کودکی را تصور کنید که در کارگاه مهارتهای زندگی، بهخوبی توضیح میدهد چگونه باید در برابر درخواست نامناسب دیگران مقاومت کند.
اما وقتی یکی از همسالانش از او میخواهد کاری برخلاف میلش انجام دهد، نمیتواند مخالفت کند.
یکی از چالشهای مهم در آموزش مهارتهای زندگی به کودکان، فاصله میان شناخت یک مهارت و توانایی اجرای آن در موقعیت واقعی است.
برای مثال، کودک ممکن است مفهوم جرئتمندی را بداند، اما هنگام مواجهه با فشار همسالان، ترس از طردشدن یا دشواری تنظیم هیجان، نتواند از آن استفاده کند...
۱. تمرین موقعیتمحورکودک باید مهارت را در موقعیتهای شبیهسازیشده و متناسب با سن خود تمرین کند؛ نه اینکه فقط تعریف آن را به خاطر بسپارد
۲. بازخورد مشخص و حمایتگرانهبهجای تشویق کلی، مربی به کودک نشان میدهد کدام رفتار او مؤثر بوده و چگونه میتواند پاسخ خود را بهبود دهد.
۳. تعمیم مهارت به زندگی روزمرهیادگیری زمانی کاربردیتر میشود که کودک بتواند مهارت را خارج از محیط کارگاه، در خانه، مدرسه و تعامل با همسالان به کار بگیرد.
آموزش مهارتهای زندگی، صرفاً انتقال مفاهیم نیست؛ بلکه طراحی تجربههایی است که به کودک فرصت تمرین، دریافت بازخورد و استفاده از مهارت را میدهند.
مدرسه تخصصی روانبُنه | مستقر در دانشگاه تهران
۵۱۷
۱۵:۲۵