127.mp3
۴۳:۳۴-۷.۶۴ مگابایت
شرح مثنوی معنوی
جلسه صد و بیست و هفتم
آدرس شعر:مثنوی معنوی، دفتر اولابیات ۲۲۰۷ الی ۲۲۲۲
نام حکایت:«پیر چنگی در عهد عمر رضیاللهعنه که از بهر خدا روز بینوایی در چنگ زد میان گورستان»
نام بخش:«گردانیدن عمررضیاللهعنه نظر او را از مقام گریه که هستی است به مقام استغراق که نیستی است»
بیان شعر:«گاه بانگ زیر را قِبله کنی، گاه گریهی زار را قُبله کنی»
موضوعات:
جانِ دوباره:جان نیروی حیات است و منشأ آن در عالم بالا قرار دارد و با توبه و بودن در لحظه، جان دوباره در انسان دمیده میشود.
راه هدایت:خداوند یک منجی برای بندگان میفرستد تا خواسته و یا ناخواسته سبب هدایت آنها شود.
مقام حیرت:حیرت زمانی اتفاق میافتد که انسان وارد یک مدار جدید از آگاهی میشود و یک قدم تا فنا فاصله دارد.
وصال معنوی:وصال معنوی غرق شدن در دریای عظیم الهی و فنا شدن است.
تقاضا بر تقاضا:انسان زمانی میتواند چیزی را طلب کند که خداوند آن را طلب کرده باشد و اگر انسان در لحظه حال باشد صدای طلب خداوند را خواهد شنید و به عقل الهی متصل خواهد شد.
آدرس جدید سایت اینلایت (استاد مقدم):www.iraninlight.com
عضویت در کانال شرح کتاب مثنوی معنوی
ادمین کانال:@fatemehnaji
لینکیاب شرح مثنوی
۱۱.۹K
۸:۲۲