الف – معلوم است که هیچ کسی در این عالَم، خواه پیامبر و امام علیهم السلام باشند و یا دیگران، به صورت مستقل، قدرت برآوردن حاجات دیگران را ندارد، چرا که خودشان نیز بندگان خداوند متعال و البته فقیر و محتاج فضل او بوده و میباشند؛ چنان که فرمود:«يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ» (فاطر، 15)- اى مردم شما (همگى) نيازمند به خدائيد؛ تنها خداوند است كه بى نياز و شايستۀ هر گونه حمد و ستايش است!
ب – اما دقت شود که بحث از "قوت و قدرت مستقل از خداوند سبحان" است که حتی زندگان نیز چنین قوت و قدرتی ندارند و تمام قوت و قدرت، از آنِ خداوند متعال میباشد: «أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا – تمام نیرو از آن خداوند است / البقره، 165».
هنگام توجه و زیارت نیز این ارواح هستند که با یکدیگر مرتبط میشوند و ارواح در زیر خاک نیستند. چنان که در عالَم خواب و رؤیای صادق نیز دیدن زندگان و یا مُردگان، همان ارتباط ارواح با یک دیگر میباشند.
۱۷:۴۷