پ
دوباره میبویم از تو گُل…مهندس مجيد دهبيدیپور، رييس سابق پارك علم و فناوری دانشگاه صنعتی شریفحمله متجاوزانه دشمن به زيرساخت فناوري اطلاعات دانشگاه صنعتي شريف، جامعه علمي كشور را در بهت فرو برده است.اينكه يك دانشگاه و نهاد علم و فناوري خوشنام كه در سطح جهاني شناخته شده است و فارغالتحصيلان آن در جاي جاي اين كره خاكي مشغول ارزش آفريني هستند مورد حمله قرار گيرد، در همه جاي دنيا مصداق جنايت جنگي است.
از لحظهاي كه خبر اين جنايت منتشر شد، دلنوشتههاي بسيار زيادي را در فضاي مجازي محدود فعلي خواندهام كه همگي نشان از عشق دوستداران دانشگاه به اين نهاد فاخر و محكوميت اين اقدام بزدلانه دارد.يكي از هويتش مي گفت كه همه را از شريف دارد، يكي از خاطرات جور واجورش، يكي از يادگيريهايش در اين مركز، يكي از خاطرات خواندني پدرش از آنجا و …اين واكنشها محدود به ايران هم نبوده است.خلاصه اينكه هركسي به نوعي ضمن محكوميت اين اقدام متجاوزانه، داشت مي گفت: "خانهام" آتش گرفته است؛ اما دوباره آن را ميسازم…براي من هم كه ٢٧ سال است عضو كوچك اين خانواده پرافتخار هستم، رويت لحظات و صحنههاي صبح روز دوشنبه از نزديك و شنيدن و ديدن پيامهاي متنوعي كه پس از آن منتشر ميشد، در كنار درد جانكاهي كه داشت، غرورآفرين هم بود.
اما نكتهاي كه دوست دارم به آن اشاره كنم و شايد جالب توجه باشد، نقش بسيار مهمي است كه مركز محاسبات (مركز فاواي فعلي) در شكل گيري جريان استارتاپي و توسعه كارآفريني شريف داشته است.امروزه مردم عزيز سراسر ايران از پلتفرمهاي بيشماري استفاده مي كنند كه خاستگاه تعداد زيادي از آنها، دانشگاه صنعتي شريف است.در دورهاي كه امكانات و خدمات حمايتي دانشگاه براي حمايت از فعاليتهاي كارآفرينانه به اين گستردگي نبود و در ابتداي راه بود، مركز محاسبات با مديريت آقاي دكتر يحيي تابش، نهادي بود كه علاوه بر خدمات معمول خود، حداقلهاي لازم را براي تيم سازي، توسعه ايده و شكل دهي كسب و كار فناورانه فراهم ميكرد.تعدادي استارتاپ بزرگ و تعداد بيشتري شركتهاي كوچك و متوسط دانش بنيان را ميشناسم كه خود را مديون مركز محاسبات و حمايتها و فرهنگ كاري حاكم بر آن ميدانند.در دوره شكوفايي فضاي استارتاپي كشور (دهه ٩٠) هم اين مركز با ميزباني از برخي استارتاپها، نقش مهمي در رشد و توسعه آنها ايفا نمود.نقشي كه اين مركز در طول ٢٥ سال گذشته به انحاء مختلف در توسعه زيست بوم كارآفريني شريف داشته است، غيرقابل انكار است.با بمباران ميتوان زيرساخت و ساختمان و ابنيه را نابود كرد اما اتمسفر و فرهنگ حاكم بر اين مركز قابل نابودكردن نيست؛ چه بسا بهتر و قويتر از خاكستر خود برخواهد خاست و به نسل جديدي از كارآفرينان خلاق خدمت رساني خواهد كرد.تصوير اميدبخشي كه ديروز از كلاس مجازي يكي از اساتيد دانشگاه در ميان آوارهاي حمله اخير منتشر شد، مشتي است نمونه خروار كه اين "كاروان كوي دلبر" را توقفي نيست.
پاينده باد ايران
#یادداشت_جنگ#یادداشت_ارسالی#پرچم
@parcham_iran۲۰۴۱۱