#دوره_من_الهی_ومن_ذهنی(ایگو)
بهارِ درون... 
چه آغازِ زیبا و مبارکیست برای اینکه در کنارِ طراوتِ این روزها، بهارِ تازهای را در درونِ قلبهایمان جوانه بزنیم.
بیایید امروز، در نخستین روز از این ماهِ پرخیروبرکت، کمی با خودمان خلوت کنیم و به تماشای درون بنشینیم.
تا حالا به دو صدای متفاوتی که مدام در گوشِ جانمان زمزمه میکنند، دقت کردهاید؟
دو صدای درون ما:
صدای اول | منِ ذهنی (ایگو)
همان صدایی که مدام میترساند، مقایسه میکند، نگران قضاوت دیگران است و عجله دارد...«تو کافی نیستی... آبروت میره... نمیتونی!»
صدای دوم | منِ الهی (روح اصیل)
صدایی آرام، عمیق و لبریز از صلح که از حضورِ خالق در درونمان سرچشمه میگیرد...«در امنیتی... ارزشمندی... با خدایی و همیشه میتوانی از نو شروع کنی.»
مسیرِ پیشِ رو:
در این ماهِ عزیز، تصمیم داریم پروندهی این دو نگاه را باز کنیم و تمرین کنیم چطور حجمِ صدای «منِ ذهنی» را کم کنیم و هر روز بیشتر به آغوشِ امنِ «منِ الهی» پناه ببریم.
تمرینِ آگاهانهی امروز:هر زمان که نجوا و دلشوره سراغتان آمد، برای لحظهای مکث کنید؛نفسی عمیق بکشید و از خودتان بپرسید:«این صدایی که همین الان توی سرم حرف میزند، منِ ذهنیام است یا منِ الهیام؟»


بیایید امروز، در نخستین روز از این ماهِ پرخیروبرکت، کمی با خودمان خلوت کنیم و به تماشای درون بنشینیم.
تا حالا به دو صدای متفاوتی که مدام در گوشِ جانمان زمزمه میکنند، دقت کردهاید؟
همان صدایی که مدام میترساند، مقایسه میکند، نگران قضاوت دیگران است و عجله دارد...«تو کافی نیستی... آبروت میره... نمیتونی!»
صدایی آرام، عمیق و لبریز از صلح که از حضورِ خالق در درونمان سرچشمه میگیرد...«در امنیتی... ارزشمندی... با خدایی و همیشه میتوانی از نو شروع کنی.»
در این ماهِ عزیز، تصمیم داریم پروندهی این دو نگاه را باز کنیم و تمرین کنیم چطور حجمِ صدای «منِ ذهنی» را کم کنیم و هر روز بیشتر به آغوشِ امنِ «منِ الهی» پناه ببریم.
۱.۱K
۱۵:۲۷