#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۱۵:۳۹
بدهیهای کلان، انتخابهای دشوار.pdf
۷۲۰.۰۲ کیلوبایت
پایان عصر نرخهای بهره نازل و انباشت تاریخی دیون عمومی سیاستگذاری مالی را در موقعیت «اضطرار ساختاری» قرار داده است؛ وضعیتی که در آن «برونرانیِ» اولویتهای ملی توسط هزینههای استقراض فضای مانور دولتها را در برابر شوکهای ژئوپلیتیک و اقلیمی به شدت محدود میکند. تداوم کسری بودجههای مزمن نه تنها ثبات اقتصاد کلان را تهدید میکند، بلکه با انتقال بار هزینههای جاری به نسلهای آینده، عدالت بیننسلی و پایداری قراردادهای اجتماعی را به مخاطره میاندازد. در این میان، «کسری اعتماد عمومی» و سوءبرداشتهای کلان اقتصادی، بزرگترین مانع در برابر اصلاحات پُرهزینه نظیر بازنگری در نظامهای رفاهی و مالیاتی محسوب میشوند. برای عبور از این تنگنا، دولتها ناگزیر به گذار از «مسکنهای بدهیمحور» به سمت «شفافیتِ نهادی» و استقرار لنگرهای مالی معتبر هستند تا با جلب مشارکت جامعه، توازنی میان اقتضائاتِ حال و تعهداتِ آینده برقرار سازند. در جهانِ لبریز از نااطمینانیِ امروز، بازسازیِ اعتبارِ مالی تنها راه صیانت از کارآمدی دولت و جلوگیری از تعدیلهای ناگهانی و کمرشکن اقتصادی است. اکنون، هر تصمیم بودجهای یک انتخابِ وجودی میان «مصرفِ امروز» یا «بقا در فردا» به شمار میرود.
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۱۵:۳۹
#تازه_های_سیاست_گذاری#گزارش_تحلیلی
۷:۲۵
چرا امارات از اوپک خارج میشود؟.pdf
۴۶۵.۳۱ کیلوبایت
امارات متحده عربی امروز اعلام کرد که از اول ماه مه از اوپک، ائتلاف کشورهای اصلی تولیدکننده نفت خارج میشود. این تصمیم در حالی اعلام شده است که بحران جهانی انرژی در پی جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و بسته شدن عملی تنگه هرمز وارد مرحله ای تازه شده است. همزمان، تنشها میان امارات و عربستان سعودی که اثرگذارترین عضو اوپک به شمار میرود، نیز رو به افزایش است.پرسش اصلی این است که ابوظبی با چه محاسبهای به خروج از اوپک رسیده و این تصمیم چه تأثیری بر بازارهای انرژی و عرضه جهانی نفت خواهد گذاشت. کارشناسان شورای آتلانتیک در ادامه، ارزیابی خود را از ابعاد مختلف این تحول ارائه میکنند.
#تازه_های_سیاست_گذاری#گزارش_تحلیلی
۷:۳۳
#تازه_های_سیاست_گذاری#گزارش_تحلیلی
۹:۲۰
شوکهای انرژی ناشی از درگیری ایران هنوز بهطور کامل نمایان نشدهاند..pdf
۵۵۳.۸۱ کیلوبایت
ایالات متحده و اسرائیل در ماه مارس حملات خود علیه ایران را آغاز کردند. در پی اقدامات تلافیجویانه ایران، بازار جهانی نفت اکنون با کمبود عرضهای روبهروست که از مجموع کمبودهای ایجادشده در بحرانهای نفتی سالهای ۱۹۷۳ و ۱۹۷۹ نیز فراتر رفته است. با این حال، اثر کامل این شوک هنوز در ایالات متحده احساس نشده، هرچند قیمت بنزین در این کشور برای نخستین بار از سال ۲۰۲۲ به هر گالن ۴ دلار رسیده است.در ۱۲ مارس، رئیسجمهور دونالد ترامپ در پیامی نوشت: «ایالات متحده با فاصله زیاد بزرگترین تولیدکننده نفت جهان است، بنابراین، وقتی قیمت نفت بالا میرود، ما پول زیادی به دست میآوریم.» با این حال، در کنفرانس سالانه انرژی سراویک در هیوستون که از ۲۳ تا ۲۷ مارس با حضور ده هزار نفر برگزار شد، هیچکس از افزایش قیمت نفت ابراز رضایت یا پیروزی نمیکرد. در عوض، تمرکز بحثها بیشتر بر این بود که درگیری با ایران چگونه در بازارها بازتاب خواهد یافت و چه تأثیری بر آینده نظام انرژی جهانی خواهد گذاشت. این یادداشت ترکیبی است از نکاتی که در نشستهای رسمی و گفتوگوهای غیررسمی که شنیدهام، بههمراه برداشتهای شخصیام از معنای این تحولات در یک ماه نخست درگیری با ایران.
#تازه_های_سیاست_گذاری#گزارش_تحلیلی
۹:۲۷
چنانچه محتوای یک پست را مفید و ارزشمند میدانید، میتوانید با انتخاب نماد
در کنار آن، پست را به مجله بله پیشنهاد دهید. این اقدام موجب میشود محتوای تولیدشده و محصولات پژوهشکده امور اقتصادی در معرض دید کاربران بیشتری قرار گیرد.
علاوهبراین، مشارکت شما کمک میکند تا محتوای تولید شده در چارچوب تحلیلهای جامع و اطلاعات دقیق در حوزههای اقتصادی و سیاسی بستری برای تصمیمگیری آگاهانه و مبتنی بر شواهد و همچنین گفتوگو در مسائل کلان کشور باشد.
علاوهبراین، مشارکت شما کمک میکند تا محتوای تولید شده در چارچوب تحلیلهای جامع و اطلاعات دقیق در حوزههای اقتصادی و سیاسی بستری برای تصمیمگیری آگاهانه و مبتنی بر شواهد و همچنین گفتوگو در مسائل کلان کشور باشد.
۹:۳۵
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۱۱:۴۵
چرخه بدهی-نابرابری.pdf
۶۹۳.۵ کیلوبایت
نابرابریِ ساختاری ثروت با تمرکز درآمد در دهکهای بالایی منجر به انباشتِ «پسانداز مازاد» و تضعیفِ قدرت خرید تودهها شده است؛ پدیدهای که اقتصاد جهانی را به وابستگیِ خطرناک به «تقاضای بدهیمحور» سوق میدهد. در این چرخه، خلأ تقاضای ناشی از تمرکز ثروت ابتدا با استقراضِ بخش خصوصی پوشش داده شد، اما پس از بحران ۲۰۰۸، این بارِ سنگین منحصراً بر دوش «بدهیهای عمومی» افتاد. بر اساس «نظریه گلدیکلاک»، نابرابری شدید دولتها را ناگزیر به پذیرش کسری بودجههای مستمر میکند تا اقتصاد را از ورطۀ رکودِ ناشی از کمبود تقاضا مصون بدارند، هرچند این اهرم، پایداری مالی را در مرز ورشکستگی قرار میدهد. عدم هدایتِ نقدینگی به سوی سرمایهگذاریهای مولد، بدهی را به پیشرانِ اصلی و در عین حال «غیرمولدِ» جیدیپی بدل ساخته است. ریشۀ بحرانِ بدهیهای حاکمیتی امروز، نه در انتخابهای سیاسی، بلکه در ناکامی سیستم اقتصادی در بازتوزیعِ عادلانۀ ثروت نهفته است. در نهایت، پایداریِ کل سیستم منوط به احیای قدرت خرید مصرفکنندگان است، چرا که در غیابِ توازنِ درآمدی، کسری بودجه نه یک درمان موقت، بلکه به ضرورتی دائمی و فرساینده بدل خواهد شد که کلِ ثباتِ مالی جهان را تهدید میکند.
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۱۱:۵۹
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۱۹:۲۴
آزمون تابآوری مرزهای بدهی.pdf
۳۹۷.۶۸ کیلوبایت
دولتها با عبور سطح بدهیهای عمومی از سقف تولید ناخالص داخلی با مخزن خالیِ اعتبار مالی و فرسایش توان واکنش در بحرانهای آتی روبرو شدهاند. تلاقی نرخهای بهره بالا، پیری جمعیت و کُندی رشد اقتصادی سیاستگذاران را میان دوراهی جراحی رفاه یا پذیرش تورم در بنبستی طاقتفرسا قرار داده است. قطبیشدن فضای سیاسی و شکاف میان کارایی اقتصادی و مصلحتهای انتخاباتی مانع از اجماع برای اصلاحات ساختاری و اتخاذ تصمیمات سخت مالی میشود. از سوی دیگر، اتکای بیش از حد به «رشد تقاضای بدهیمحور» و تنشهای ژئوپلیتیک ریسک رکود تورمی را تشدید کرده و ضرورت بازنگری در مدلهای سنتی استقراض را دوچندان ساخته است. با این حال، تجربههای موفق بینالمللی نشان میدهد که ترکیب انضباط مالی سختگیرانه با محرکهای رشد، کلید خروج از این بحران است. تحقق این اصلاحات لزوماً در گرو «توزیع عادلانه فشار اقتصادی» و ارتقای شفافیت بودجهای برای بازسازی اعتماد عمومی به حاکمیت است. در نهایت، مدیریت بدهی نه یک انتخاب، بلکه اقدامی فوری است که نادیده گرفتن آن به فروپاشی باور عمومی و آشفتگیهای پایدار اقتصادی دامن خواهد زد.
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۱۹:۲۸
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۶:۲۰
خروج امارات متحده عربی از اوپک و اوپک پلاس.pdf
۵۳۱.۴۶ کیلوبایت
در تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۲۶، امارات متحده عربی با اعلام رسمی خروج از سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) و ائتلاف اوپک پلاس نقطهعطفی تاریخی را در نظم انرژی جهانی رقم زد که پیامدهای آن فراتر از نوسانات قیمت نفت، ساختار ژئوپلیتیک خلیج فارس و موازنه قدرت بینالمللی را بازتعریف میکند. این تصمیم که از اول مه ۲۰۲۶ اجرایی شد، پایانی بر عضویت ۵۹ ساله کشوری بود که از سال ۱۹۶۷ یکی از ارکان اصلی ثبات در این سازمان محسوب میشد. این خروج در بستر یک بحران بیسابقه منطقهای، جنگ سال ۲۰۲۶ میان ایران و ائتلاف ایالات متحده-اسرائیل صورت گرفت که منجر به انسداد تنگه هرمز و بزرگترین اختلال عرضه در تاریخ بازار نفت شده است.تحلیلهای راهبردی نشان میدهد که تصمیم ابوظبی نتیجه مستقیم یک واگرایی ساختاری عمیق میان مدل اقتصادی امارات و سیاستهای کلان عربستان سعودی است. امارات با سرمایهگذاری ۱۵۰ میلیارد دلاری در شرکت ملی نفت ابوظبی (ADNOC) برای دستیابی به ظرفیت تولید ۵ میلیون بشکه در روز تا سال ۲۰۲۷، دیگر حاضر به پذیرش محدودیتهای سهمیهبندی اوپک که منجر به معطل ماندن نزدیک به ۲ میلیون بشکه از ظرفیت تولیدش شده بود، نیست. این کشور با اتخاذ رویکرد «رئالیسم اقتصادی» اولویت خود را بر بازگشت سریع سرمایه پیش از تحقق گذار کامل انرژی و کاهش تقاضای جهانی قرار داده است.این گزارش تبیین میکند که خروج امارات، اوپک را از یکی از معدود اعضای دارای ظرفیت مازاد واقعی محروم کرده و سهم این ائتلاف از تولید جهانی را به حدود ۴۵ درصد کاهش داده است، امری که قدرت چانهزنی سازمان را در مدیریت بازار به شدت تضعیف میکند. از منظر ژئوپلیتیک، این اقدام به معنای چرخش کامل ابوظبی به سمت واشینگتن و اسرائیل و عبور از ساختارهای سنتی همکاری در خلیج فارس نظیر شورای همکاری خلیج فارس (GCC) است. برای ایران، تضعیف اوپک به معنای از دست رفتن یکی از آخرین ابزارهای نفوذ بر بازارهای جهانی در میانه یک جنگ فرسایشی است که زیرساختهای انرژی آن را به شدت تخریب کرده است. در نهایت، این گزارش سه سناریوی محتمل برای آینده بازار از خروج توافقی تا جنگ قیمتهای تمامعیار را ترسیم کرده و توصیههایی برای ناوبری در این فضای بیثبات ارائه میدهد.
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۶:۲۲
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۶:۵۰
هوش مصنوعی میتواند رشد جهانی را تقویت کند..pdf
۵۲۳.۱ کیلوبایت
هوش مصنوعی در سالهای اخیر از یک فناوری نوظهور فراتر رفته و به یکی از عوامل بالقوه مؤثر در تقویت رشد اقتصادی جهانی تبدیل شده است. گسترش سرمایهگذاری در حوزههایی مانند مراکز داده، نیمهرساناها، زیرساختهای محاسباتی و نرمافزارهای پیشرفته نشان میدهد که این فناوری نقشی فزاینده در تحولات ساختاری اقتصاد جهانی ایفا میکند. با این حال اثرات اقتصادی آن بهصورت یکنواخت در میان کشورها و بخشهای مختلف توزیع نشده و بیشتر در صنایع و مناطق خاص متمرکز است. همچنین، ماهیت سرمایهبر و زیرساختمحور هوش مصنوعی نیاز به سرمایهگذاریهای گسترده در منابع فیزیکی و انرژی را برجسته میسازد. از سوی دیگر بسیاری از آثار واقعی این فناوری در شاخصهای رسمی اقتصادی بهطور کامل منعکس نمیشود، زیرا بخشی از هزینههای مرتبط با آن در حسابهای ملی بهعنوان هزینه جاری ثبت میگردد. در نتیجه درک نادرست از ابعاد اقتصادی هوش مصنوعی میتواند بر تصمیمگیریهای سیاستگذاری اقتصادی، بهویژه در حوزه رشد و تورم تأثیرگذار باشد. در مجموع، هوش مصنوعی را میتوان بهعنوان یک تحول ساختاری بلندمدت در اقتصاد جهانی در نظر گرفت که ضمن ایجاد فرصتهای جدید برای رشد چالشهای تازهای در زمینه سیاستگذاری، زیرساخت و سنجش اقتصادی نیز به همراه دارد.
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۶:۵۱
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۸:۲۵
حمله به زیرساختهای انرژی و آب ایران راهبردی پیروزمندانه نیست..pdf
۴۵۷.۶۵ کیلوبایت
این مقاله نشان میدهد که دقیقاً یک ماه پس از آغاز حمله آمریکا و اسرائیل به ایران، تحلیلگران ارشد امنیتی در آمریکا نسبت به بیفایده بودن حمله به زیرساختهای حیاتی (مثل آب و برق) هشدار دادهاند. این متن میتواند استناد خوبی برای بخش «تهدیدشناسی» در گزارشهای مرتبط با امنیت غذایی و اقتصادی باشد. در این مقاله، مشخص میشود که تحلیلگران غربی به شدت نگران پاسخهای «متقارن» ایران به زیرساختهای منطقه هستند. این بخش نشان میدهد که تمرکز بر تأسیسات آبشیرینکن به عنوان یک نقطه ضعف حیاتی در استراتژی جنگی مطرح شده است.
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۸:۲۷
#تازه_های_سیاست_گذاری#گزارش_تحلیلی
۱۰:۴۱
رویکردهای سیاستگذاری و قانونگذاری در حوزه هوش مصنوعی در سطح جهان.pdf
۴۷۱.۴۳ کیلوبایت
با نفوذ فناوری هوش مصنوعی در عرصه های مختلف، توجه پارلمان ها به قانونگذاری این حوزه از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴ بیش از ۶ برابر افزایش یافته و تاکنون ۱۱۴ کشور دارای قوانین، مقررات یا احکام اجرایی مرتبط می باشند. اتحادیه اروپا و چین با اتخاذ رویکرد «کنترل محور و تنظیم گری سخت گیرانه»، به دنبال مهار پیامدهای احتمالی فناوری هستند؛ در حالی که ایالات متحده و کانادا، رویکرد «غیرالزام آور و مبتنی بر پیامدهای بازار» را با تدوین دستورالعمل های بخشی و موردی و مسئولیت پذیر کردن شرکت ها دنبال می کنند. مدل «توسعه زیرساخت ها و مدیریت تدریجی مخاطرات» با نگاه توسعه محور و تنظیم گری تدریجی نیز در کشورهایی مانند سنگاپور، ژاپن و برزیل، عربستان و امارات دنبال می شود. انتخاب نهاد اصلی متولی هوش مصنوعی عمدتاً حول سه الگوی اصلی شکل گرفته است: واگذاری مأموریت به وزارتخانه های علم و فناوری، ارتباطات، صنعت و اقتصاد؛ تشکیل نهادهای مستقل با اختیارات ویژه؛ و ایجاد ستادهای هماهنگی میان دستگاه ها. بررسی ها بیانگر آن است که الگوی واحدی برای حکمرانی هوش مصنوعی وجود ندارد و مسیر هر کشور تابع ظرفیت های نهادی، بلوغ فناورانه و اولویت های توسعه ای آن است. در مورد کشور ایران به نظر می رسد اتخاذ رویکرد تلفیقی به عنوان توسعه دهنده و در عین حال هماهنگ ساز و یکپارچه ساز به کمک یک نهاد مستقل زیر نظر بالاترین مقام اجرایی و حرکت تدریجی به سمت تنظیم گری می تواند مسیر مؤثر و پایدار حکمرانی ملی در حوزه هوش مصنوعی را فراهم سازد و در این راستا توصیه می شود ظرفیت مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی در حوزه هوش مصنوعی و «طرح ملی هوش مصنوعی» مصوب صحن مجلس شورای اسلامی (ارسال شده به شورای نگهبان) مد نظر قرار گیرد.
#تازه_های_سیاست_گذاری#گزارش_تحلیلی
۱۰:۴۶
#تازه_های_سیاست_گذاری#مقالات
۷:۳۱