محیط زیست فقط یک پارک یا جنگل نیست؛ او سیستم پشتیبانی زندگی سفینهای است که ما سوارش هستیم – سفینهای به نام زمین. بدون او، نه هوایی هست، نه آبی، نه غذایی، و نه هیچ «اینترنت و پیتزایی». اما این سفینه زخمی شده و نیاز به تعمیر دارد.
🪴 جنگلهای آمازون ۲۰٪ اکسیژن جهان را تأمین میکنند، اما جالبتر این است که ۵۰٪ باران خود منطقه را خودشان میسازند (بارانی که از رطوبت درختان تبخیر میشود). قطع درختان یعنی خشک شدن باران خودشان – یک چرخه خودکشی.
🦠 باکتریهای موجود در یک قاشق خاک حاصلخیز، بیشتر از جمعیت انسانهای روی زمین است. و همین باکتریها کربن را در خاک ذخیره میکنند – درست مثل یک نیروگاه کربنگیری طبیعی.
· مرگ سالانه ۱ میلیون انسان بر اثر آلودگی هوای داخل خانه (بله، بخاریهای بد و دود قلیان!)· ۸ میلیون تن پلاستیک در اقیانوس – معادل یک کامیون پر از پلاستیک هر دقیقه· افزایش ۱.۲ درجهای دما نسبت به عصر صنعتی – شاید کم به نظر برسد اما یعنی یخهای قطب در حال ذوب شدن سریعتر از پیشبینیها· انقراض سالانه ۲۰۰ گونه – سرعتی ۱۰۰۰ برابر بیشتر از حالت طبیعی
🪸 بتن خودترمیمشونده با باکتری – باکتریهایی که درون بتن خوابیدهاند، وقتی ترک ایجاد میشود، فعال میگردند و کربنات کلسیم (همان جنس صدف) ترشح میکنند و ترک را پر میکنند. خیابانها و پلها ۵۰ سال بیشتر عمر میکنند.
🧪 پمپ کربن اقیانوسی – کشتیهایی که پودر سنگ قلیایی (اولیوین) را روی اقیانوس میپاشند. این سنگ با CO2 واکنش میدهد و آن را به بیکربنات بیضرر تبدیل میکند. دیاکسید کربن برای هزاران سال در اقیانوس محبوس میشود.
محیط زیست فقط یک «موضوع غمگین» نیست؛ یک زمین بازی علمی تمامنشدنی است. هرچقدر بیشتر دربارهاش بدانیم، راههای جالبتری برای نجاتش پیدا میکنیم.
@pajooheshdanesh
۵۵۴
۶:۰۴