144.mp3
۴۳:۵۷-۷.۷۱ مگابایت
شرح مثنوی معنوی
جلسه صد و چهل و چهارم
آدرس شعر:مثنوی معنوی، دفتر اولابیات ۲۵۵۵ الی ۲۵۶۹
نام حکایت:«خلیفه که در کرم در زمان خود از حاتم طایی گذشته بود.»
نام بخش:«حقیر و بیخصم دیدن دیدههای حس، صالح و ناقهی او را»
بیان شعر:«چون شوم غمگین که غم شد سرنگون، غم شما بودید ای قوم حرون.. »
موضوعات:
انسان کامل:ولی زمانه، به نفس کامله رسیده و جلوهی انسانی خداوند بر زمین است و بندگان میتوانند بهوسیلهی ارتباط با او، خداوند را درک کنند.
اهمیت حفظ حیات:عموم عذابها به دلیل ضربه زدن به اکوسیستم نازل میشوند.
اتصال به ولی زمانه:اگر بندگان به انسان کامل متصل نباشند، با چهارپایان تفاوتی ندارند.
تقلید کورکورانه:تقلید از نسل پیشین بسیار ناپسند است و رفتار جامعه باید مدام اصلاح شود.
وصال پیر:انسانی که به فنای نفس خود رسیده باشد، میتواند به وصال ولی زمانه برسد.
نابودی جامعه:جامعهای که ریا و دورویی در آن به یک فرهنگ تبدیل شود، نابود خواهد شد.
آدرس جدید سایت اینلایت (استاد مقدم):www.iraninlight.com
عضویت در کانال شرح کتاب مثنوی معنوی
ادمین کانال:@fatemehnaji
لینکیاب شرح مثنوی
۱۹.۷K
۶:۲۹