در آستانه رخداد تاریخی تشییع پدر شهید امت، بیش از هر زمان دیگری به وحدت نگاه، همافزایی و طراحی مشترک نیاز داریم.
از شما بزرگواران دعوت میشود این مجموعه را با نگاه نقادانه و تکمیلی مطالعه فرمایید و با پیشنهادها، تجربهها و ایدههای خود، در غنیتر شدن آن سهیم باشید.
در چهارده پیام، کوشیده شده برخی از اصول راهبردی، تجربهها و ایدههای عملی را که شاید برای تبدیل این فرصت کمنظیر به یک رخداد ماندگار تربیتی کمک کند مطرح شود
و با یک نگاه مشترک، این رخداد بزرگ را از یک «مراسم» به یک «فرصت تربیتی» ارتقا دهیم؛ سپس مجموعهای از محصولات و تجربههای قابل اجرا را طراحی کردیم.
اکنون وارد مهمترین فصل این بسته میشویم.
اگر محصولات، کالبد این حرکتاند، سرمایههای انسانی، روح آن هستند.
از این پس، به جای آنکه فقط درباره «چه برنامهای اجرا کنیم» سخن بگوییم، به این پرسش مهمتر خواهیم پرداخت:
چه انسانهایی باید در میدان باشند تا هر برنامهای به یک تجربه تربیتی تبدیل شود؟
در این فصل، به تدریج این سرمایههای تربیتی را با هم طراحی خواهیم کرد:
امید ما این است که در پایان این مسیر، تنها چند ایده مناسبتی تولید نکرده باشیم؛ بلکه گامی در طراحی یک «الگوی ملی میدانداری تربیتی» برداشته باشیم؛ الگویی که در هر رخداد بزرگ دینی، ملی و اجتماعی، بتواند انسانهایی مؤمن، مسئول، امیدآفرین و اثرگذار تربیت کند.
پیامها
باید برخاست... و این برخاستن، از اندیشه مشترک، همفکری و اقدام جمعی آغاز میشود.
۹۵۰
۱۲:۴۶