دستگاهِ امورِ سیاست و تعیین‌کننده‌ی سرنوشتِ کشور، جایِ هرمن و تویی نیست...
جایِ مردانی‌ست که عهد را چون جان نگاه دارند و سخن را به کردار پیوند زنند.ای آنکه بر کرسیِ ریاست تکیه زدی و در روزِ نیاز، حدیثِ امام علی(ع) را سپرِ خویش ساختی!
مگر نه آنکه آن بزرگوار فرمود: «حکومت، امانت است و هر که در آن خیانت کند، موردِ لعنتِ خداست»؟
پس این همه وعده که در روزِ رقابت بر زبان راندی، امانت بود یا بازیچه‌ی جلبِ رأی؟گفتی فساد را برمی‌اندازی، شفافیت می‌آوری، بارِ معیشت را از دوشِ مردم برمی‌گیری...
اکنون که قدرت در کفِ توست، گویی آن سخنانِ بلند، چون دود در هوا پراکنده شد و حدیث‌ها تنها زینتِ منبرِ انتخابات بودند، نه راهنمای عمل.امام علی(ع) فرمود: «قولِ بی‌کردار، چون درختِ بی‌ثمر است.»
تو بگو: این درختِ وعده‌هایت کجاست؟ میوه‌ای داده یا تنها سایه‌ای از سخن بر سرِ مردم افکنده‌ای؟سیاست، میدانِ نمایش و بازی با کلمات نیست.
جایِ کسانی‌ست که چون عهد بستند، جان در راهِ وفای به آن می‌نهند...نه آنکه پس از نشستن بر مسند، حدیث را کنار نهند و بگویند: «شرایط اقتضا نمی‌کند!»#جناب‌وافرا:)
جایِ مردانی‌ست که عهد را چون جان نگاه دارند و سخن را به کردار پیوند زنند.ای آنکه بر کرسیِ ریاست تکیه زدی و در روزِ نیاز، حدیثِ امام علی(ع) را سپرِ خویش ساختی!
مگر نه آنکه آن بزرگوار فرمود: «حکومت، امانت است و هر که در آن خیانت کند، موردِ لعنتِ خداست»؟
پس این همه وعده که در روزِ رقابت بر زبان راندی، امانت بود یا بازیچه‌ی جلبِ رأی؟گفتی فساد را برمی‌اندازی، شفافیت می‌آوری، بارِ معیشت را از دوشِ مردم برمی‌گیری...
اکنون که قدرت در کفِ توست، گویی آن سخنانِ بلند، چون دود در هوا پراکنده شد و حدیث‌ها تنها زینتِ منبرِ انتخابات بودند، نه راهنمای عمل.امام علی(ع) فرمود: «قولِ بی‌کردار، چون درختِ بی‌ثمر است.»
تو بگو: این درختِ وعده‌هایت کجاست؟ میوه‌ای داده یا تنها سایه‌ای از سخن بر سرِ مردم افکنده‌ای؟سیاست، میدانِ نمایش و بازی با کلمات نیست.
جایِ کسانی‌ست که چون عهد بستند، جان در راهِ وفای به آن می‌نهند...نه آنکه پس از نشستن بر مسند، حدیث را کنار نهند و بگویند: «شرایط اقتضا نمی‌کند!»#جناب‌وافرا:)
۲۱