سرایت حس پیروزیبیشتر از آتشبس جنگ رمضان، آتشبس جنگ ۱۲ روزه برای ما ناگهانی بود، خصوصا وقتی هیچ مسیر مشخصی برای بعد از آن تعریف نشد و گویی به یک باره همه تمام شد به همین خاطر حس ابهام ما را گرفته بود، وقتی آقای شهیدمان پس از آن پیام دادند و از آن به پیروزی تعبیر کردند شاید برایمان سخت بود و یکی از فاصلههای جدی نگاه ما و رهبر انقلاب به جنگ خودش را نشان داد. چیزی که ما را به فکر فرو برد.
در این جنگ اما قصه فرق میکرد، ایستادگی ایران در برابر بزرگترین قدرت شیطانی تاریخ بشر کاری پیامبرانه و معجزهگون بود. کاری بزرگ که برای ما که غرق آن بودیم شاید خودش را چنان نشان نمیداد. اما با چنین موفقیتی حس پیروزی گویی همراه ترس در ما رخنه کرد. در یک دوگانه و به صورت متناقض.
یکی از اصلیترین دلایل آن را باید کسانی دید که در این میان مردم را از داشتن حس پیروزی دور و نهی میکردند، به این دلیل که اگر احساس پیروزی شکل بگیرد، تفنگ را زمین گذاشته و دیگر جنگ ادامه پیدا نمیکند. دربارهی این افراد و اثر آنها در ادامه بیشتر خواهیم گفت اما در این پیام آشکارا فاصلهی چارچوب فکری و نگاه آنها به این موضوع با نگاه آقای عزیز ما مشخص میشود وقتی در ابتدای پیام از پیروزیهای چشمگیر نام میبرند و آن را تبریک میگویند.
پیروزی ملت ایران تا اینجای جنگ غیرقابل انکار است و نمیتوان و نباید با هدف سرد نشدن مردم آنها را این احساس محروم کرد که برعکس روایت فتحی که اتفاق افتاده و رواج احساس پیروزی بر قلب یکایک ملت ایران وظیفه ماست.
تحلیل پیام نوروزی رهبر انقلاب#بیانات_خوانی@MeslChamran1۶۱