کاش وقتی فرزندمان نمرهی هفده را به خانه آورد، به جای اینکه بگوییم بقیه چند شدند و معدل کلاس چند بود، بپرسیم در آزمون قبلی، نمرهات چند شده بود؟
وقتی که یاد گرفت معدل پایین کلاس می تواند توجیهی برای نمرهٔ پایین او باشد، در بزرگسالی نیز، رفتارهای نادرست بزرگ دیگران را بهانهای برای رفتارهای نادرست کوچک خود خواهد کرد.
او یاد می گیرد که وقتی دروغ گفت، در توجیهش بگوید: دیگران هم دروغ می گویند. بیشتر از من. او این نحوه استدلال را از ما آموخته است.
اما وقتی می پرسیم نمرهی قبلیات چند بود، میآموزد که هر کس با گذشتهٔ خودش مقایسه میشود.
او مسیر رشد و پیشرفت را طی خواهد کرد، بی آنکه جلوتر بودن دیگران، بیانگیزهاش کند و عقب ماندن اطرافیان، در دلش شادی نهانی ایجاد کند.
