م
امروز استاد یوگام یه جمله گفت که خیلی به دلم نشست:
«شاید اون بزرگواری که در حق دیگران میکنی، کوتاهیایه که در حق خودت میکنی.»
این جمله از نگاه روانشناسی خیلی قابل تأمله.
چون ما گاهی آنقدر برای دیگران وقت، انرژی، همدلی و توجه میگذاریم که برای خودمان چیزی باقی نمیماند.
در ظاهر این رفتار میتواند نشانهی مهربانی و ایثار باشد، اما اگر دائمی شود، ممکن است به فرسودگی روانی، نادیده گرفتن نیازهای شخصی، و کاهش عزتنفس منجر شود.
در روانشناسی کاربردی، «مراقبت از خود» به معنای خودخواهی نیست؛
بلکه یعنی فرد بتواند بین کمک به دیگران و رسیدگی به خودش تعادل برقرار کند.
چون کسی که مدام خودش را نادیده میگیرد، بهمرور توان واقعیاش برای حمایت از دیگران را هم از دست میدهد.
گاهی لازم است از خودمان بپرسیم:
️آیا بزرگواری من برای دیگران، از روی انتخاب آگاهانه است یا از روی ناتوانی در نه گفتن به خودم؟
️شما تا حالا شده انقدر برای دیگران مایه بگذارید که خودتان فراموش شوید؟
مونیکا سعیدی | روانشناس و روان درمانگر بالینی
@monicasaeidihttps://ble.ir/monica_saeidi
«شاید اون بزرگواری که در حق دیگران میکنی، کوتاهیایه که در حق خودت میکنی.»
این جمله از نگاه روانشناسی خیلی قابل تأمله.
چون ما گاهی آنقدر برای دیگران وقت، انرژی، همدلی و توجه میگذاریم که برای خودمان چیزی باقی نمیماند.
در ظاهر این رفتار میتواند نشانهی مهربانی و ایثار باشد، اما اگر دائمی شود، ممکن است به فرسودگی روانی، نادیده گرفتن نیازهای شخصی، و کاهش عزتنفس منجر شود.
در روانشناسی کاربردی، «مراقبت از خود» به معنای خودخواهی نیست؛
بلکه یعنی فرد بتواند بین کمک به دیگران و رسیدگی به خودش تعادل برقرار کند.
چون کسی که مدام خودش را نادیده میگیرد، بهمرور توان واقعیاش برای حمایت از دیگران را هم از دست میدهد.
گاهی لازم است از خودمان بپرسیم:
️آیا بزرگواری من برای دیگران، از روی انتخاب آگاهانه است یا از روی ناتوانی در نه گفتن به خودم؟️شما تا حالا شده انقدر برای دیگران مایه بگذارید که خودتان فراموش شوید؟مونیکا سعیدی | روانشناس و روان درمانگر بالینی
@monicasaeidihttps://ble.ir/monica_saeidi
۱۱:۱۲
