مزدافر مومنی
پیش گفتار :
زندگی، چه شگفتانگیز است…
زمینِ زیبا، بستر آفرینشِ معجزهٔ حیات؛
جایی که کبوترها در آسمانش پرواز میکنند
و زنبورها از بوئیدن شهد گلها سرمست میشوند. اما ما انسانها، با دستان خود، تعادل طبیعی زندگی را برهم زدهایم. آنقدر آرام و تدریجی، که گاهی حتی متوجهش هم نمیشویم. هدف این کتاب ایجاد نگرانی و ترس نیست؛ میخواهد یادآوری کند هنوز فرصت هست: فرصتی برای بیدار شدن، دوباره دیدن، و هماهنگ شدن با طبیعتی که همیشه بخشی از ما بوده است.
#زمین_زمان_انسان
.
گفتار اول سن زمین
:
﴿ اگر تمام عمر ۴ میلیارد و ۶۰۰ میلیون سالهٔ زمین را فشرده کنیم، زمین چیزی شبیه انسانی ۴۶ ساله خواهد بود. ﴾
در این مقیاس، تا ۴۲ سالگی هنوز خبری از جنگلها نبود.
دایناسورها فقط سال آخر زندگیِ زمین ظاهر شدند.
پستانداران حدود ۸ ماه پیش به دنیا آمدند.
و انسانِ امروزی… فقط چند ساعت است که روی زمین زندگی میکند.
کشاورزی را حدود یک ساعت پیش کشف کرده
و انقلاب صنعتی، تنها یک دقیقه قبل اتفاق افتاده است.
اما همین یک دقیقه کافی بود تا :
انسان بخش بزرگی از جنگلها را نابود کند،
گونههای زیادی را از بین ببرد،
رودها را خشک کند،
اقلیم زمین را تغییر دهد
و تعادل میلیونها سالهٔ طبیعت را برهم بزند.

کتاب، وضعیت امروز زمین را شبیه موجود زندهای* میبیند که در مدت بسیار کوتاهی،
فشاری فراتر از توانش را تحمل کرده است.*
#زمین_زمان_انسانhttps://ble.ir/mazda_farr
۹.۱K
۸:۱۲