154.mp3
۴۱:۵۳-۷.۳۴ مگابایت
شرح مثنوی معنوی
جلسه صد و پنجاه و چهارم
استاد علی مقدم
آدرس شعر:مثنوی معنوی، دفتر اولابیات ۲۷۴۴ الی ۲۷۵۱
نام حکایت:«خلیفه که در کرم در زمان خود از حاتم طایی گذشته بود.»
نام بخش: «در بیان آنکه چنانکه گدا عاشق کرم است و عاشق کریم، کرم کریم هم عاشق گداست. »
بیان شعر: « بانگ می آمد که ای طالب بیا، جود محتاج گدایان چون گدا.. »
موضوعات:
بخشش و کرم الهی:به میزانی که انسان جام وجودی خود را خالی کند، مورد لطف و عنایت خداوند قرار میگیرد.
تجلی خداوند:انسان به میزان کمبودها و نقصهای خود میتواند تجلی نور الهی و احسان خداوند در زمین باشد.
آیندهی درخشان:انسان همواره باید آیندهی خود را بهتر از گذشته تصور کند تا درهای برکت و روزی الهی به روی او باز شوند.
شکر مدام:انسان باید همواره نکات مثبت زندگی خود را بازگو کند و بابت آنها شکرگزار باشد تا دروازههای نعمت و امید بر زندگی او گشوده شوند.
فقیر درگاه حق:انسان تا زمانی که درگیر منیت و خودبزرگبینی باشد، تجلی نور هدایت و علم الهی را نخواهد دید.
آدرس جدید سایت اینلایت (استاد مقدم):www.iraninlight.com
عضویت در کانال شرح کتاب مثنوی معنوی
ادمین کانال:@fatemehnaji
لینکیاب شرح مثنوی
۲۰.۹K
۵:۴۵