�
چرا؟ مگه اونجا چی بود؟ عباس طاهریچند روز پیش، خونه پدرخانمم رو زدن. ( الحمدلله سالم موندن چون خونه نبودن) هر کس خبر رو شنید گفت: «چرا؟ مگه اونجا چی بود؟»این میدونید یعنی چی؟ یعنی دشمن موفق شده کاری کنه ما باور کنیم اون فقط «بعضیها» رو میزنه! فقط «آدمهای جمهوری اسلامی» رو میزنه!! و به «مردم ایران» کاری نداره!! و هر بار، وقتی توی زعفرانیه یا تهرانپارس یا جوادیه «مردم ایران» کشته میشن، باز دوباره میپرسیم: چرا؟ مگه کی اونجا بود؟
البته این تعریف جدید از مردم توی رسانه خودمون هم پژواک داشته. اون موقع که کشتنِ بسیجیِ کاسب محل عادی شد و هرکسی به خودش اجازه داد خودش رو جای مردم جا بزنه.
اصلا کی گفته کشتن زن و بچه کار بدیه، اما کشتن وزیر و سردار بد نیست؟! کدوم قانون بینالمللی یا قاعده انسانی به دشمن اجازه داده هموطن ما رو توی خونهش ترور کنه؟! مثلاً زن و بچه ی وزیر اطلاعات جزو مردم نبودن؟ همسایه هاش چی؟ چی شد که ما هم با این رفتار ظالمانه کنار اومدیم و بهش حق دادیم؟!
دشمن حق ریختن خون از دماغ هیچکدوم از ما رو نداره؛ چه مجتبای سه روزه باشه، چه فرمانده نظامی، چه سرباز پدافند، چه استاد دانشگاه، چه دختر زعفرانیهنشین، چه کارگر اهل جوادیه... این، ماییم! و هیچکس حق نداره هیچکدوم از ما رو به ظلم بکشه!
دیشب که خونه پدری یکی از رفقا رو زده بودند، صبح اومد گفت: «فدای سر اونی که پای لانچر نشسته، فدای اون بسیجی که توی سرما و زیر بارون و روز و شب، ایستبازرسی رو فعال نگه داشته، فدای سر رهبرمون»
اینها رو باید دید. اینها رو باید فهمید.جنگ فقط موشک و پهپاد نیست؛ جنگ، جنگ شناختیه.
دشمن داره توی ذهن ما خط میندازه که «بعضیها» هدفن و «بعضیها» نه.و ما هنوز باور نکردیم که توی این جنگ، «مردم» هم کشته میشن. هنوز برایمون جا نیفتاده. هنوز ذهنهامون مقاومت میکنه.این باید شکسته بشه.باید بفهمیم که این خط، دروغ دشمنه. که وقتی میزنه، «ما» رو میزنه. همهمون رو.دفعه بعد که کسی پرسید: چرا اونجا رو زد؟ مگه کی اونجا بود؟با صدای بلند بگیم: اونجا ما بودیم! مردم ایران!
#دفاع_از_ایران #رهبر_شهیدم_راهت_ادامه_دارد #مقاومت
جامعه شناسی مردم @Popular_Sociology۱۳:۳۵