«ابن ابی الوجاء» که از ملحدین قرن دوم هجری است و شبهاتی در مورد توحید، معاد و اصول اسلام دارد، روزی می گوید: «چرا زن بیچاره که از مرد ناتوان تر است، دو سهم ببرد؟ این خلاف عدالت و انصاف است.» امام صادق(ع) در پاسخ وی فرمودند: «این برای آن است که اسلام سربازی و جهاد را از عهدة زن برداشته و به علاوه، مهریه و نفقه را به نفع او بر مرد لازم شمرده است و در بعضی جنایات اشتباهی که خویشاوندان جانی باید دیه بپردازند، زن از پرداخت دیه و شرکت با دیگران معاف است، از این جهت سهم زن در ارث از مرد کم تر شده است.»
نظام ارث و احکام شرع مقدس در این زمینه نیز مانند همة موضوعات دینی، بسیار دقیق و عالی و فراتر از فهم بشری است. در دنیای قدیم و نظام های سابق یا زن اصلاً حق ارث نداشت یا اگر هم از ارث برخوردار بود، به او استقلال اقتصادی داده نمی شد. در عرب جاهلیت نیز به علل مختلف به زن ارثی تعلق نمی گرفت بلکه زن جزء ارثیه به حساب می آمد. تا این که اسلام ظهور کرد و یکباره فرمود: «برای مردان، از آنچه پدر و مادر و خویشاوندان [آنان] بر جای گذاشته اند سهمی است و برای زنان از آنچه پدر و مادر و خویشاوندان بر جای گذاشته اند سهمی خواهد بود خواه آن مال کم باید یا زیاد این سهمی است تعیین شده و پرداختی.» [سوره نساء/7]
برای روشن تر شدن بحث و میزان صحت و قوت اشکالات وارد شده بر احکام ارث، به چند مورد از احکام ارث زن بر اساس قرآن و قانون مدنی اشاره می کنیم. باید توجه داشت که زن در نظام ارث با عناوین مختلف از ارث بهره مند می شود؛ گاهی به عنوان همسر و زوجه، گاهی به عنوان فرزند و دختر گاهی به عنوان مادر و بعضی اوقات به عنوان خواهر.
قرآن می فرماید: «و برای زنان شما، یک چهارم میراث شماست، اگر فرزندی نداشته باشید و اگر برای شما فرزندی باشد یک هشتم از آن آن هاست.» [سوره نساء/12]
مادة 940 قانون مدنی می گوید: «به مجرد انعقاد پیمان زناشویی، زن دارای حق ارث در اموال شوهر به میزان معین است.»
مادة 907می گوید: «هر گاه دختر تنها فرزند خانواده باشد، تمامی ترکه به او می رسد و اگر فرزندان همگی دختر باشند اموال به صورت مساوی بین آنان تقسیم می گردد، ولی اگر متفاوت باشند، پسر دو براربر ارث می برد.»
قرآن می فرماید: «و اگر مرده را فرزندی باشد هر یک از پدر و مادر به یک ششم میراث می برد و اگر فرزندی نداشته باشد ومیراث بران، تنها پدر ومادر باشند، مادر یک سوم دارایی می برد، اما اگر برادرانی داشته باشد سهم مادر پس از انجام وصیتی که کرده و پرداخت وام او یک ششم است.
مادة 906 می گوید: «هر گاه برای متوفی وارث دیگری جز پدر یا مادر نباشد، تمام ارث از آن اوست.»
مادة 908 می گوید: «هرگاه پدر و مادر یا فرزند جمع باشند، برای هر یک از پدر و مادر یک ششم است و اگر حاجبی(= مانع از ارث) برای مادر نباشد و پدر و مادر با هم باشند، یک سوم اموال را مادر به ارث می برد.» پس سهم مادر، نه تنها کم تر از سهم پدر نیست، بلکه گاهی از سهم پدر هم بیشتر است.
مادة 917 می گوید: «اگر متوفی خواهری تنها دارد، همة اموال از آن خواهر است» و مادة 919 می گوید: «اگر متوفی تنها منسوبین از طریق مادر دارد، بین آن ها بالسویه تقسیم می گردد» و مادة 920 می گوید: اگر منسوبین ابوینی یا پدری داشته باشد، ارث مرد دو برابر است.»
اکنون با توجه به مطالب و احکام ذکر شده، به طرح نکاتی می پردازیم که با توجه به مجموعة آن ها، پاسخ به روشنی معلوم خواهد شد.
نخست: علت احکام ارث، ارادة الهی بر اساس مصالح و مفاسد واقعی عالم است وما بندگان بی چون و چرا فرامین مولای حقیقی و کامل خود را به جان می پذیریم. چنان که یادآور شدیم راهیابی عقل به بعضی اسرار احکام به معنای لزوم نفی آن احکام در نبود آن حکمت ها و رموز نیست و عقل ما هیچ گاه ادعای احاطه بر تمامی مصالح احکام را ندارد.
دوم: قوانین ارث بر اساس موقعیت اجتماعی وخانوادگی زن و مرد تنظیم شده و ملاک، تنها زن یا مرد نیست و این گمان که همیشه زن صرفاً به خاطر جنسیت نصف مرد ارث می برد، ناشی از بی توجهی به احکام ارث است؛ چرا که گاه سهم ارث زن و مرد مساوی است؛ مانند: سهم پدر و مادر وقتی با فرزند جمع باشند.
و یا هنگامی که میت تنها منسوبین مادری د
۱۴:۲۲