توی شهری به بزرگی تهران، آدما انواع مختلفی دارن. وقتی به سمت مرکز شهر میری تقریبا میتونی انواع زیادیشون رو پیدا کنی. امروز که به پارتنرها دقت میکردم، برام سوال شد که چقد دووم میارن؟ آیا ویژگیای هست که با دیدنش به ماندگاری اون کاپل پی ببری؟ آیا این آدمهایی که دست توی دست هم چرخ میزنن واقعا بهم علاقه دارن؟ یا صرفا یک مسئله جهانیه، مسئلهی سینگل موندن! آیا واقعا ما علاقمند میشیم و بعد وارد رابطه میشیم یا صرفا از روی تنها نموندن دست به این کار میزنیم؟
پارت ۱ ستون روزنامه دیجیتالی صابی.
پارت ۱ ستون روزنامه دیجیتالی صابی.
۱۹۳۱