نهیب
نهیب33.pdf
اربعین پس از عاشوراست. مردمی که یکبار شاهد حادثه عظیم عاشورا بودند، حالا «۴۰ روز» بعد به مرکز حادثه برمیگردند؛ نه برای اینکه مراسمی اجرا کنند و نه برای اینکه خاطره کشتگان آن حادثه را گرامی بدارند؛ بلکه برای اینکه نشان دهند، آن حادثه بعد از ۴۰ روز، هنوز برایشان زنده است.
آنها قرار نیست با خاطره عاشورا زندگی کنند؛ آنها میخواهند در حادثه عاشورا حاضر باشند و خونخواهی کنند.
اربعین تمرین زندگی در حادثه عاشوراست و این خود را در لحظه لحظه این سفر نشان میدهد. مردمی که خود را به این جریان بزرگ میسپارند، امید بستهاند که در کاروان حسین علیهالسلام پذیرفته شوند.
اما شاید هیچوقت چون امروز این امید نزدیک نبوده است. ملتهای مسلمان که شهادت رهبر عظیمالشأن، امام خامنهای، را تجربه کردند، امروز فرصت خونخواهی یافتهاند و میتوانند فریاد یالثارات سردهند.
مگر نه اینکه امام خامنهای شهید سخن جدش را در آخرین روزها در برابر شیطان بزرگ و یزید زمان تکرار کرد که: «مثلی لایبایع مثل یزید». مگر دشمن او جز تسلیم در برابر کفر چیزی خواسته بود و مگر او فریاد «هیهات مناالذله» سر نداد. اما او را کشتند و ما را در امتحان سخت خونخواهی قرار دادند.
آیا ما که هر سال فریاد یالثارات الحسین سر میدادیم، امروز فریاد یالثارات الخامنهای سر خواهیم داد؟ آیا خون خامنهای شهید را که وارث خون حسین علیهالسلام بود، بزرگ میداریم؟ آیا زندگی خود را وقف خونخواهی او میکنیم؟
۱۳۲
۱۷:۱۸