راکسل؛ نامی که از دل تاریخ برگشت 
بعضی نام‌ها را انتخاب نمی‌کنیم؛ آن‌ها را در دل تاریخ پیدا می‌کنیم و دوباره به زندگی برمی‌گردانیم.
من در ریشهر زندگی می‌کنم؛ جایی در بوشهر که هر گوشه‌اش می‌تواند قصه‌ای از گذشته در دل خود داشته باشد. شاید همین هم باعث شده همیشه به تاریخ این سرزمین علاقه داشته باشم؛ به نام‌های قدیمی، به آدم‌هایی که روزگاری در این خاک زندگی می‌کردند و به ردپایی که از خودشان به جا گذاشتند.
وقتی تصمیم گرفتم برای خرمایی که از دل نخلستان‌های جنوب می‌آید نامی انتخاب کنم، دلم نمی‌خواست فقط یک اسم تجاری داشته باشم. دنبال نامی بودم که ریشه داشته باشد؛ نامی که وقتی آن را بر زبان می‌آورم، احساس کنم بخشی از هویت این سرزمین را با خود حمل می‌کند.
در میان نام‌های تاریخی بوشهر، به نامی برخوردم که برایم متفاوت و تأمل‌برانگیز بود: راکسل؛ RAXEL
نامی که در منابعی که مطالعه کرده‌ام، در کنار نام‌هایی مانند ریشهر، زیصهر، بندر نادریه و ابوشهر، به‌عنوان یکی از نام‌های مرتبط با بوشهر آمده است.
در کتاب «نخستین فرستادگان پرتغال به دربار شاه اسماعیل صفوی» نوشته رونالد بیشاپ، ترجمه حسین زنگنه، و همچنین در پژوهشی درباره روند قدرت‌گیری آل‌مذکور در بوشهر، رد این نام را دنبال کرده‌ام.
نمی‌دانم چند نفر پیش از من، هنگام خواندن این نام، لحظه‌ای مکث کرده‌اند؛ اما برای من، راکسل فقط چند حرف کنار هم نبود. انگار پنجره‌ای بود به گذشته؛ به سرزمینی که پیش از ما بوده و قرار است بعد از ما هم بماند.
با خودم فکر کردم چرا این نام دوباره زنده نشود؟ چرا نامی که یادآور گذشته این دیار است، امروز روی محصولی ننشیند که از خاک همین سرزمین به دست می‌آید؟
این‌گونه بود که نام راکسل برای من از دل تاریخ بیرون آمد و به آینده پیوند خورد.
امروز وقتی نام راکسل را روی بسته خرما می‌نویسم، فقط به فروش یک محصول فکر نمی‌کنم. به نخل‌هایی فکر می‌کنم که سال‌ها ریشه در خاک دارند؛ به باغدارانی که با گرمای جنوب می‌سازند؛ به خانواده‌هایی که خاطره و زندگی‌شان با نخلستان گره خورده است و به میراثی که نباید در گذر زمان فراموش شود.
من باور دارم خرمای ایران، با تکیه بر همین ریشه‌های اصیل و با کمک شیوه‌های نوین کشت، برداشت، بسته‌بندی و معرفی محصول، می‌تواند جایگاه شایسته‌تری در جهان پیدا کند.
شاید رسالت راکسل هم همین باشد؛ پیوند دادن گذشته‌ای پرافتخار با آینده‌ای که می‌توانیم بهتر بسازیم.
راکسل برای من فقط نام یک برند نیست؛ یادآوری این حقیقت است که برای ساختن آینده، گاهی باید به عقب برگردیم، ریشه‌هایمان را پیدا کنیم و از همان‌جا دوباره آغاز کنیم.
راکسل؛ اصالت در طعم، نوآوری در بسته‌بندی.
بعضی نام‌ها را انتخاب نمی‌کنیم؛ آن‌ها را در دل تاریخ پیدا می‌کنیم و دوباره به زندگی برمی‌گردانیم.
من در ریشهر زندگی می‌کنم؛ جایی در بوشهر که هر گوشه‌اش می‌تواند قصه‌ای از گذشته در دل خود داشته باشد. شاید همین هم باعث شده همیشه به تاریخ این سرزمین علاقه داشته باشم؛ به نام‌های قدیمی، به آدم‌هایی که روزگاری در این خاک زندگی می‌کردند و به ردپایی که از خودشان به جا گذاشتند.
وقتی تصمیم گرفتم برای خرمایی که از دل نخلستان‌های جنوب می‌آید نامی انتخاب کنم، دلم نمی‌خواست فقط یک اسم تجاری داشته باشم. دنبال نامی بودم که ریشه داشته باشد؛ نامی که وقتی آن را بر زبان می‌آورم، احساس کنم بخشی از هویت این سرزمین را با خود حمل می‌کند.
در میان نام‌های تاریخی بوشهر، به نامی برخوردم که برایم متفاوت و تأمل‌برانگیز بود: راکسل؛ RAXEL
نامی که در منابعی که مطالعه کرده‌ام، در کنار نام‌هایی مانند ریشهر، زیصهر، بندر نادریه و ابوشهر، به‌عنوان یکی از نام‌های مرتبط با بوشهر آمده است.
در کتاب «نخستین فرستادگان پرتغال به دربار شاه اسماعیل صفوی» نوشته رونالد بیشاپ، ترجمه حسین زنگنه، و همچنین در پژوهشی درباره روند قدرت‌گیری آل‌مذکور در بوشهر، رد این نام را دنبال کرده‌ام.
نمی‌دانم چند نفر پیش از من، هنگام خواندن این نام، لحظه‌ای مکث کرده‌اند؛ اما برای من، راکسل فقط چند حرف کنار هم نبود. انگار پنجره‌ای بود به گذشته؛ به سرزمینی که پیش از ما بوده و قرار است بعد از ما هم بماند.
با خودم فکر کردم چرا این نام دوباره زنده نشود؟ چرا نامی که یادآور گذشته این دیار است، امروز روی محصولی ننشیند که از خاک همین سرزمین به دست می‌آید؟
این‌گونه بود که نام راکسل برای من از دل تاریخ بیرون آمد و به آینده پیوند خورد.
امروز وقتی نام راکسل را روی بسته خرما می‌نویسم، فقط به فروش یک محصول فکر نمی‌کنم. به نخل‌هایی فکر می‌کنم که سال‌ها ریشه در خاک دارند؛ به باغدارانی که با گرمای جنوب می‌سازند؛ به خانواده‌هایی که خاطره و زندگی‌شان با نخلستان گره خورده است و به میراثی که نباید در گذر زمان فراموش شود.
من باور دارم خرمای ایران، با تکیه بر همین ریشه‌های اصیل و با کمک شیوه‌های نوین کشت، برداشت، بسته‌بندی و معرفی محصول، می‌تواند جایگاه شایسته‌تری در جهان پیدا کند.
شاید رسالت راکسل هم همین باشد؛ پیوند دادن گذشته‌ای پرافتخار با آینده‌ای که می‌توانیم بهتر بسازیم.
راکسل برای من فقط نام یک برند نیست؛ یادآوری این حقیقت است که برای ساختن آینده، گاهی باید به عقب برگردیم، ریشه‌هایمان را پیدا کنیم و از همان‌جا دوباره آغاز کنیم.
راکسل؛ اصالت در طعم، نوآوری در بسته‌بندی.
۵۲