جنگیدن زنانه؟
امروز در یک جنگ تحمیلی هستیم و می دانیم که دفاع در جنگ هم بر مردان و هم بر زنان واجب است. اما سوال اینجاست که عرصه دفاع برای زنان در شرایط جنگی امروز چگونه است؟ طرح ترکیبی دشمن، در این جنگ برای زمین زدن جمهوری اسلامی باعث شد که مردم به خیابان بیایند و خیابان را خالی نکنند تا پشت رزمندگان میدان را گرم، عرصه را بر ورود مزدوران دشمن تنگ و دست امام را برای اخذ هر تدبیر دارای هزینه ای که ایران را به امنیت پایدار و منافع لازم برساند پر کنند.
اما در خیابان بودن و ماندن سختی هایی دارد. چه در ماه مبارک رمضان و روزه داری و تهیه افطار و خورده نخورده دست کودکان و همسر را گرفتن و به خیابان آمدن و تا پاسی از شب در خیابان ماندن، و چه اکنون که ماه مبارک تمام شده، باران های شبانه و سرمایی که خیال ندارد برود. حدود سی روز از جنگ می گذرد و همچنان باید صحنه خیابان را نه تنها حفظ، بلکه آن را برای ماندن گرم و مطبوع کرد.
این میدان به شدت زنانه است. این زن است که اگر باور و اعتقاد به آرمانی داشته باشد می تواند خانواده را با خود همراه کند، بیماری و گرسنگی و نیازهای مختلف کودکان را تدبیر کند تا هر شب به خیابان برسد. این زن است که اگر در این راه از خود استقامت نشان دهد می تواند انگیزه خانواده را برای مقاومت در این راه بیشتر کند و اگر کم بیاورد کل خانواده از ادامه مسیر می مانند.
از طرفی سختی مواجهه با بمباران و ویرانی ها و شهادت ها و عملیات روانی رنگ و وارنگ دشمن هم در کنار فتوحات، انکار ناپذیرند. در این شرایط جنگی تاب آوری زنان می تواند به تاب آوری خانواده و جامعه کمک شایانی کند. زن عنصر زندگی ساز جامعه انسانی است و عاطفه و گرما بخشی لازم برای این کار به او داده شده است.اگر اراده کند می تواند این عاطفه و گرما بخشی را به خدمت آرمان و عقیده اش در بیاورد. زندگی در مسیر دین، زندگی در مسیر باور حتی با تحمل هزینه هایش.
قسمت اول
#حماسهحضور#مسیرپیوند#دستنوشته#چالشششم
@manahademardomam
امروز در یک جنگ تحمیلی هستیم و می دانیم که دفاع در جنگ هم بر مردان و هم بر زنان واجب است. اما سوال اینجاست که عرصه دفاع برای زنان در شرایط جنگی امروز چگونه است؟ طرح ترکیبی دشمن، در این جنگ برای زمین زدن جمهوری اسلامی باعث شد که مردم به خیابان بیایند و خیابان را خالی نکنند تا پشت رزمندگان میدان را گرم، عرصه را بر ورود مزدوران دشمن تنگ و دست امام را برای اخذ هر تدبیر دارای هزینه ای که ایران را به امنیت پایدار و منافع لازم برساند پر کنند.
اما در خیابان بودن و ماندن سختی هایی دارد. چه در ماه مبارک رمضان و روزه داری و تهیه افطار و خورده نخورده دست کودکان و همسر را گرفتن و به خیابان آمدن و تا پاسی از شب در خیابان ماندن، و چه اکنون که ماه مبارک تمام شده، باران های شبانه و سرمایی که خیال ندارد برود. حدود سی روز از جنگ می گذرد و همچنان باید صحنه خیابان را نه تنها حفظ، بلکه آن را برای ماندن گرم و مطبوع کرد.
این میدان به شدت زنانه است. این زن است که اگر باور و اعتقاد به آرمانی داشته باشد می تواند خانواده را با خود همراه کند، بیماری و گرسنگی و نیازهای مختلف کودکان را تدبیر کند تا هر شب به خیابان برسد. این زن است که اگر در این راه از خود استقامت نشان دهد می تواند انگیزه خانواده را برای مقاومت در این راه بیشتر کند و اگر کم بیاورد کل خانواده از ادامه مسیر می مانند.
از طرفی سختی مواجهه با بمباران و ویرانی ها و شهادت ها و عملیات روانی رنگ و وارنگ دشمن هم در کنار فتوحات، انکار ناپذیرند. در این شرایط جنگی تاب آوری زنان می تواند به تاب آوری خانواده و جامعه کمک شایانی کند. زن عنصر زندگی ساز جامعه انسانی است و عاطفه و گرما بخشی لازم برای این کار به او داده شده است.اگر اراده کند می تواند این عاطفه و گرما بخشی را به خدمت آرمان و عقیده اش در بیاورد. زندگی در مسیر دین، زندگی در مسیر باور حتی با تحمل هزینه هایش.
قسمت اول
#حماسهحضور#مسیرپیوند#دستنوشته#چالشششم
@manahademardomam
۱۹:۴۴