.سناریو گعده: از صخرههای «احد» تا تلاطم «هرمز»؛ هنرِ نگهبانی از سنگر
چالش: پیروزی چیست؟ و شرایط اتمام جنگ کدام است؟
سوال چالش را از مخاطبین بپرسید و اجازه دهید نظراتشان را بیان کنند ، احتمالا همگی از آتش بس و توافق احتمالی نگران باشند. یا تصور کنند ما پیروز شدهایم و خوشحال باشند.
بعد از اتمام نظرات از یکعبرت تاریخی بگویید:
واقعه احد؛ آیینهی عبرت دائمهمه ما داستان جنگ احد را شنیدهایم. در سال سوم هجرت، پیامبر (ص) ۵۰ تیرانداز را بر تپه «عینین» (تنگه احد) مستقر کرد و فرمود: «حتی اگر دیدید پرندگان پیکرهای ما را میربایند، این نقطه را رها نکنید؛ چه پیروز شدیم و چه شکست خوردیم.»اما در لحظهی حساس، وقتی غنایم در میدان دیده شد، ۴۰ نفر از آنها به طمع راحتی و منفعت، دستور رهبری را «تفسیر به رأی» کردند و سنگر را رها ساختند. نتیجه چه بود؟ خالد بن ولید از همان نقطه نفوذ کرد، پیروزی قطعی به شکستی تلخ تبدیل شد و عزیزترینِ یاران پیامبر، حضرت حمزه (ع)، به شهادت رسید.
تپه احدِ امروز ماامروز شاید یک عده تصور پیروزی داشته باشند و حتی پیروزی را تبریک بگویند! اما هنوز تا پیروزی فاصله داریم حقیقت این است که امروز، جبههی حق در همان موقعیت تاریخی تنگه احد قرار دارد. ایران اسلامی با مردم کف خیابان و رزمندگانش از ابتدای جنگ تاکنون در معرکه نبرد جهانیان را متحیر کرده است، و همگان از دست برتر ایران میگویند. با اینکه هیمنه آمریکا شکسته شده و در دنیا بی آبرو شد اما این پیروزی نیست. اگر روزی تپه احد امنیت جبهه اسلام را تضمین میکرد، ما باید بدانیم تنگه ی امروز که باید نگهش داریم چیست؟ باید از خودمان بپرسیم پیروزی واقعی چیست؟ پیروزی لزوماً در سکوتِ توپخانهها نیست. پیروزی یعنی: «تحمیل ارادهی حق بر باطل»پیروزی واقعی زمانی رخ میدهد که دشمن به این یقین برسد که با ترور و فشار، نمیتواند محاسبات ایران را تغییر دهد. پیروزی یعنی نگه داشتن سنگر تا لحظهی آخر و عدم عقبنشینی از اصولی که برایشان خون دادهایم. هنوز تا پیروزی فاصله داریم. اما برای پیروزی باید چه کنیم ؟ و پیروزی چیست؟
وظیفه امروز ما: مطالبهگری و پایداری
امروز وظیفه هر ایرانی بصیر، مطالبهگری و مقاومت است ، و مقاومت و مطالبه گری ضامن پیروزی نهایی ماست:
-*۱) حاکمیت قاطع بر تنگه هرمز:* مطالبهی عمومی ما باید «بسته ماندن» یا کنترل حداکثری این تنگه به عنوان ابزار تنبیه متجاوز باشد. نباید اجازه داد دشمنی که لولهی تفنگش به سمت ماست، از امنیتِ خانهی ما برای تجارت و تقویت ماشین جنگیاش استفاده کند. پیام ما روشن است: «امنیت برای همه، یا برای هیچکس». «تنگه هرمز» شاهرگ حیاتی دشمنان ما (آمریکا و رژیم صهیونیستی) و قلب انرژی جهان است.تنگه هرمز برای ما فقط یک مسیر آبی نیست؛ بلکه «نقطه خفگی» دشمن و ابزار اعمال قدرت ماست. همانطور که در اسفند ۱۴۰۴ و پس از تعرض بزدلانه دشمن به خاک و رهبری عزیزمان دیدیم، ارادهی ما در کنترل این آبراهه، تعیینکنندهترین حرکت در شطرنج جنگ است.
۲) انتقام ناتمام و پاسخ سختما نباید فراموش کنیم که انتقام خون مقتدایمان، حضرت آقا، هنوز گرفته نشده است. این داغ با سنگاندازیهای مقطعی سرد نمیشود. مطالبهی ما «پاسخ قاطع» است. اگر زدند، که زدند باید محکم بزنیم: چه آمریکا باشد، چه رژیم صهیونیستی؛ چنانچه امروز دیدیم بعد از پیشنهاد آتش بس موقت به دو جزیره مان تجاوز شد. اگر رژیم صهیونی خود را جدا میکند و تجاوز میکند ما هم حسابش را جدا میکنیم و باید بزنیم.
۳) پیوند ناگسستنی با جبهه مقاومتما تا آخرین نفس پای کار لبنان قهرمان و جبهه مقاومت هستیم. از مجاهدتهای برادرانمان در لبنان قدردانی میکنیم که در خط مقدم ایستادهاند. سرنوشت ما و مقاومت به هم گره خورده است و در این نبرد، تنهایشان نخواهیم گذاشت. ما نباید فراموش کنیم که لبنان بخاطر ما وارد نبرد شد.
۴) میدان و خیابان؛ آتشبس معنا ندارد!یک شعار محوری برای این شبها: «میدان آتشبس، خیابان آتش هست!»اگر در میدان نبرد سخن از آتشبس به میان بیاید، در خیابانهای ما آتشِ مطالبهگری، خشم انقلابی و بصیرت نباید خاموش شود. پیروزی نهایی تنها زمانی حاصل میشود که «شروط دهگانهی ایران» پذیرفته شده و دشمن با ذلت عقبنشینی کند. کوتاه آمدن از این شروط، یعنی رها کردن همان تپه احد.
نتیجهگیری:
دوستان! هنوز تا پیروزی فاصله داریم. اگر امروز بر «بسته ماندن تنگه هرمز» و «شروط دهگانهمان» پافشاری کنیم، یعنی از درسهای احد آموختهایم. ما اجازه نمیدهیم دشمن دوباره از پشت سر غافلگیرمان کند. پیروزی آنجاست که دنیا بداند ایرانِ مقتدر، از حقوق خود سر سوزنی عقب نخواهد نشست.
#حماسهحضور#مسیرپیوند#دستنوشته#چالشنهم
@manahademardomam
چالش: پیروزی چیست؟ و شرایط اتمام جنگ کدام است؟
سوال چالش را از مخاطبین بپرسید و اجازه دهید نظراتشان را بیان کنند ، احتمالا همگی از آتش بس و توافق احتمالی نگران باشند. یا تصور کنند ما پیروز شدهایم و خوشحال باشند.
بعد از اتمام نظرات از یکعبرت تاریخی بگویید:
واقعه احد؛ آیینهی عبرت دائمهمه ما داستان جنگ احد را شنیدهایم. در سال سوم هجرت، پیامبر (ص) ۵۰ تیرانداز را بر تپه «عینین» (تنگه احد) مستقر کرد و فرمود: «حتی اگر دیدید پرندگان پیکرهای ما را میربایند، این نقطه را رها نکنید؛ چه پیروز شدیم و چه شکست خوردیم.»اما در لحظهی حساس، وقتی غنایم در میدان دیده شد، ۴۰ نفر از آنها به طمع راحتی و منفعت، دستور رهبری را «تفسیر به رأی» کردند و سنگر را رها ساختند. نتیجه چه بود؟ خالد بن ولید از همان نقطه نفوذ کرد، پیروزی قطعی به شکستی تلخ تبدیل شد و عزیزترینِ یاران پیامبر، حضرت حمزه (ع)، به شهادت رسید.
تپه احدِ امروز ماامروز شاید یک عده تصور پیروزی داشته باشند و حتی پیروزی را تبریک بگویند! اما هنوز تا پیروزی فاصله داریم حقیقت این است که امروز، جبههی حق در همان موقعیت تاریخی تنگه احد قرار دارد. ایران اسلامی با مردم کف خیابان و رزمندگانش از ابتدای جنگ تاکنون در معرکه نبرد جهانیان را متحیر کرده است، و همگان از دست برتر ایران میگویند. با اینکه هیمنه آمریکا شکسته شده و در دنیا بی آبرو شد اما این پیروزی نیست. اگر روزی تپه احد امنیت جبهه اسلام را تضمین میکرد، ما باید بدانیم تنگه ی امروز که باید نگهش داریم چیست؟ باید از خودمان بپرسیم پیروزی واقعی چیست؟ پیروزی لزوماً در سکوتِ توپخانهها نیست. پیروزی یعنی: «تحمیل ارادهی حق بر باطل»پیروزی واقعی زمانی رخ میدهد که دشمن به این یقین برسد که با ترور و فشار، نمیتواند محاسبات ایران را تغییر دهد. پیروزی یعنی نگه داشتن سنگر تا لحظهی آخر و عدم عقبنشینی از اصولی که برایشان خون دادهایم. هنوز تا پیروزی فاصله داریم. اما برای پیروزی باید چه کنیم ؟ و پیروزی چیست؟
وظیفه امروز ما: مطالبهگری و پایداری
امروز وظیفه هر ایرانی بصیر، مطالبهگری و مقاومت است ، و مقاومت و مطالبه گری ضامن پیروزی نهایی ماست:
-*۱) حاکمیت قاطع بر تنگه هرمز:* مطالبهی عمومی ما باید «بسته ماندن» یا کنترل حداکثری این تنگه به عنوان ابزار تنبیه متجاوز باشد. نباید اجازه داد دشمنی که لولهی تفنگش به سمت ماست، از امنیتِ خانهی ما برای تجارت و تقویت ماشین جنگیاش استفاده کند. پیام ما روشن است: «امنیت برای همه، یا برای هیچکس». «تنگه هرمز» شاهرگ حیاتی دشمنان ما (آمریکا و رژیم صهیونیستی) و قلب انرژی جهان است.تنگه هرمز برای ما فقط یک مسیر آبی نیست؛ بلکه «نقطه خفگی» دشمن و ابزار اعمال قدرت ماست. همانطور که در اسفند ۱۴۰۴ و پس از تعرض بزدلانه دشمن به خاک و رهبری عزیزمان دیدیم، ارادهی ما در کنترل این آبراهه، تعیینکنندهترین حرکت در شطرنج جنگ است.
۲) انتقام ناتمام و پاسخ سختما نباید فراموش کنیم که انتقام خون مقتدایمان، حضرت آقا، هنوز گرفته نشده است. این داغ با سنگاندازیهای مقطعی سرد نمیشود. مطالبهی ما «پاسخ قاطع» است. اگر زدند، که زدند باید محکم بزنیم: چه آمریکا باشد، چه رژیم صهیونیستی؛ چنانچه امروز دیدیم بعد از پیشنهاد آتش بس موقت به دو جزیره مان تجاوز شد. اگر رژیم صهیونی خود را جدا میکند و تجاوز میکند ما هم حسابش را جدا میکنیم و باید بزنیم.
۳) پیوند ناگسستنی با جبهه مقاومتما تا آخرین نفس پای کار لبنان قهرمان و جبهه مقاومت هستیم. از مجاهدتهای برادرانمان در لبنان قدردانی میکنیم که در خط مقدم ایستادهاند. سرنوشت ما و مقاومت به هم گره خورده است و در این نبرد، تنهایشان نخواهیم گذاشت. ما نباید فراموش کنیم که لبنان بخاطر ما وارد نبرد شد.
۴) میدان و خیابان؛ آتشبس معنا ندارد!یک شعار محوری برای این شبها: «میدان آتشبس، خیابان آتش هست!»اگر در میدان نبرد سخن از آتشبس به میان بیاید، در خیابانهای ما آتشِ مطالبهگری، خشم انقلابی و بصیرت نباید خاموش شود. پیروزی نهایی تنها زمانی حاصل میشود که «شروط دهگانهی ایران» پذیرفته شده و دشمن با ذلت عقبنشینی کند. کوتاه آمدن از این شروط، یعنی رها کردن همان تپه احد.
نتیجهگیری:
دوستان! هنوز تا پیروزی فاصله داریم. اگر امروز بر «بسته ماندن تنگه هرمز» و «شروط دهگانهمان» پافشاری کنیم، یعنی از درسهای احد آموختهایم. ما اجازه نمیدهیم دشمن دوباره از پشت سر غافلگیرمان کند. پیروزی آنجاست که دنیا بداند ایرانِ مقتدر، از حقوق خود سر سوزنی عقب نخواهد نشست.
#حماسهحضور#مسیرپیوند#دستنوشته#چالشنهم
@manahademardomam
۱۶:۲۵