٩ برداشت نادرست از احکام: فرورفتن آب هنگام مضمضه:بعضی از روزهداران معتقدند اگر کسی مضمضه کند و آب بی اختیار فرو رود، برای صحت روزه مضر نیست؛ درحالیکه این مسئله چند صورت دارد:الف. اگر به قصد خنک شدن مضمضه کرده است:- باید قضای آن را بگیرد و دادن کفاره واجب نیست (حضرت امام، آیت الله مکارم) - بنا بر احتیاط واجب، قضا کند و دادن کفاره واجب نیست (امام خامنهای) - اگر برای تشنگی است باید قضای آن را بگیرد و در غیر این جهت قضا ندارد (آیت الله سیستانی) ب. اگر بی جهت مضمضه کرده است:- باید قضا کند و دادن کفاره واجب نیست (حضرت امام، آیت الله مکارم) - بنابر احتیاط باید قضای آن روز را بگیرد (امام خامنه ای) - قضا ندارد (آیتالله سیستانی)
ج. اگر برای وضو مضمضه کرده است:- قضا واجب نیست (حضرت امام، آیت الله سیستانی، آیت الله مکارم) .- درصورتی که این کار برای وضوی نماز واجب باشد، روزهاش صحیح است، ولی اگر برای وضوی غیر نماز واجب و یا برای غیر وضو مانند خنک شدن و امثال آن انجام دهد و آب بیاختیار فرو رود، بنابر احتیاط باید قضای آن روز را بگیرد. (امام خامنه ای)
روزۀ مکلف با علم به ضرر و کشف خلاف آن:برخلاف تصور برخی از مردم، اگر بیمار با علم و اعتقاد به ضرر، ولی به امید عدم ضرر و به قصد قربت روزه گرفت و بعداً کشف شد که روزه برایش ضرر نداشته است، روزه او صحیح است. نظر مراجع تقلید:- روزهاش صحیح است (حضرت امام ره) - کسی که می داند روزه برای او ضرر دارد یا احتمال عقلائی میدهد که ضرر داشته باشد (یعنی خوف ضرر دارد)، روزه بر او واجب نیست، بلکه در مواردی نیز حرام است، خواه این یقین و ترس از تجربه شخصی حاصل شده باشد یا از گفته پزشک امین و یا از منشأ عقلایی دیگر و اگر روزه بگیرد، صحیح نیست؛ مگر آنکه به قصد قربت گرفته باشد و بعداً معلوم شود که ضرر نداشته است. (امام خامنهای) - در مورد ضررهای غیرحرام، اگر فرد رجاءً روزه بگیرد و بعد معلوم شود روزه برای وی ضرر قابل توجّهی نداشته، روزهاش صحیح است (آیتالله سیستانی) کفاره زن و فرزند:چه بسیار افرادی که گمان میکنند کفاره روزه زن و فرزند، مثل نفقه و خرجی، برعهده مرد خانواده میباشد؛ درحالیکه پرداخت فدیه یا کفاره زن بر عهده خودش است و بر شوهر واجب نیست، هرچند به خاطر بارداری یا شیردهی، روزه نگرفته باشد. همچنین کفاره یا فدیه فرزند بر عهده پدر نیست.البته جایز است شوهر یا پدر به وکالت از زن یا فرزند، فدیه یا کفارۀ آنان را بپردازد. رساله نماز و روزه رهبری، مسأله ٩۵٧ سفر قبل از ظهر ماه مبارک رمضان:برخی تصور میکنند به محض اینکه قبل از ظهر در ماه رمضان، سفر کنند و از حد ترخص بگذرند، مجاز به افطار روزه خود هستند، در صورتی که افطار روزه قبل از ظهر، بستگی به این دارد که شخص، چه زمانی قصد سفر کرده باشد! اگر شخص، از شب قبل، قصد سفر نداشته باشد و برای مثال، سحری خواب مانده و تصمیم گرفته است خودش را مسافر کند، بنابر احتیاط واجب باید آن روز را روزه بگیرد و پس از ماه رمضان، آن روز را قضا کند (امام خامنهای)؛ و حتی اگر شخص، حتی به نحو تردید هم در شب قبل، قصد مسافرت نداشته باشد، باید روزه اش را بگیرد (آیت الله شبیری).البته برخی مراجع نیز، تفاوتی بین قصد سفر در روز و شب قبل قائل نیستند و معتقدند در هر دو مورد، چه قصد سفر در شب قبل باشد و چه بعد از اذان صبح، روزه باطل است.(حضرت امام (ره) و آیت الله مکارم)آیت الله سیستانی: اگر قبل از ظهر مسافرت کند، مجاز به افطار است، بلکه بنابر احتیاط واجب نمیتواند آن روز را روزه بگیرد، خصوصاً اگر از شب نیّت سفر داشته باشد. غبار غلیظ: بر خلاف تصور برخی، صرف رساندن عمدی غبار به حلق توسط شخص روزهدار، باعث بطلان روزهاش نمی شود و بستگی به غلظت یا عدم غلظت غبار رسیده به حلق دارد... اگر گرد و غبار، غلیظ باشد:- روزه باطل میشود (حضرت امام ره )- بنا بر احتیاط واجب باطل میشود (امام خامنه ای، آیت الله سیستانی) اگر گرد و غبار غلیظ نباشد، روزه صحیح است (حضرت امام ره، امام خامنهای، آیت الله سیستانی)لازم به ذکر است برخی مراجع نیز، غلظت یا عدم غلظت غبار رسیده به حلق را در صحت یا عدم صحت روزه شرط ندانستهاند، بلکه معتقدند در هر دو صورت، روزه صحیح است؛ مگر اینکه غبار، در حلق، به گل تبدیل شود و فرو رود. (آیت الله مکارم) جنابت در ماه رمضان:برخی از مردم تصور میکنند جنب شدن در روزهای ماه مبارک رمضان و در حال خواب، روزه را باطل می کند؛ در حالی که جنابت غیر اختیاری روزه را باطل نمیکند. توضیح المسائل مراجع ص٩۵٠ افطار روزه مسافر:برخی از مردم فکر میکنند روزه دار اگر بخواهد پیش از ظهر به مسافرت برود میتواند از ابتدای سفر، روزه خود را افطار کند؛ در حالی که طبق نظر همه مراجع، روزه دار بای۱۹:۰۳