- رمـانِجذابوزیبـای: اسـیراستـٰاد 
›بهقلمبینظـیر: پریماه فـاقدخلـاصه . ژانـر: استـاددانشجـویی، طنز، عاشقـانهواندڪیغمگـین -. تیـزرشخصـیتهـٰایرمان .زاپـاسِڪانال .- پـارتِاولرمان :- بنـرهاواقعـیهســتندصبـرداشته - @piuutre
›بهقلمبینظـیر: پریماه فـاقدخلـاصه . ژانـر: استـاددانشجـویی، طنز، عاشقـانهواندڪیغمگـین -. تیـزرشخصـیتهـٰایرمان .زاپـاسِڪانال .- پـارتِاولرمان :- بنـرهاواقعـیهســتندصبـرداشته - @piuutre۱۴:۲۶
#اسیراستاد .نگارنده#پریماه .#پارت1 .- - - - - - -روایتگر: مطهره .همون طور که می دویدم به ساعت نگاه کردم، آخ خدا برفنا رفتم، ساعتو! من به تو چی بگم آقاجون آخه؟ الان اگه استاد مثل چی پرتم کنه بیرون من چی کار کنم؟فقط سه روز از دانشگاه اومدنم گذشته ، این دیر اومدنم یعنی از همین اول سال بی نظمی که ازشم به شدت متنفرم .
به در کلاسم که رسیدم نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم ضربان قلبمو آروم تر کنم در نیمه باز بود واسه همین یه نگاه اجمالی به داخل کلاس انداختم .
اولین چیز به صندلی استاد نگاه کردم که دیدم یه پسر جوون همون طور که سرش توی گوشیه روش نشسته، دستمو روی قلبم گذاشتم .
آخ خدایا شکرت انگار این دفعه شانسم خوب از آب در اومد استاد نیومده پسره چه راحتم روی صندلی استاد نشسته، چقدر پررو!با حس خوبی که نصیبم شده بود کولم و روی دوشم تنظیم کردم و با سر خوشی وارد کلاس شدم که همهی نگاهها به سمتم چرخید .
با دیدن اون دوتا غزمیت - دوستای خوشگل و انگل جامعه ی خودمو عرض میکنم - به سمتشون رفتم و بلند گفتم: چاکر دوست های خل خودم .
کولم و به سمت محدثه که با تعجب بهم نگاه می کرد پرت کردم و نگاهی به اطراف انداختم .- چرا واسم جا نگرفتید نامردا ؟چقدرم کلاس سکوته .
انگار برای اولین بار کلاسی نصیبم شده که بچه هاش عین خودم آروم و خوبند، دمتون گرم رفقا .
@piuutre@piuutre
.نگارنده#پریماه .#پارت1 .- - - - - - -روایتگر: مطهره .همون طور که می دویدم به ساعت نگاه کردم، آخ خدا برفنا رفتم، ساعتو! من به تو چی بگم آقاجون آخه؟ الان اگه استاد مثل چی پرتم کنه بیرون من چی کار کنم؟فقط سه روز از دانشگاه اومدنم گذشته ، این دیر اومدنم یعنی از همین اول سال بی نظمی که ازشم به شدت متنفرم .به در کلاسم که رسیدم نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم ضربان قلبمو آروم تر کنم در نیمه باز بود واسه همین یه نگاه اجمالی به داخل کلاس انداختم .
اولین چیز به صندلی استاد نگاه کردم که دیدم یه پسر جوون همون طور که سرش توی گوشیه روش نشسته، دستمو روی قلبم گذاشتم .
آخ خدایا شکرت انگار این دفعه شانسم خوب از آب در اومد استاد نیومده پسره چه راحتم روی صندلی استاد نشسته، چقدر پررو!با حس خوبی که نصیبم شده بود کولم و روی دوشم تنظیم کردم و با سر خوشی وارد کلاس شدم که همهی نگاهها به سمتم چرخید .
با دیدن اون دوتا غزمیت - دوستای خوشگل و انگل جامعه ی خودمو عرض میکنم - به سمتشون رفتم و بلند گفتم: چاکر دوست های خل خودم .
کولم و به سمت محدثه که با تعجب بهم نگاه می کرد پرت کردم و نگاهی به اطراف انداختم .- چرا واسم جا نگرفتید نامردا ؟چقدرم کلاس سکوته .
انگار برای اولین بار کلاسی نصیبم شده که بچه هاش عین خودم آروم و خوبند، دمتون گرم رفقا .
@piuutre@piuutre
۱۴:۲۸
اسیر استاد.#ᑭᗩᖇT_2.
عطیه با استرس چشم و ابرو واسم اومد که گفتم: چیه؟!بیخیال اون ها شدم و رو به دختر کنار عطیه گفتم: میشه بری یه جای دیگه بشینی؟نمی دونم چرا همه نگاهشون بین منو پشت سرم می چرخید.محدثه سری تکون داد و آروم گفتم: از همین جلسه ی اول بدبخت شدی مطهره.خواستم حرفی بزنم اما صدا ی یه پسر پشت سرم بلند شد: احیانا اینجا در نداره؟
به سمتش چرخیدم و نگاهی به سر تا پاش انداختم.
همون پسره ی خوشتیپ پررویی بود که روی صندلی استاد نشسته بود.عجب اخم های جذابی هم داره مامانت فدات شه.
- مگه اینجا در نداره؟مثل خودش دست به سینه گفتم: داره.
- اونوقت مگه کلاس طویله هست که همین جوری سرت و بندازی پایین و بیای تو؟
ـ ببخشید، دقیقا مشکل چیه؟ نکنه دانشگاهم مبصر داره و خبر ندارم؟یه قدم بهم نزدیک شد.محدثه مانتوم و کشید و آروم گفت: مطهره ایشون..
پسره جدی گفت: خانم موسوی لطفا برید بیرون.
ابروهام بالا پریدند.- شما فامیلی منو از کجا می دونید؟اخم کردم :- نکنه غلدر کلاسید که فکر می کنه همه کار هست؟
ببین پسر جون من تا حالا از پسری نترسیدم که بخوام از شما بترسم، پس لطفا مواظب کاراتون باشید وگرنه گزارش میدم.
ابروهاش بالا پریدند و با حرص خندید.دانشجوها انگار که یه بازی مهیجی و دارند تماشا می کنند سکوت کرده بودند.پسره خوب بهم نزدیک شد و لبشو با زبونش تر کرد.رو به بچه ها گفت: اسم من کیه؟
همه با هم گفتند: مهرداد رادمنش.
⃟༄@piuutre @piuutre
عطیه با استرس چشم و ابرو واسم اومد که گفتم: چیه؟!بیخیال اون ها شدم و رو به دختر کنار عطیه گفتم: میشه بری یه جای دیگه بشینی؟نمی دونم چرا همه نگاهشون بین منو پشت سرم می چرخید.محدثه سری تکون داد و آروم گفتم: از همین جلسه ی اول بدبخت شدی مطهره.خواستم حرفی بزنم اما صدا ی یه پسر پشت سرم بلند شد: احیانا اینجا در نداره؟
به سمتش چرخیدم و نگاهی به سر تا پاش انداختم.
همون پسره ی خوشتیپ پررویی بود که روی صندلی استاد نشسته بود.عجب اخم های جذابی هم داره مامانت فدات شه.
- مگه اینجا در نداره؟مثل خودش دست به سینه گفتم: داره.
- اونوقت مگه کلاس طویله هست که همین جوری سرت و بندازی پایین و بیای تو؟
ـ ببخشید، دقیقا مشکل چیه؟ نکنه دانشگاهم مبصر داره و خبر ندارم؟یه قدم بهم نزدیک شد.محدثه مانتوم و کشید و آروم گفت: مطهره ایشون..
پسره جدی گفت: خانم موسوی لطفا برید بیرون.
ابروهام بالا پریدند.- شما فامیلی منو از کجا می دونید؟اخم کردم :- نکنه غلدر کلاسید که فکر می کنه همه کار هست؟
ببین پسر جون من تا حالا از پسری نترسیدم که بخوام از شما بترسم، پس لطفا مواظب کاراتون باشید وگرنه گزارش میدم.
ابروهاش بالا پریدند و با حرص خندید.دانشجوها انگار که یه بازی مهیجی و دارند تماشا می کنند سکوت کرده بودند.پسره خوب بهم نزدیک شد و لبشو با زبونش تر کرد.رو به بچه ها گفت: اسم من کیه؟
همه با هم گفتند: مهرداد رادمنش.
⃟༄@piuutre @piuutre۱۴:۲۹
