وقتی دشمن زودتر از ما میفهمد؛ جوانگرایی رمز پیروزی مجتبی احمدیانگزارش اخیر «سیانان» از تحول در پیوست رسانهای سیاست خارجی ایران، از بهکارگیری هوش مصنوعی گرفته تا کمپینهای خلاقانه دیجیتال، واقعیتی را برملا کرد که شاید خودمان از اعتراف به آن ابا داریم: «جوانگرایی تحمیلی» پادزهر ترور شده است.
تاریخ در حال تکرار است؛ همانطور که در دهه ۶۰، غیبت عافیتطلبان راه را برای جوانانی چون باقری، باکری و کاوه باز کرد تا بنبستهای جنگ را با نبوغ خود بشکنند، امروز نیز پایداری سیستم در برابر ضربات سنگین اخیر، مدیون مدیران لایههای میانی و جوانان نخبهای است که سالها پشت سد «مدیران دائمالمدیر» مانده بودند.
واقعیت این است که به جز یک تجربه کوتاهمدت در سالهای ۸۴ تا ۹۲، چرخه گردش نخبگان در سطوح کلان سالهاست دچار نوعی سکون بوده است.
ترور گسترده بالاترین رده های مدیریتی که حتما موجب فروپاشی ساختار اداره کشور در هر جغرافیای دیگری میشد، در ایران به دلیل وجود این بدنه متخصص و نخبه بر خلاف محاسبات دشمن، ساختار را پویاتر کرده است!
علاوه بر این، این ترورها ظاهرا گلوگاههای مدیریتی را باز کرده و بیش از پیش راه را برای حضور نخبگانی باز کرده یا خواهد کرد که در یک مورد، با هوش مصنوعی و ادبیات نوین، توانستهاند موازنه فضای رسانه را به نفع ایران تغییر دهند.
اکنون وقت آن است که پیش از ضربه دشمن، خودمان داوطلبانه راه را برای این نسل باز کنیم؛ چرا که بقای ساختار در گرو عبور از «مدیریت سنتی» و تکیه بر «نبوغ نسل جدید» با برقراری «شایستهسالاری» و «نخبه گرایی» است.
@NasymeBahar
۲۵۲۱