ماموریت مهم جمهوری اسلامی در تشکیل امت اسلامی 
دیشب که پیام مقام معظم رهبری را شنیدم در خصوص موضوع همبستگی دو کشور دوست و برادر پاکستان و افغانستان، توجهم جلب شد. به نظرم از منظر مسائل ژئوپولیتیک، حقوقی و امنیت منطقهای و نیز در چارچوب ایده شکلگیری و تقویت امت اسلامی، این نکته از اهمیت قابل توجهی برخوردار است.
افغانستان و پاکستان به عنوان دو کشور همجوار با پیوندهای عمیق تاریخی، فرهنگی و مذهبی، نقشی مهم در ثبات منطقه آسیای جنوبی و پیرامون آن دارند. در حقوق بینالملل نیز اصل حسن همجواری و ضرورت حل مسالمتآمیز اختلافات میان دولتها، دولتهای همسایه را به همکاری و پرهیز از تنشهایی که میتواند امنیت منطقه را تهدید کند، فرا میخواند. از این منظر، تقویت روابط میان کابل و اسلامآباد نه تنها یک توصیه سیاسی، بلکه رویکردی منطبق با اصول پذیرفتهشده حقوق بینالملل اسلامی محسوب میشود.
از سوی دیگر، هرگونه تنش میان این دو کشور میتواند پیامدهای گستردهای در حوزه امنیتی، مهاجرت، افراطگرایی و بیثباتی مرزی در کل منطقه داشته باشد؛ در حالی که همکاری و همگرایی آنها میتواند به تقویت امنیت جمعی، توسعه اقتصادی منطقه و مدیریت بهتر چالشهای مشترک کمک کند.
در کنار این ملاحظات، اشتراکات دینی و فرهنگی میان دو ملت مسلمان و ایران نیز زمینهای مهم برای تقویت روابط فراهم میآورد. در این چارچوب، تلاش برای نزدیکی و همبستگی بیشتر میان افغانستان و پاکستان میتواند گامی در جهت تقویت همکاری میان کشورهای اسلامی و کاهش شکافها و اختلافات در جهان اسلام تلقی شود.
بر همین اساس، تأکید بر بهبود روابط میان این دو کشور را میتوان اقدامی واقعبینانه و مسئولانه در راستای تقویت ثبات منطقهای، همکاری میان همسایگان و تحکیم پیوندهای جهان اسلام دانست.:::محمدجعفر نعناکار @mjnanacar
دیشب که پیام مقام معظم رهبری را شنیدم در خصوص موضوع همبستگی دو کشور دوست و برادر پاکستان و افغانستان، توجهم جلب شد. به نظرم از منظر مسائل ژئوپولیتیک، حقوقی و امنیت منطقهای و نیز در چارچوب ایده شکلگیری و تقویت امت اسلامی، این نکته از اهمیت قابل توجهی برخوردار است.
افغانستان و پاکستان به عنوان دو کشور همجوار با پیوندهای عمیق تاریخی، فرهنگی و مذهبی، نقشی مهم در ثبات منطقه آسیای جنوبی و پیرامون آن دارند. در حقوق بینالملل نیز اصل حسن همجواری و ضرورت حل مسالمتآمیز اختلافات میان دولتها، دولتهای همسایه را به همکاری و پرهیز از تنشهایی که میتواند امنیت منطقه را تهدید کند، فرا میخواند. از این منظر، تقویت روابط میان کابل و اسلامآباد نه تنها یک توصیه سیاسی، بلکه رویکردی منطبق با اصول پذیرفتهشده حقوق بینالملل اسلامی محسوب میشود.
از سوی دیگر، هرگونه تنش میان این دو کشور میتواند پیامدهای گستردهای در حوزه امنیتی، مهاجرت، افراطگرایی و بیثباتی مرزی در کل منطقه داشته باشد؛ در حالی که همکاری و همگرایی آنها میتواند به تقویت امنیت جمعی، توسعه اقتصادی منطقه و مدیریت بهتر چالشهای مشترک کمک کند.
در کنار این ملاحظات، اشتراکات دینی و فرهنگی میان دو ملت مسلمان و ایران نیز زمینهای مهم برای تقویت روابط فراهم میآورد. در این چارچوب، تلاش برای نزدیکی و همبستگی بیشتر میان افغانستان و پاکستان میتواند گامی در جهت تقویت همکاری میان کشورهای اسلامی و کاهش شکافها و اختلافات در جهان اسلام تلقی شود.
بر همین اساس، تأکید بر بهبود روابط میان این دو کشور را میتوان اقدامی واقعبینانه و مسئولانه در راستای تقویت ثبات منطقهای، همکاری میان همسایگان و تحکیم پیوندهای جهان اسلام دانست.:::محمدجعفر نعناکار @mjnanacar
۶۱