•
••| مَكْتَبُ الحَيَاةِ |••
حکمت ششم.pdf
مرحله ۱ از حکمت ۶ #نهجالبلاغهگنجینه اسرار، سینه عاقل است. حالا بیاین اینجوری بهش نگاه کنیم که
چرا اسرار و رازها نباید گفته بشه؟چون دو تا حالت قابل تصوره:
یه وقتی به دشمنات میگی، خب خیلی طبیعیه که بر علیهات استفادهاش میکنه. یه وقتی به دوستت میگی، احتمال اینکه یه روزی خدایی نکرده دشمنت بشه هست و باز میشه مورد ۱.پس در هر دو حالت انگار داری آتو دست کسی میدی! به همین جهت خود مولا فرمودند:
سرّ تو اسیر توست و هنگامی که آن را افشا کنی،
دیگر تو اسیر آن هستی.
``` [مشاهده نمونه سوالات مربوط به این مرحله
] ۱. آخرین رازی که گفتی، برای «حل مسئله»* بود یا فقط برای «خالی شدن دل»؟ و آیا مسئله واقعاً حل شد؟ ۲. اگر همان حرفی که زدی، فردا دست کسی بیفتد که نگاهش به تو عوض شده، هنوز هم حاضری مسئولیتش را بپذیری؟ ۳. آیا تو رازت را گفتی… یا با گفتنش، اختیار بخشی از آیندهات را واگذار کردی؟ ۴. اگر راز، تا وقتی نگفته میشود «اسیر توست»،تو امروز با حرفهایت مالک زندگیات هستی یا گروگان آن؟«فقط بهش گفتم، سبک شم…»
علی یک روز کاریِ سنگین را پشت سر گذاشته.در محل کارش قرار است تغییر نیرو اتفاق بیفتد و او بهطور غیررسمی فهمیده که ممکن است اسمش در لیست جابهجایی باشد.
شب، با یکی از دوستان قدیمیاش تماس میگیرد.نه برای برنامهریزی، نه برای مشورت حرفهای…فقط برای اینکه دلش سبک شود.
میگوید:«بین خودمون باشهها… احتمالاً منو میخوان بفرستن یه واحد دیگه. اعصابم خورده.»
دوستش همدردی میکند. مکالمه تمام میشود.علی احساس آرامش میکند… موقت.
دو هفته بعد، در جلسهای رسمی، مدیر با لحنی سرد میگوید:«خب، بعضیها از قبل خبر داشتند و انگار ذهنشان آماده جابهجایی بوده…»
علی خشک میشود.چند نگاه به سمتش برمیگردد.زمزمهها شروع میشود.
نه کسی دقیقاً حرف او را نقل کرده،نه کسی نامی آورده…اما فضا دیگر امن نیست.
آن شب، جملهای در ذهنش تکرار میشود:
«سرّ تو اسیر توست…
وقتی افشایش کنی، تو اسیر آن میشوی.»
او حالا نه فقط نگران شغلش است،بلکه درگیر حرفی است که دیگر مال او نیست.
اگر جای علی بودی،واقعاً مشکل، تصمیم مدیر بود…
یا جملهای که فقط برای «سبک شدن» گفته شد؟```*
بر اساس حکمت ۲ میتونین بگین کجا پیش میاد که گفتن راز پیش میاد و مجازه؟؟ 🫀۹۵