از همگرایی راهبردی تا معماری امنیتی چندقطبی..بخش نخستچرا نظم نوظهور اوراسیایی به چیزی فراتر از مشارکتهای دوجانبه نیاز دارد؟دکتر محمدعلی صنوبریمدیر مرکز تحقیقات رسانهای نگاه نو
مهمترین پرسش پیش روی نظم نوظهور چندقطبی دیگر این نیست که آیا روسیه، چین، ایران و کره شمالی در حال نزدیکشدن به یکدیگر هستند یا خیر. شواهد موجود از افزایش این همکاریها حکایت دارد. پرسش مهمتر این است که آیا این همگرایی راهبردی میتواند به یک معماری امنیتی منسجم و پایدار تبدیل شود؛ معماریای که بتواند از یک نظام واقعاً چندقطبی پشتیبانی کند.در سالهای اخیر، همکاری میان این چهار کشور در حوزههای نظامی، اقتصادی، فناورانه و دیپلماتیک گسترش یافته است. رزمایشهای مشترک، همکاریهای دفاعی، انتقال فناوری و هماهنگیهای سیاسی بخشی از این روند را تشکیل میدهند. با این حال، هنوز میان «همکاری» و «ائتلاف» فاصله قابل توجهی وجود دارد. ساختار فرماندهی مشترک، پیمان جامع دفاع متقابل یا سازوکار نهادی چهارجانبهای مشابه ناتو وجود ندارد.
آخرین اخبار تحولات منطقهای و بینالمللی @newvisiona