151.mp3
۳۵:۴۹-۶.۲۸ مگابایت
شرح مثنوی معنوی
جلسه صد و پنجاه و یکم
استاد علی مقدم
آدرس شعر:مثنوی معنوی، دفتر اولابیات ۲۶۸۴ الی ۲۷۰۲
نام حکایت:«خلیفه که در کرم در زمان خود از حاتم طایی گذشته بود.»
نام بخش: «تعیین کردن زن طریق طلب روزی کدخدای خود را و قبول کردن او.»
بیان شعر:«گفت زن یک آفتابی تافته است، عالمی زو روشنایی یافته است..»
موضوعات:
هنر آفتاب بودن: نور الهی همواره بر بندگان میتابد و انسان باید از این فرصت استفاده کند و خود را در پرتو نور الهی قرار دهد.
حکم حق بر زمین:انسان کامل صاحب اسماء الهی است و میتواند دروازهی ورود به عالم ملکوت برای بندگان باشد.
شانس جهان هستی:همنشینی با انسانهای خوش اقبال و خوش روزی میتواند انسان را در مسیر شانس و خوش اقبالی قرار دهد.
سلوک واقعی:حرکت واقعی انسان زمانی است که هیچ اسباب و امکاناتی در اختیار نداشته باشد؛ زیرا این امکانات خود میتوانند بندهایی برای حرکت او شوند.
جام خالی:باارزشترین چیزی که میتوان به انسان کامل پیشکش کرد، بی چیزی و تهی بودن جام خود در مقابل پروردگار است.
آدرس جدید سایت اینلایت (استاد مقدم):www.iraninlight.com
عضویت در کانال شرح کتاب مثنوی معنوی
ادمین کانال:@fatemehnaji
لینکیاب شرح مثنوی
۲۰.۷K
۱۱:۲۱