ر۴ فوریه
اولین پرتاب موشک (حامل کاوشگر) به سمت زهره دقیقا در ۴:۱۸ به وقت مسکو انجام شد. دوساعت مانده به طلوع آفتاب، من در فضای باز و در فاصله ۸۰۰ متری از نقطه پرتاب ایستاده بودم و شاهد بودم چطور در زیر موشک، دریایی از شعلهها با صدایی فزاینده به تلاطم افتاد.صحنه کاملا زیبا بود. جدایش مرحله اول موشک در ثانیه ۱۱۹ پرتاب رخ داد. موشک تا بیش از ۴ دقیقه پس از پرتاب با چشم غیرمسلح قابل مشاهده بود. ابرِ خطیِ¹ بهجامانده از موشک در ارتفاع بیش از ۱۰۰ کیلومتری جو با نور خورشید روشن شده بود. دورسنجی و سایر پستهای اندازهگیری به شکل عادی کار میکردند. مرحله چهارم موشک از مرحله سوم جدا شد اما فرمان احتراق موتور مرحله چهارم نیامد و موتور روشن نشد. «لال کبیر» فضایی شد؛ بزرگترین مدارگَرد زمین (با جرم ۸ تُن) اما بدون ارتباط رادیویی، که درون مرحله چهارم موشک و با آنتنهای بسته گیر افتاده بود و قادر به فرستادن و دریافت امواج رادیویی نبود.
دو ساعت پس از پرتاب، جلسه کمیسیون تشکیل شد. بحث شد که این پرتاب اعلام شود یا نه؟ اکثریت از جمله من، نظرشان را در موافقت با انتشار فوری خبر پرتاب اعلام کردند. با در نظر گرفتن شرایط سیاسی و این که به هر حال در خارج از شوروی این مدارگَرد آشکارسازی و کشف خواهد شد، فکر کردیم که دادن توضیح درباره پیدایش یک مدارگرد بزرگ جدید، بدون افشای راز اصلی پرتاب، مفید خواهد بود.گلوشکو متن اعلام رسمی در حالت موفقیت پرتاب را پیشنهاد کرد: «با هدف تکمیل پرتاب یک فضاپیمای قویتر، ماهواره جدیدی به فضا پرتاب شد که به کمک آن، همه سنجشهای دورسنجی لازم، در دور اول گردش ماهواره به دور زمین دریافت شد». کارالیوف و برخی از اعضای دیگر کمیسیون درباره فایده انتشار خبر پرتاب ابراز تردید کردند اما پاسخ آنها این بود که در خارج از شوروی به این مدارگرد برچسب ماهواره جاسوسی خواهند زد یا بدتر از آن، درباره یک پرتاب ناموفق انسان به فضا قلمفرسایی خواهد شد. نامفهومترین موضعگیری از آن پاشکوف بود. او گفت باید منتظر اعلان خبر از خارج مرزها ماند و تنها پس از آن، توضیح خودمان را ارائه کنیم.
ما به زهره نرسیدیم اما سه مرحله موشک جدید کارشان را عالی انجام دادند. حالا ما موشکی داریم که میتواند ۸ تُن را به مدار زمین ببرد و به همین ترتیب، قویترین کلاهک هستهای را به هر نقطه از کره زمین شلیک کند. با درنظر گرفتن زمان کوتاه آمادهسازی مقدمات پرتاب موشک به سوی زهره و تازگی مراحل سوم و چهارم آن و نیز خود کاوشگر (وِنِرا)، بیاغراق ما میتوانیم یک موفقیت بزرگ دیگر در فتح فضا را به میهن تبریک بگوییم. این یادداشتها را در یک هواپیمای «ایل-۱۴»² مینویسم. در ساعت ۱۰:۳۰ به وقت مسکو، با پرواز رهسپار مسکو شدم. خیلی خوابم میآید: دو شب پشتسرهم بیخوابی، اثر خود را گذاشتهاست.
روزنوشتهای فرمانده کامانینترجمه از محمدحسین بختیاری-----۱- Инверсионный след۲- Ил-14@NPK196X
اولین پرتاب موشک (حامل کاوشگر) به سمت زهره دقیقا در ۴:۱۸ به وقت مسکو انجام شد. دوساعت مانده به طلوع آفتاب، من در فضای باز و در فاصله ۸۰۰ متری از نقطه پرتاب ایستاده بودم و شاهد بودم چطور در زیر موشک، دریایی از شعلهها با صدایی فزاینده به تلاطم افتاد.صحنه کاملا زیبا بود. جدایش مرحله اول موشک در ثانیه ۱۱۹ پرتاب رخ داد. موشک تا بیش از ۴ دقیقه پس از پرتاب با چشم غیرمسلح قابل مشاهده بود. ابرِ خطیِ¹ بهجامانده از موشک در ارتفاع بیش از ۱۰۰ کیلومتری جو با نور خورشید روشن شده بود. دورسنجی و سایر پستهای اندازهگیری به شکل عادی کار میکردند. مرحله چهارم موشک از مرحله سوم جدا شد اما فرمان احتراق موتور مرحله چهارم نیامد و موتور روشن نشد. «لال کبیر» فضایی شد؛ بزرگترین مدارگَرد زمین (با جرم ۸ تُن) اما بدون ارتباط رادیویی، که درون مرحله چهارم موشک و با آنتنهای بسته گیر افتاده بود و قادر به فرستادن و دریافت امواج رادیویی نبود.
دو ساعت پس از پرتاب، جلسه کمیسیون تشکیل شد. بحث شد که این پرتاب اعلام شود یا نه؟ اکثریت از جمله من، نظرشان را در موافقت با انتشار فوری خبر پرتاب اعلام کردند. با در نظر گرفتن شرایط سیاسی و این که به هر حال در خارج از شوروی این مدارگَرد آشکارسازی و کشف خواهد شد، فکر کردیم که دادن توضیح درباره پیدایش یک مدارگرد بزرگ جدید، بدون افشای راز اصلی پرتاب، مفید خواهد بود.گلوشکو متن اعلام رسمی در حالت موفقیت پرتاب را پیشنهاد کرد: «با هدف تکمیل پرتاب یک فضاپیمای قویتر، ماهواره جدیدی به فضا پرتاب شد که به کمک آن، همه سنجشهای دورسنجی لازم، در دور اول گردش ماهواره به دور زمین دریافت شد». کارالیوف و برخی از اعضای دیگر کمیسیون درباره فایده انتشار خبر پرتاب ابراز تردید کردند اما پاسخ آنها این بود که در خارج از شوروی به این مدارگرد برچسب ماهواره جاسوسی خواهند زد یا بدتر از آن، درباره یک پرتاب ناموفق انسان به فضا قلمفرسایی خواهد شد. نامفهومترین موضعگیری از آن پاشکوف بود. او گفت باید منتظر اعلان خبر از خارج مرزها ماند و تنها پس از آن، توضیح خودمان را ارائه کنیم.
ما به زهره نرسیدیم اما سه مرحله موشک جدید کارشان را عالی انجام دادند. حالا ما موشکی داریم که میتواند ۸ تُن را به مدار زمین ببرد و به همین ترتیب، قویترین کلاهک هستهای را به هر نقطه از کره زمین شلیک کند. با درنظر گرفتن زمان کوتاه آمادهسازی مقدمات پرتاب موشک به سوی زهره و تازگی مراحل سوم و چهارم آن و نیز خود کاوشگر (وِنِرا)، بیاغراق ما میتوانیم یک موفقیت بزرگ دیگر در فتح فضا را به میهن تبریک بگوییم. این یادداشتها را در یک هواپیمای «ایل-۱۴»² مینویسم. در ساعت ۱۰:۳۰ به وقت مسکو، با پرواز رهسپار مسکو شدم. خیلی خوابم میآید: دو شب پشتسرهم بیخوابی، اثر خود را گذاشتهاست.
روزنوشتهای فرمانده کامانینترجمه از محمدحسین بختیاری-----۱- Инверсионный след۲- Ил-14@NPK196X۲۰:۳۰