ش
خیلی از ماها ، توی *شهر و روستا، یه جمله مشترک داریم: «زحمت از ما، سود واسه دلال!»
کشاورز، ماهها با گرونی نهاده و آب و کارگر، محصول رو بهزور سر پا نگه میداره؛
دامدار، با هزینه علوفه و دارو و نهاده، خودش رو به سختی سرپا نگه میداره؛
مغازهدار و تولیدکننده خرد، با اجاره و هزینههای ریز و درشت دستوپنجه نرم میکنن.
اما وقتی نوبت فروش میرسه، کسی که زودتر به پول میرسه و بیشتر برمیداره، معمولاً اونیه که کمترین زحمت رو کشیده:
واسطه، دلال یا خریدار عمده.
این فقط یک احساس شخصی نیست؛ یه واقعیت تکرارشونده در اقتصاد محلی ماست.*
@obooracc۷:۲۲