نهیب ۲۶ ۲۰ خرداد ۱۴۰۵استراتژی مهار سگ هار
چرا ایران باید هر جنگی علیه خود را به جنگ منطقهای تبدیل کند؟ اسرائیل یک کشور نیست؛ پادگانِ نظامیِ یک اردوگاه است؛ اردوگاهی گسترده و یکپارچه، از رادارهای پرنده در آسمانِ خلیج فارس تا لابیهای مالی در واشنگتن، از شیخنشینهای ثروتمند منطقه تا پایگاههای نظامی آمریکا در اطرافمان. وقتی این پادگان به لبنان حمله میکند، با پشتیبانیِ اطلاعاتی، مالی و لجستیکیِ کلِ این شبکه شلیک میکند. بر همین اساس است که رهبر شهید انقلاب، در یکی از آخرین سخنرانیهای خود، در تبیینِ طرح راهبردیِ ایران برای مهارِ ماشینِ جنگیِ غرب، قاعده نبرد را از یک جغرافیای محدود خارج کرده و به صراحت میگویند: «آمریکاییها بدانند که اگر این دفعه جنگی راه بیندازند، این جنگ، جنگ منطقهای خواهد بود.»
بر این اساس، جنگ دوجانبه ایران با پادگان نظامی این اردوگاه یک تلۀ راهبردی است؛ حتی اگر ما در مقابل هر حمله رژیم صهیونیستی، ضربهای بزرگتر به آن بزنیم. اقتصادِ اسرائیل ماهیتِ طبیعی ندارد؛ یک اقتصادِ یارانهای-امنیتی است که لابیهای یهود، پولهای عربی و چکبلانکِ سیاسیِ غرب آن را بیمه میکنند. اما ایران کشوری مستقل است که خود بهتنهایی باید بار همه خسارتهای واردشده را، علیرغم سنگینترین تحریمهای تاریخ، بر دوش بکشد.
وقتی سگِ هاری پاچۀ شما را میگیرد، شما نمیتوانید پاچۀ سگ را گاز بگیرید. درد واقعی به سگ نمیرسد، بازدارندگی ایجاد نمیشود و سگ دوباره حمله میکند. برای مهارِ سگ، باید گلوی صاحبش را فشرد.
صاحبِ این سگ، همان شبکۀ پشتیبان غربی-عربی است که شریانهای حیاتیاش در اطراف ما پهن شده و گلوگاههای این شبکه، بهسادگی در تیررسِ نیروهای مسلح ما قرار دارد: شاهراههای ترانزیت انرژی که ماشینِ اقتصاد غرب را روشن نگه میدارند، چرخۀ پترودلار که ستون فقراتِ هژمونیِ مالی آمریکاست، کلانپروژههای سرمایهگذاریِ تکنولوژیک (همچون هابهای هوش مصنوعی، دیتاسنترها و زیرساختهای تراشه) و نهایتاً شبکۀ درهمتنیدۀ پایگاههای نظامی سنتکام که امنیتِ این اکوسیستم را تأمین میکنند. اینها عناصر همان نظمِ آمریکایی-انگلیسی هستند که سالهاست ژئوپلیتیکِ منطقه را با کدگذاریهای امنیتی و اقتصادیِ خود، به نفعِ امپراتوریِ غرب معماری کرده است.
بنابراین اگر ما امنیتِ این شاهرگها را مختل کنیم، با یک اقدام نقطهزن، چندین برابر خسارتِ راهبردی و غیرقابلتحمل به کلِ اردوگاه غرب وارد میکنیم. در حالی که در جنگِ مستقیم و فرسایشیِ موشکی با تلآویو، این نسبت معکوس میشود. پس باید اسرائیل را بهعنوان عنصری امنیتی-نظامی در پیکره این نظم دید که مسیرِ مهار و نابودی آن، با برهم زدن همین نظمِ تحمیلی منطقهای رخ خواهد داد.
نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان@nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@haste_pishgam۷