بسم الله











با آمدن ماه مبارک رمضان، بار دیگر بر سر سفره قرآن کریم می نشینیم.
شاید خیلی از ما، شروع به ختم قرآن کنیم و روزانه ۱ جزء از آن را بخوانیم.
گاهی معنای ایه ای توجه مان را جلب کند و دل بدهیم و برخی دیگر را سریع بخوانیم و رد شویم.
مقصود من از نوشتن این یادداشت، نگاه و توجه ای عمیق و دوباره به قرآن است.
سوالاتی در مواجهه با قرآن ممکن است برایمان مطرح شود مثل اینکه؛
مقصود از صراط مستقیم چیست؟
مؤمنین چه کسانی هستند و چه ویژگی هایی دارند؟ در مقابلشان در جامعه ی جهانی و دینی چه گروه هایی تعریف شده اند؟ تصور ما از مومن چقدر مطابق با آیات قرآن است؟ (و البته ایمان درجات دارد و یک طیف است و صفر و صدی نباید آن را دید.)
چرا عده ای بر دلهایشان غفل زده میشود و دیگر نمیبینند و نمیشنوند؟ مقصود از دیدن و شنیدن در اینجا چیست؟ آیا همین دیدن معمولی است؟ قاعدتا خیر.
در حوزه ی سیاست خارجه چه اصولی را باید رعایت کرد؟
اصول اقتصاد اسلامی چیست؟
از قصه های قرآنی که وقایعی تاریخی هستند چه درس هایی برای امروز میتوان گرفت؟
و هزاران هزار سوالی که زمانی که بر سر سفره ی قران هستیم میتوان از قرآن کریم پرسید.
به نظر من قرآن هم کتاب هدایت است و هم بیانگر حقیقت (تبیان لکل شیء). بنابراین برای امور انسانی و *ساخت تمدنی جدید و اسلامی میتوان از معارف آن بسیار بهره گرفت.
با آمدن ماه مبارک رمضان، بار دیگر بر سر سفره قرآن کریم می نشینیم.
۱۲:۱۶

پاکت هدیه
عصر اندیشه
دلتان سرسبز چوم برگ های از نو جوانه زده ی درختان 


افکارتان آزاد از بندهای خیالات و اوهام نفس چون پروانه ی رها گشته از بند پیله ی خود.
نفس هایتان زیبا چون گلهای بهاری



و افق های هستی پیش چشمانتان باز و گشوده باشد.
افکارتان آزاد از بندهای خیالات و اوهام نفس چون پروانه ی رها گشته از بند پیله ی خود.
نفس هایتان زیبا چون گلهای بهاری
و افق های هستی پیش چشمانتان باز و گشوده باشد.
سال نو مبارک 


۱۸:۰۱
#انتخاباتشاید خیلی مرددیم که چه کسی را انتخاب کنیمو شاید خیلی دلنگرانیم که چه کسی رئیس جمهور شود.در هر حال به نظرم؛اگر واقعا نگران آینده کشوریم، به این تبلیغات دم انتخاباتی دل خوش نکنیم و به جای آن دنبال راه حل باشیم که طی ۴ یا ۸ سال و بیشتر، چطوری روی آگاهی و بصیرت و بینش مردم کار کنیم.این اصل است.وگرنه آدم ها که می آیند و میروند، هرکس هم که باشند، حتی اگر شهید شده باشند، باز نواقصی در عملکردشان یا فکرشان پیدا میکنی.این را نمیگویم که جایگاه شهید رئیسی عزیز را کمتر کنم. بلکه میخواهم تقدس سازی های غیرواقعی از ذهنمان دور شود.حرفم را با یک مثال بیشتر توضیح میدهم،اسمش را گذاشتم:
دو روی یک سکههر چیزی، هر ادمی، هر کاندیدایی که انتخاب میشود و اصلا هر انتخاب ما، یک روی مطلوبی دارد که خواستار آن هستیم و یک روی دیگر دارد که شاید نخواهیم و اصلا آن را نمیبینیم ولی بعد از مدتی که گذشت، روزگار صحنه ی دیگر و روی دیگر سکه را هم نشان مان میدهد.این را میگویم که در خصوص هیچ کاندیدایی دنبال یک خوب مطلق بی عیب و نقص نباشیم. و درگیر جوهای سیاسی موجود و پذیرای مقدس سازی نشویم. چون آدم های روبرویمان معصوم نیستند و خب این را خودمان خوب میدانیم.ثانیا حواسمان باشد، که هر آدمی و هر انتخابی مثل یک سکه است پس با توجه به دو طرف آن، انتخابش کنیم و با آگاهی، تبعات انتخابمان را هم بپذیریم.
۱۳:۰۹
@mohamadijamal
۱۱:۲۶
با هر ابزاری به درخت وجودمان حمله کرده اند
میدونید بعد از شروع جنگ رژیم صهیونیستی با ایران، به چی فکر میکردم؟ به اینکه ما واقعا قبل از این حمله نظامی هم داشتیم میجنگیدیم. فقط حواسمون نبود، یه جورهایی دچار روزمرگی و غفلت شدیم ولی واقعا دشمن داشت دشمنی اش رو میکرد.آیا ما حواسمون بود و دفاع می کردیم؟ یا سرگرم زندگی مون شده بودیم. درگیر اینکه چقدر در بیارم. چقدر قسط بدهم، حقوق ام همون اول ماه ته میکشه،.. کی خونه دار بشیم،... ماشین ام رو کی عوض کنم و غیره.در جنگ اقتصادی و فرهنگی به شکلی که الان انتظار داریم تلاویو با خاک یکسان بشه نمی جنگیدیم. در حقیقت خیلی وقته ما درگیریم. در فضای مجازی،در برابر تهاجمات متعدد فرهنگی، شبکه های معاند خارجی، منافقین، اشرار، ترور اشخاص علمی و سیاسی، حملات سایبری، اختلاف افکنی میان اقوام و گروه های سیاسی مختلف ، چانه زنی های فضای دیپلماسی و سیاسی، کمک های متعدد به گروه های معاند نظام، تلاش برای کودتا، انقلاب های رنگی و غیره که نمونه اش در ۷۸ و ۸۸ بود. بحران آفرینی برای بنزین و مسئله زنان و بالاخص محسا امینی، به تعطیلی کشاندن کارخانه ها..... و به شکل خلاصه جنگ اقتصادی و جنگ فرهنگی و حتی دیپلماتیک داشتیم.اما تا ما را از ریشه نزنند،باور نمیکنیم جنگه!حالا دیگه با همه قوا وارد شدن که ریشه مون رو بزنند اما نمی توانند.علت آن را در یادداشت بعدی میگم.
میدونید بعد از شروع جنگ رژیم صهیونیستی با ایران، به چی فکر میکردم؟ به اینکه ما واقعا قبل از این حمله نظامی هم داشتیم میجنگیدیم. فقط حواسمون نبود، یه جورهایی دچار روزمرگی و غفلت شدیم ولی واقعا دشمن داشت دشمنی اش رو میکرد.آیا ما حواسمون بود و دفاع می کردیم؟ یا سرگرم زندگی مون شده بودیم. درگیر اینکه چقدر در بیارم. چقدر قسط بدهم، حقوق ام همون اول ماه ته میکشه،.. کی خونه دار بشیم،... ماشین ام رو کی عوض کنم و غیره.در جنگ اقتصادی و فرهنگی به شکلی که الان انتظار داریم تلاویو با خاک یکسان بشه نمی جنگیدیم. در حقیقت خیلی وقته ما درگیریم. در فضای مجازی،در برابر تهاجمات متعدد فرهنگی، شبکه های معاند خارجی، منافقین، اشرار، ترور اشخاص علمی و سیاسی، حملات سایبری، اختلاف افکنی میان اقوام و گروه های سیاسی مختلف ، چانه زنی های فضای دیپلماسی و سیاسی، کمک های متعدد به گروه های معاند نظام، تلاش برای کودتا، انقلاب های رنگی و غیره که نمونه اش در ۷۸ و ۸۸ بود. بحران آفرینی برای بنزین و مسئله زنان و بالاخص محسا امینی، به تعطیلی کشاندن کارخانه ها..... و به شکل خلاصه جنگ اقتصادی و جنگ فرهنگی و حتی دیپلماتیک داشتیم.اما تا ما را از ریشه نزنند،باور نمیکنیم جنگه!حالا دیگه با همه قوا وارد شدن که ریشه مون رو بزنند اما نمی توانند.علت آن را در یادداشت بعدی میگم.
۱۳:۵۳
شجره طیبه انقلاب
بارها عبارت قرآنی «شجرة طیبة» را شنیدهایم. این بار میخواهیم کمی باهم بیاندیشیم و این مفهوم را با جامعه اسلامی ایران مطابقت دهیم.اگر نظام اسلامی را شجرة طیبة بدانیم، از سویی ریشههای درخت، ایمان، تقوا، صبر، استقامت و امور معنوی و از سوی دیگر مردم آن، ذرات تشکیل دهندهی این درخت یعنی ریشه، ساقه، شاخهها، برگها و میوههای آن هستند.
دشمن با سعی در تضعیف، تغییر و از بین بردن باورهای دینی و اعتقادی مردم به ریشههای این «شجرة طیبة» حمله کردهاست و از سوی دیگر با استفاده از فضای مجازی، فساد و افکار غلط را که آفات حیات درختند به سوی آن روانه میکند و این دشمن از اشاعه هر آفتی برای مسموم کردن اذهان مردم دریغ نکردهاست. با به شهادت رساندن فرماندهان و نخبگان آن سعی دارد شاخههای قوی و سترگ و اصلی را قطع کند. با زدن تاسیسات هستهای، موشکی و زیرساختهایش سعی دارد میوههای این درخت را نابود کند.
حال باید گفت باتوجه به مراقبتی که یک درخت برای رشد کردن، ثمر دادن و در امان ماندن از آسیبها لازم دارد؛ وجود باغبان ضروری است. کسی که آن را در مسیر درست هدایت کند. اگر منحرف شد، شاخصی بگذارد و آن را به مسیر درست بازگرداند. با بیانات خود، درخت را از آفات محفوظ بدارد و افکار مسموم را از آن بزداید. مراقب آنچه به حیات درخت ضربه میزند باشد و هر آنچه به رشد بیشتر و بالندگی آن منتهی میشود به آن بدهد.
دراین نگاه رهبر جامعه همان باغبان است. انقلاب اسلامی ایران که از سال 1357 تاکنون-بیش از 46 سال- بالیده و رشد کردهاست، دیگر همچون نهالی نوپا نیست که آسیب پذیر باشد. ایران ما اکنون جوان و بالنده، پر از شور و انرژی است. سراسر توانمندی است و همین امور دشمن حسود آن را به حمله واداشتهاست. دشمن هم حق دارد. چگونه نظارهگر سربلندی و عظمت ایرانی باشد که ماهیت حاکمیت لائیک و خونخوار او را زیر سوال بردهاست؟ چگونه بتواند کوتاه شدن دست یاغیاش از منابع طبیعی و خدادادی سرزمین ایران را بیش از این تاب بیاورد؟ چگونه نظاره گر جمعیت 80 میلیون نفری باشد؟ چگونه ایران جوان را با نیروهای متخصص و پویا در عرصههای علمی، ورزشی و گوناگون بین المللی تحمل کند؟ آری حق دارد چشم دیدن این همه نعمت و زیبایی که از آنها بیبهره است را نداشته باشد.
اما این حسادت او را میمیراند و بنی اسرائیل همانطور که به یوسف(ع) حسد ورزیدند و این حسد جز خواری در چشمان خودشان و حسرت و پشیمانی برایشان نشد، اکنون نیز ثمری برایشان ندارد. این یوسف است که عزیز جهان خواهد شد و آنها بر او سجده خواهند کرد.
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ ﴿٢٤﴾ تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا ۗ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٥﴾
وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ ﴿٢٦﴾ (سوره مبارکه ابراهیم، 24-26)
أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ ﴿٢٤﴾ تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا ۗ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿٢٥﴾
وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ مَا لَهَا مِنْ قَرَارٍ ﴿٢٦﴾ (سوره مبارکه ابراهیم، 24-26)
۱۳:۴۲
تفاوت ایران با امریکا و اسرائیل
درسته که
به شهرهای ما با بمب و پهباد و ریزپرندههای جاسوسان شان حمله کردند و حمله میکنند،سرداران سپاه و نیروهای نظامی و مردم مان را کشتند و میکشند،
۱۷ دانشمند هستهای را همین چند روز ترور کردند، و.....
🟢*اما وقتی عمیق و بلند مدت نگاه کنی این جنگ بیش از آنکه سودی برایشان داشته باشد، ضرر است.*
کلی از نیروهای جاسوسی و نفوذیشان را در داخل ایران برای ضربه زدن به جمهوری اسلامی به کار گرفتند. نیروهایی که ۱۰ سال بعضا آموزش داده و سرمایه گذاری کرده بودند، از سوراخهایشان بیرون آمدند. برخی دستگیر شدند و برخی دیگر دستگیر خواهند شد.
اسرائیل و امریکا ضربات اقتصادی خواهد خورد. به ویژه رژیم کودک کش صهیونیستی که بیش از 1 سال است در غزه مشغول کشتار زنان و کودکان بودهاست. حالا نیز به جای آنکه سرگرم کشتن مردم مظلوم غزه شود باید خرابه ساختمانهایی که با موشک توسط ایران زده شده را آواربرداری کند.
اختلاف داخلی در هر دولتی وجود دارد اما امروزه با شروع جنگ، در رژیم صهیونیستی و امریکا مسئلهای جدیتر از پیش است. چیزی که در ایران، عکس آن را شاهد بودیم یعنی با شروع جنگ، اختلاف بسیاری از گروهها به وحدت تبدیل شد.
بسیاری از اسرائیلیها از سرزمینهایشان آواره شدند و مجبورند این سرزمینی که غاصبانه در آن نشسته بودند را ترک کنند.
این دو جهانخوار بسیاری از ظرفیتهای نظامی شان را به کار گرفته و مصرف کردهاند.
اما تفاوت ما با آنها این امور نیست. جنگ برای هر دو طرف درگیری تلفات جانی و مالی و غیره دارد. تفاوت اصلی اینجاست که ما خدا را داریم که عالم و قادر مطلق، عزیز و حکیم و یاور مومنان است
و آنها جز وعدههای دروغ شیطان، تلاش باطلشان و نیرنگهای بیثمر چیزی ندارند.
#به_امید_خدا_رو_به_افول_اند.
🟢*اما وقتی عمیق و بلند مدت نگاه کنی این جنگ بیش از آنکه سودی برایشان داشته باشد، ضرر است.*
و آنها جز وعدههای دروغ شیطان، تلاش باطلشان و نیرنگهای بیثمر چیزی ندارند.
۱۳:۲۶
با این اوصاف نمره مون چنده؟!
۱۴:۴۰
۱۶:۱۰
اون موقع که باید هزینه بدی واسه اسلام و انقلاب سخت میشه کار.
۲۰:۵۸
از سال ۵۸ تاکنون:با جنگ تحمیلی با جریان سال ۷۸با انقلاب رنگی ۸۸با بحث بنزین ۹۸با تحریم های اقتصادی فراوانبا جریان مهسا امینیو حالا هم با جنگ ۱۲ روزههر بار به شکلی و به نحوی که از دستشان برمی آمده است آمدند و ضربه ای زدند و رفتند. همین. قرار نیست گویا جنگ ۱۲ روزه تکرار شود یا ادامه یابد ولی ضربه زدن به ایران به هر شکل، ترور های داخلی، انقلاب های رنگی، فعال کردن عناصر معاند، خدمات دهی به مخالفین نظام، جنگ رسانه ای که همواره و .... قرار است ادامه دار باشد. اما به چه شکل، اقتضای زمانه تعیین میکند. اینکه چه کسی رئیس جمهور و رئیس مجلس و رئیس قوه قضائیه باشد. چقدر قدرتمند باشند. جریان مقاومت در منطقه به چه شکل باشد. وضعیت داخلی مردم به چه نحوی باشد. اقتصاد چگونه باشد.
۱۳:۰۴
تصمیم گرفتم از امروز ایده ها و تجربیات و افکار روزمره ام رو به اشتراک بگذارم.من از خیلی قبل تر مینوشتم. کلی فکر توی سرم میومد و راهی جز نوشتن نبود. کلی حرف هایی که بعضا بعدها میخوندم میدیدم توی این سن چه حرف های نابی زدم
از یادداشت های قبل ام شروع میکنم.

تقدیم نگاه و فکرتون
۱۰:۱۵
زندگی اصلا شابلون ای نیست.یعنی درسته باید برنامه ریزی داشت ولی روش کارمندی و ساعتی و مشخص این مدلی اصلا به درد لااقل واقعیت الان زندگی نمیخوره.
من واقعا روند زندگی ام خیلی متفاوت بود با چیزهایی که فکر میکردم و انتظار داشتم.
باید فقط به فرصت ها نگریست و از آنها استفاده کرد وگرنه خیلی چیزها هست که اونطور که ما میخواهیم یا انتظار داریم پیش نمیره.
پس اگر بخواهیم به نشده ها و نداشته هامون چشم بدوزیم زندگی برامون میشه یه حسرت که ته نداره و مدام تکرار میشه. لحظاتمون رو تیره و تار میکنه. ولی اگر ببینی من الان توی همین شرایط ناخواسته یا غیر هماهنگ با نیازها و توقعات ام چه کارهایی میتونم انجام بدهم کلی امید آدم زیاد میشه و لحظات ات به درد میخوره و از عمرت استفاده میکنی.
زندگی مثل یک جریان اه، تو نمیدونی چی جلوت است، نمیدونی دقیقا کی هستی یا دیگران چجور آدم هایی هستند تو فقط قدرت انتخاب داری، نه علم بی پایان داری و نه قدرت بی حد و حصر، گاهی مقهور نفس ات میشی، گاهی مقهور شرایط بیرونی.
پس باید با توکل به خدا ببینی در مسیر رضای الهی چه میشه کرد و چه میتونی بکنی همون رو انجام بدهی.
۱۰:۲۲
نه که روی بنده اش ببندی و از بنده اش طلب کنی.
۹:۳۲
زندگی خیلی وقتا نه طبق محاسبات ما جلو میره و نه مطابق میل و نه براساس انتظارتمان.
️زندگی فقط یک چیزه
️یک جریان که تو رو در موقعیت های مختلفی قرار میده؛ گاهی شادی، گاهی غمگین. گاهی داری و گاهی نداری. گاهی تحت فشاری و گاهی در آرامش وووو.... .
تنها چیزی هم که نجاتبخش حقیقی است یاد خدا است، قلبا.
چه توی شادی ها و چه در غم ها.
در واقع ما هرچه ضربه خوردیم و میخوریم از خودمان است. از غفلت هامون از لغزش هاموناز رنج های کوچک ساختگی مون که عذاب مون میدهن و هرچه داریم از برکت الهی است از اولیای خدا و پیامبران و امامان.
تنها چیزی هم که نجاتبخش حقیقی است یاد خدا است، قلبا.
۱۳:۳۲
_مریضی خودمان یا عزیزان مان_تنگنای اقتصادی و مالی_بداخلاقی اطرافیان مون_خالی شدن دور و برمون از دوستان عزیز و با معرفت
۱۶:۵۰
سلاممعمولا دشمن ها یک اقدام در زمانی که فکرش هم نمیکنیم انجام میدهند. مثل جنگ ۱۲ روزه یا آشوب های داخلی دی ماه و بعد شروع میکنند در فضای رسانه روی مغز مردم راه رفتن. اینه که خواستم بگم خیلی روی حرف هاشون حساب نکنید. بیشتر از اینکه نمایانگر واقعیت باشه جنبه فریب و اذیت و آزار داره.دشمن وقتی در میدان واقعی شکست میخوره شروع میکنه به نعره کشیدن. از درد شکستی که خورده.
۹:۳۷
خروجی هر جا تعیین کننده عملکردش هست نه ادعایی که میکنه، از یک فرد بگیریم تا یک نهاد بزرگتر مثل دانشگاه، پژوهشگاه و تا یک کشور*.
کشور امریکا ادعاهای بزرگی داره و کلا ساختار سیاسی غرب، در خصوص *آزادی و غیره ادعاهای گوش جهان کر کننده ای داشته است ولی خروجی فرهنگ غرب از هم پاشیدگی خانواده و جامعه، فساد، افسردگی و بیماری های روحی و روانی و اعتیاد های مختلفی شده است.
خروجی جمهوری اسلامی طی این ۴۷ سال چه بوده است؟
برخی از افراد جامعه بی انصاف هستند و پیشرفت های جامعه اسلامی را نمیبینند یا شاید هم در نظرشان جای افتخار ندارد. دم از عدالت میزنند و حاکمیت فعلی را بسیار دور از آن میدانند. بله، جامعه هم در سطح مدیران و حاکمیت و هم در سطح های خردتر با مشکل بی عدالتی، رانت و مشکلات اقتصادی و مالی فراوانی روبروست ولی باید راه چاره را اندیشید نه آنکه ساختار کلی حاکمیت را برهم زد یا آن را ناکارآمد دانست.
مطمئنا طی ۴۷ سال نمیتوان به تمدنی عظیم دست یافت و تمام آرمان های انقلاب اسلامی را محقق کرد. باید دید با وجود تهدیدهای خارجی و مشکلات داخلی حرکت جمهوری اسلامی در جهت درستی بوده است یا نه؟ و قسمتی از ارزیابی را براساس خروجی های ان تعیین کرد.
تا همین جا به نظرم نمره بالایی به عملکرد جمهوری اسلامی میتوان داد.
۴:۳۵