۱۲:۰۲
اضطراب مدیریتنشده، عامل پنهان بسیاری از بیماری جسمی و روانی استاضطراب بخشی طبیعی و حتی ضروری از زندگی انسان است، اما زمانی که از حد بهینه عبور کند و موجب اختلال در عملکرد فرد شود، میتواند سلامت روان و جسم را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. اضطراب بهعنوان یک سازوکار طبیعی بدن، در مواجهه با خطر و تهدید فعال میشود و در حد متعادل میتواند نقش سازنده و انگیزشی داشته باشد، اما تداوم و شدت بیش از حد آن منجر به بروز اختلالات روانشناختی و حتی بیماریهای جسمانی میشود.سلامت روان و سلامت جسم رابطهای دوسویه دارند، بسیاری از بیماریهای جسمانی ریشه در فشارهای روانی دارند و در مقابل، برخی اختلالات جسمی نیز میتوانند زمینهساز مشکلات روانی شوند، بنابراین توجه همزمان به این دو بعد، ضرورتی انکارناپذیر است.در مورد اضطراب امتحان؛اضطراب در سطح بهینه میتواند عامل حرکت و تلاش باشد، اما زمانی که تمرکز، تصمیمگیری و یادآوری را مختل کند، به اضطراب مخرب تبدیل میشود، در این شرایط، نقش خانوادهها در پرهیز از مقایسه، سرزنش و بزرگنمایی نتایج امتحانات بسیار مهم است. تمرینهای آرامسازی، تکنیکهای تنفسی، مدیریت زمان و بهرهگیری از مشاورههای تخصصی، از جمله راهکارهای علمی و مؤثر برای کنترل اضطراب هستند و در بسیاری از موارد میتوان بدون دارودرمانی به نتایج مطلوب دست یافت.در مورد نقش دوران بارداری در سلامت روان نسل آینده : کاهش اضطراب مادر، پرهیز از مصرف خودسرانه دارو و توجه به آرامش روانی در دوران بارداری، تاثیر مستقیمی بر سلامت روان کودک در آینده خواهد داشت.
واحد سلامت روان،اعتیاد و اجتماعی شبکه بهداشت و درمان شهرستان شفتBle.ir/moyocho1
۱۴:۵۴
دشمن برای رسیدن به این هدف، سه مرحله طراحی کرده است: خشم، غم، و ترس. ابتدا جامعه را خشمگین میکند تا تصمیمهای عجول و پرخطر بگیرد. سپس فضای غم و یأس را گسترش میدهد تا انرژی جمعی از بین برود. در نهایت، با ایجاد ترس، اراده را فلج میسازد. در این نقطه، جامعه نه تحلیل میکند، نه حرکت؛ تنها تماشا میکند.
شناخت این فرآیند، نخستین گام برای خنثیسازی آن است. آگاهی یعنی بازگشت کنترل.
در صحنه سیاسی نیز منطق همین است: یا پذیرش فشار، یا ورود به مسیر بحران.
آمریکا و متحدانش میکوشند با «فشار هوشمند» و بدون هزینه مستقیم، نتیجه حداکثری بگیرند — بدون تلفات انسانی، با کمترین آسیب به تجهیزات، و با تکیه بر قدرت اطلاعات و عملیات روانی. پشت این ظاهر محاسبهگر، فلسفهای نهفته است: پیروزی از راه فلج کردن ارادهی حریف، پیش از شروع هر درگیری واقعی.
در برابر این وضعیت، طرف مقابل نیز در حال تکمیل آمادگی دفاعی و حفظ ابهام راهبردی است؛ ابهامی که خود نوعی بازدارندگی محسوب میشود. با این همه، نقطه سرنوشت نه در میدان نبرد، بلکه در درون جامعه رقم میخورد: در اعتماد، انسجام و توان روایت.
اگر جامعه وارد چرخه خشم، غم و ترس شود، هیچ سلاحی لازم نیست؛ فروپاشی از درون آغاز میشود. اما اگر حقیقت این الگو شناخته شود، یعنی نخستین خط دفاعی فعال شده است.
جنگ واقعی، پیش از هر درگیری نظامی، در ذهنها آغاز میشود. و همانجا هم میتواند متوقف شود —
۱۵:۱۹
در میان این عوامل، خوابآلودگی نقش برجستهای در بروز تصادفات دارد. کمبود خواب، علاوه بر کاهش تمرکز و افزایش زمان واکنش رانندگان، موجب تحریکپذیری و افزایش رفتارهای پرخطر در رانندگی میشود.
بررسیها نشان میدهد بزرگسالان بهطور میانگین به ۷ تا ۸ ساعت خواب شبانه نیاز دارند و تأمین این میزان خواب، نقشی حیاتی در کاهش حوادث رانندگی ایفا میکند.
مدیریت خشم نیز یکی دیگر از مؤلفههای مهم سلامت روان در رانندگی است. نادیده گرفتن هیجانات و عدم کنترل احساسات میتواند به بروز درگیریهای خیابانی و افزایش احتمال تصادف منجر شود. استفاده از تکنیکهای سادهای مانند مکث کوتاه و شمارش تا عدد ۱۰۰، میتواند به کاهش شدت هیجان و پیشگیری از تصمیمگیریهای خطرناک در لحظه کمک کند.
در این میان، اعتماد به نفس کاذب بهویژه در میان نوجوانان، عامل خطرساز دیگری به شمار میرود. بسیاری از نوجوانان با این تصور که حوادث تنها برای دیگران رخ میدهد، خطر را دستکم میگیرند. این خودمحوری و درک پایین از پیامدهای رفتارهای پرخطر، احتمال وقوع تصادف را در این گروه سنی افزایش میدهد.
نقش خانواده در شکلگیری رفتارهای ایمن رانندگی نیز انکارناپذیر است. والدینی که از سبک فرزندپروری مقتدرانه استفاده میکنند و دلبستگی ایمن را در فرزندان خود شکل میدهند، زمینه کنترل بهتر هیجانات و بروز رفتارهای مسئولانه را در آنان فراهم میسازند. علاوه بر آن، وجود قوانین منظم و اجرای صحیح آنها در جامعه، به درونیسازی هنجارهای درست در کودکان و نوجوانان کمک میکند.
تمرکز، یکی از اصول اساسی رانندگی ایمن است. برخی اختلالات روانی مانند بیشفعالی، افسردگی و اضطراب میتوانند تمرکز رانندگان را بهطور جدی کاهش دهند. همچنین استفاده بیش از حد از شبکههای اجتماعی با تأثیر بر ساختارهای مغزی، توانایی کنترل هیجان و واکنش مناسب در شرایط رانندگی را تضعیف میکند.
در نهایت، مصرف برخی داروها از جمله داروهای خوابآور، آنتیهیستامینها و داروهای اعصاب و روان میتواند باعث خوابآلودگی و کاهش سطح هوشیاری شود. رانندگان باید مصرف این داروها را حتماً تحت نظر پزشک مدیریت کنند، زیرا استفاده نادرست از آنها میتواند سلامت مغز و جان افراد را در معرض خطر جدی قرار دهد
۱۴:۵۰
۸:۱۴
۸:۱۸
۱۵:۰۲
۹:۳۱
۱۵:۰۸
۱۵:۰۹
اضطراب یکی از شایعترین مشکلات روانی در دنیای امروز است که میتواند سلامت جسم و روان افراد را تحتتأثیر قرار دهد. خوشبختانه راهکارهای متعددی برای پیشگیری از اضطراب وجود دارد که بسته به شرایط فردی، میتوان از آنها بهره گرفت. در ادامه به مهمترین و عمومیترین راههای پیشگیری از اضطراب اشاره میشود:
رژیم غذایی سالم: تغذیه متعادل و متنوع نقش اساسی در حفظ تعادل بدن و آرامش روان دارد. مصرف بیش از حد غذاهای پرچرب و شیرین، نمک، کافئین و همچنین ویتامینهای محلول در چربی مانند A، D، E و K میتواند زمینهساز بروز مشکلات جسمی و روانی شود. نوشیدن حدود دو لیتر آب در روز، پرهیز از پرخوری و حفظ وزن متعادل، به سلامت بدن و روان کمک شایانی میکند.
فعالیت بدنی منظم: ورزش یکی از مؤثرترین راههای پیشگیری و حتی درمان اضطراب است. تحقیقات نشان دادهاند که پیادهروی تند به مدت حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در روز میتواند میزان اضطراب را بهطور قابل توجهی کاهش دهد. ورزش علاوه بر کاهش اضطراب، موجب بهبود عملکرد دستگاه تنفسی، گردش خون، حفظ وزن مناسب و افزایش شادابی فرد میشود. ورزشهایی مانند یوگا نیز نقش مهمی در افزایش آرامش دارند.
تقویت اعتمادبهنفس: افرادی که از اعتمادبهنفس بالاتری برخوردارند، توان بیشتری برای مقابله با استرس و فشارهای روانی دارند و کمتر دچار اضطراب میشوند. اعتمادبهنفس به بدن و ذهن کمک میکند تا از حداکثر توان خود برای مدیریت شرایط دشوار استفاده کنند.
اجتماعی بودن و پرهیز از گوشهنشینی: در شرایط فشار روانی، برخی افراد بهطور غریزی از اجتماع فاصله میگیرند، در حالی که انزوا میتواند اضطراب را تشدید کند. ارتباط با دوستان، خانواده و بهویژه کودکان که میتوانند حس شادی و خنده ایجاد کنند، حتی برای مدت کوتاه نیز تأثیر مثبتی در کاهش نگرانیها دارد.
حمایت اجتماعی: وجود شبکه حمایتی در زندگی افراد، نقش یک سپر محافظ در برابر بحرانها را ایفا میکند. حمایت اجتماعی احساس امنیت، آرامش و اعتمادبهنفس را افزایش داده و فرد را در برابر فشارهای روانی مقاومتر میسازد.
تمرکز بر زمان حال: تمرکز بر زمان حال و پرهیز از درگیری ذهنی با آینده یا آرزوهای دور از دسترس، به افزایش آرامش ذهن کمک میکند. مشغول نگه داشتن ذهن به فعالیتهای جاری و کاهش پرداختن به افکار اضطرابزا، از راهکارهای مؤثر در پیشگیری از اضطراب است.
کسب آگاهی درباره موقعیتهای تنشزا: بیاطلاعی از شرایط استرسزا، اضطراب را افزایش میدهد. آگاهی و اطلاع کافی از موقعیتهایی که فرد با آنها مواجه خواهد شد، باعث کاهش نگرانی میشود. برای مثال، توضیح روند درمان و عوارض احتمالی آن برای بیماران میتواند میزان اضطراب آنها را بهطور چشمگیری کاهش دهد.
خندیدن و ایجاد نشاط: مطالعات نشان میدهد خنده یکی از سالمترین روشهای مقابله با فشار روانی است. هنگام خندیدن، جریان خون در مغز افزایش یافته و هورمونهای ایجادکننده حس شادی و آرامش ترشح میشوند، در حالی که میزان هورمونهای استرسزا کاهش مییابد.
ابراز هیجانات از طریق نوشتن: نوشتن احساسات و هیجانات بر روی کاغذ، یکی از روشهای ساده و مؤثر برای کاهش فشارهای روانی است. این کار بهویژه در مواجهه با رویدادهای استرسزایی مانند مشکلات خانوادگی یا شغلی، میتواند به تخلیه هیجانی و آرامش روان کمک کند.
۶:۲۹
۴:۱۳
۴:۲۱
۴:۲۰
۸:۳۶