«سناریوی مدیریت گعده»
موضوع: دعوای آمریکا با ایران سر چیه*؟
قسمت اول/ تمرکز بر «اقتدار ژئوپلیتیک و اقتصادی ایران»
ایجاد چالش:- «*خانمها، همیشه میشنویم که میگن اگه ایران با آمریکا کنار بیاد، همه مشکلات حل میشه.یا اگه ایران شعار مرگ بر آمریکا نده آمریکا با ما دشمنی نمیکنه!به نظرتون واقعاً دعوای اونا با ما سر چیه؟*
(اجازه دهید چند نفر نظر بدهند. احتمالاً به موضوعات نظامی، هستهای یا دینی اشاره میکنند.)
گام دوم:گعدهگردان به سمت ریشههای اقتصادی هدایت کند:- «بیاید یه لحظه سیاست رو بگذاریم کنار. فرمول اقتصاد چیه؟ کالا + پول + خدمات. در این فرمول "کالا" پادشاهه. حالا فکر کنید ایران هیچ محصولی هم صادر نکنه، چرا هنوز برای دنیا یه "مسئله" است؟ چون ایران صاحب "مادربزرگِ" تمام صنایعه!! یعنی انرژی و برق.»
در دنیای امروز، هیچچیز بدون «برق» حرکت نمیکند. از نانوایی محله تا پیشرفتهترین آزمایشگاههای هستهای، همگی محتاج برق هستند. اما برق از کجا میآید؟ از سوختهای فسیلی (گاز و نفت). ۳۰ درصد روشنایی جهان از خلیجفارس است، یعنی اگر ایران اراده کند و شیرهای انرژی را مقتدرانه مدیریت کند، عملاً قلب تپندهی صنعتِ رقبای آمریکا (مثل چین و اروپا) از کار میافتد. آمریکا نمیخواهد این «سوئیچِ برق جهانی» دست یک کشور مستقل مثل ایران باشد؛ او میخواهد خودش صاحبِ کلیدِ این اتاقبرق باشد تا هر وقت خواست، رقبایش را در تاریکی بگذارد.
سوال چالشی:- «به نظرتون چرا اینقدر اصرار دارن اسم خلیج فارس رو عوض کنن؟ صرفاً یه لجبازی تاریخیِ؟»
یک نگاه به نقشه بیندازید؛ ساحل جنوبی خلیجفارس مثل یک پازلِ هزارتکه است (امارات، قطر، بحرین، کویت و...). این تکهتکه شدن اتفاقی نیست! استعمار اینها را کوچک نگه داشته تا همیشه محتاج «محافظ» باشند. آنها مثل مستاجرانی هستند که صاحبخانه (آمریکا) هر وقت بخواهد بیرونشان میکند یا اجاره را بالا میبرد (همان حکایتِ پسگردنی و اوردنگی).اما در مقابل، ساحل شمالی خلیجفارس، یکپارچه در دست ایران است. یک کشور بزرگ با بافت جمعیتی متراکم و ریشهدار. ایران مثل آن صخرهی بزرگی است که نه با باد میلرزد و نه کسی میتواند به راحتی جابهجایش کند. آمریکا میداند که نمیتواند با ایران مثل کویت حرف بزند؛ پس یا باید او را «نوکر» کند یا «حذف». راه سومی برای سلطهگر وجود ندارد.
«امادعوا! دعوا سر یک کلمه نیست؛ دعوا سر مدیریتِ کوتاهترین و ارزانترین مسیر تجارت جهانیه. خلیجفارس و دریای سرخ، شاهرگ دنیا هستن. آمریکا این شاهرگ رو میخواد تا بتونه به چین و روسیه دستور بده. اونا دنبال "نوکر" میگردن، نه رقیب. ایران هم یا باید مثل کویت با یک "شاتآپ" (خفهشو) ساکت بشیم یا مثل ایران، نگهبان مقتدرِ ساحل یکتکهی خودمون باشیم.»
اگر ما نفت نداشتیم، کلا حاشیه خلیج فارس نفت نداشت، باز هم آمریکا با ما دشمن بود؟بله! دشمن بود.کارخانههای بزرگ ریزتراشه (مثل تایوان) برای خنکسازی به گاز هلیوم نیاز دارند. تولیدکنندگان اصلی هلیوم جهان کیست؟ ایران و قطر.
شاید بپرسید «*هلیوم چه ربطی به دشمنی آمریکا دارد؟*». پاسخ اینجاست: آیندهی جهان در دست «هوش مصنوعی» است. مغز هوش مصنوعی، ریزتراشههایی هستند که در تایوان (کارخانه TSMC) ساخته میشوند. این کارخانهها برای اینکه ذوب نشوند و کار کنند، نیاز مبرم به گاز هلیوم دارند. بزرگترین ذخایر این گاز کجاست؟ دقیقاً زیر بستر خلیجفارس (میدان مشترک ایران و قطر).
یعنی اگر ایران اراده کند، نه فقط نفت، بلکه تکنولوژی و هوش مصنوعی جهان هم لنگ میماند! ایران میتونه آینده هوش مصنوعی درجهان رو جهت بده!!! آمریکا خلیجفارس را میخواد تا این گلوگاه را در دست بگیرد.
نتیجهگیری و جمعبندی نهایی:
گعدهگردان با این جملات بحث را ببندد:- تقابل آمریکا با ما، تقابل سرِ "بود و نبود" است. مسئلهشون اینه که ما روی گنجی نشستیم که اونا برای سلطه به جهان بهش نیاز دارن.ما دو راه داریم: یا ژاندارمِ دستنشانده باشیم (مثل دوران پهلوی که فقط اسممون بزرگ بود ولی اختیارمون دست اونا بود) یا صاحبِ مقتدرِ تمدن خلیجفارسی باشیم.حقیقت اینه که اونا نجیب نیستند؛ اگر ضعیف بشیم، نه به دینمون رحم میکنن نه به دنیامون. پس راهی جز قوی شدن در اقتصاد و حفظ این حاکمیت نداریم.»
#حماسهحضور#مسیرپیوند#دستنوشته#چالشهشتم
@manahademardomam
موضوع: دعوای آمریکا با ایران سر چیه*؟
قسمت اول/ تمرکز بر «اقتدار ژئوپلیتیک و اقتصادی ایران»
ایجاد چالش:- «*خانمها، همیشه میشنویم که میگن اگه ایران با آمریکا کنار بیاد، همه مشکلات حل میشه.یا اگه ایران شعار مرگ بر آمریکا نده آمریکا با ما دشمنی نمیکنه!به نظرتون واقعاً دعوای اونا با ما سر چیه؟*
(اجازه دهید چند نفر نظر بدهند. احتمالاً به موضوعات نظامی، هستهای یا دینی اشاره میکنند.)
گام دوم:گعدهگردان به سمت ریشههای اقتصادی هدایت کند:- «بیاید یه لحظه سیاست رو بگذاریم کنار. فرمول اقتصاد چیه؟ کالا + پول + خدمات. در این فرمول "کالا" پادشاهه. حالا فکر کنید ایران هیچ محصولی هم صادر نکنه، چرا هنوز برای دنیا یه "مسئله" است؟ چون ایران صاحب "مادربزرگِ" تمام صنایعه!! یعنی انرژی و برق.»
در دنیای امروز، هیچچیز بدون «برق» حرکت نمیکند. از نانوایی محله تا پیشرفتهترین آزمایشگاههای هستهای، همگی محتاج برق هستند. اما برق از کجا میآید؟ از سوختهای فسیلی (گاز و نفت). ۳۰ درصد روشنایی جهان از خلیجفارس است، یعنی اگر ایران اراده کند و شیرهای انرژی را مقتدرانه مدیریت کند، عملاً قلب تپندهی صنعتِ رقبای آمریکا (مثل چین و اروپا) از کار میافتد. آمریکا نمیخواهد این «سوئیچِ برق جهانی» دست یک کشور مستقل مثل ایران باشد؛ او میخواهد خودش صاحبِ کلیدِ این اتاقبرق باشد تا هر وقت خواست، رقبایش را در تاریکی بگذارد.
سوال چالشی:- «به نظرتون چرا اینقدر اصرار دارن اسم خلیج فارس رو عوض کنن؟ صرفاً یه لجبازی تاریخیِ؟»
یک نگاه به نقشه بیندازید؛ ساحل جنوبی خلیجفارس مثل یک پازلِ هزارتکه است (امارات، قطر، بحرین، کویت و...). این تکهتکه شدن اتفاقی نیست! استعمار اینها را کوچک نگه داشته تا همیشه محتاج «محافظ» باشند. آنها مثل مستاجرانی هستند که صاحبخانه (آمریکا) هر وقت بخواهد بیرونشان میکند یا اجاره را بالا میبرد (همان حکایتِ پسگردنی و اوردنگی).اما در مقابل، ساحل شمالی خلیجفارس، یکپارچه در دست ایران است. یک کشور بزرگ با بافت جمعیتی متراکم و ریشهدار. ایران مثل آن صخرهی بزرگی است که نه با باد میلرزد و نه کسی میتواند به راحتی جابهجایش کند. آمریکا میداند که نمیتواند با ایران مثل کویت حرف بزند؛ پس یا باید او را «نوکر» کند یا «حذف». راه سومی برای سلطهگر وجود ندارد.
«امادعوا! دعوا سر یک کلمه نیست؛ دعوا سر مدیریتِ کوتاهترین و ارزانترین مسیر تجارت جهانیه. خلیجفارس و دریای سرخ، شاهرگ دنیا هستن. آمریکا این شاهرگ رو میخواد تا بتونه به چین و روسیه دستور بده. اونا دنبال "نوکر" میگردن، نه رقیب. ایران هم یا باید مثل کویت با یک "شاتآپ" (خفهشو) ساکت بشیم یا مثل ایران، نگهبان مقتدرِ ساحل یکتکهی خودمون باشیم.»
اگر ما نفت نداشتیم، کلا حاشیه خلیج فارس نفت نداشت، باز هم آمریکا با ما دشمن بود؟بله! دشمن بود.کارخانههای بزرگ ریزتراشه (مثل تایوان) برای خنکسازی به گاز هلیوم نیاز دارند. تولیدکنندگان اصلی هلیوم جهان کیست؟ ایران و قطر.
شاید بپرسید «*هلیوم چه ربطی به دشمنی آمریکا دارد؟*». پاسخ اینجاست: آیندهی جهان در دست «هوش مصنوعی» است. مغز هوش مصنوعی، ریزتراشههایی هستند که در تایوان (کارخانه TSMC) ساخته میشوند. این کارخانهها برای اینکه ذوب نشوند و کار کنند، نیاز مبرم به گاز هلیوم دارند. بزرگترین ذخایر این گاز کجاست؟ دقیقاً زیر بستر خلیجفارس (میدان مشترک ایران و قطر).
یعنی اگر ایران اراده کند، نه فقط نفت، بلکه تکنولوژی و هوش مصنوعی جهان هم لنگ میماند! ایران میتونه آینده هوش مصنوعی درجهان رو جهت بده!!! آمریکا خلیجفارس را میخواد تا این گلوگاه را در دست بگیرد.
نتیجهگیری و جمعبندی نهایی:
گعدهگردان با این جملات بحث را ببندد:- تقابل آمریکا با ما، تقابل سرِ "بود و نبود" است. مسئلهشون اینه که ما روی گنجی نشستیم که اونا برای سلطه به جهان بهش نیاز دارن.ما دو راه داریم: یا ژاندارمِ دستنشانده باشیم (مثل دوران پهلوی که فقط اسممون بزرگ بود ولی اختیارمون دست اونا بود) یا صاحبِ مقتدرِ تمدن خلیجفارسی باشیم.حقیقت اینه که اونا نجیب نیستند؛ اگر ضعیف بشیم، نه به دینمون رحم میکنن نه به دنیامون. پس راهی جز قوی شدن در اقتصاد و حفظ این حاکمیت نداریم.»
#حماسهحضور#مسیرپیوند#دستنوشته#چالشهشتم
@manahademardomam
۱۵:۴۶