وقتی احمدینژاد خانهنشین شد و قهر کرد، «ضدولایت فقیه» صدایش زدید و از صحنه سیاسی مملکت حذفش کردید.وقتی پزشکیان وسط جنگ چند بار استعفا داد، به نشانهی قهر خانهنشین شد، علناً مخالف نظر رهبری را اجرا کرد و ادارهی دولت را برای نهایی کردن توافق به گروگان گرفت، سکوت کردید و در حین سوتبلبلی زدن، از «لزوم اعتماد به مسئولان» و «لزوم حفظ وحدت» گفتید.وقتی شعام رو در روی رهبری قرار گرفت، به جای گرفتن یقهی اعضایش، با پرخاش و توهین به جنگ مردمی رفتید که اگر نبودند همان ده روز اولِ جنگ ضدانقلاب خیابان را تصرف میکرد و شماها الان به جای رجزخوانی در میادین تهران، در مسکو و کازان مجبور به زندگی پنهانی بودید.فقط یک درصد تصور کنید پیام «علیالاصول» درباره احمدینژاد صادر شده بود. یا فیالمثل درباره جلیلی. چکارشان میکردید؟دردتان چه در دوران احمدینژاد و چه الان، «ولی فقیه» نبوده و نیست. دردتان «قبیله» است. دردتان سر سفره بودن یا نبودن است. اگر احمدینژاد هم حق حساب بهتان میداد، چشم روی ضدولایت بودنش میبستید.
۳۹۳۶۸۸۵۴۳۲