل بیرون از بازی، به بازی ادامه داد. آنها در لبنان جنایت کردند تا هم به اهداف اختصاصیشان دربرابر حزبالله برسند و هم با مداخله در آتشبس ارادۀ خودشان را به آمریکا تحمیل نمایند و هم میان جبهههای مختلف مقاومت انشقاق وارد کنند. این هم بخشی از تلۀ پیچیدگی است که ما در این دوگانههای کاذب قرار بگیریم که «فرصت پیروزی» را حفظ کنیم یا «جانب دوستان و همجبهگان» را!6. این غافلگیری با خطاهای مختلفی که در متن و حاشیۀ آتشبس پیش آمد، میتوانست زمینۀ سردی بخشی از جامعه، اختلاف در خیابان و ناهماهنگی در ردۀ مسئولان را فراهم کند که این خود در پایانبندی نهایی جنگ تأثیرگذار است؛ حتی اگر لازم باشد ما تعمداً جنگ را فرسایشی کنیم.7. با فاصلۀ ساعاتی مدام تکذیبها و تأییدهایی را منتشر میکنند که در اصل قبول شروط ایران بهعنوان مبنای گفتگو خدشه کنند. این حربه هم در نتایج نهایی موثر است و هم در مخاطب تزتزل میآفریند.8. همۀ اینها میتواند تدارکی برای انواع تهاجمهای دیگر از قبیل تهاجم زمینی، هلیبرن یا شورش داخلی، ترور یا هر اتفاق دیگری باشد. مهمتر از پیچیدگیهای احتمالی نظامی، باید به ابهامها و پیچیدگیهای سیاسی، روایی و حقوقی فاز دوم جنگ فکر کنیم.
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou۱:۰۶