انقلاب کبیر فرانسه، با همه آرمانهای آزادیخواهانهاش، در نهایت به دورانی از خشونت و اعدامهای گسترده رسید. انقلابی که علیه استبداد برخاسته بود، در پیچوخم کشمکشهای سیاسی از آرمانهای نخستین خود فاصله گرفت. این تجربه تاریخی، یک درس بزرگ داشت: شور انقلابی، بدون شناخت درست حقیقت و داشتن پشتوانهای معنوی، راه به بیراهه میبرد.رهبر شهید انقلاب اسلامی، یازده سال پیش، با شناخت همین تجربه تاریخی و با نگاهی فراتر از زمانه خود، جوانان اروپا را مخاطب خود قرار دادند. نامههای ایشان را میتوان تلاشی برای آمادهکردن نسلی دانست که قرار بود روزی در برابر نظم سلطهگر غرب بایستد؛ نسلی که برای عبور از استعمار، به چیزی بیش از خشم و اعتراض نیاز داشت: شناخت حقیقت، بازگشت به معنویت و یافتن راهی مقدس برای ساختن آینده جهان.ایشان در یکی از نامههای خود نوشتند:«من ایمان دارم که تنها شما جوانهایید که با درس گرفتن از ناملایمات امروز، قادر خواهید بود راههایی نو برای ساخت آینده بیابید و سدّ بیراهههایی شوید که غرب را به نقطهی کنونی رسانده است.»امروز، با گسترش اعتراضات جوانان اروپا به جنایات رژیم صهیونیستی و بیداری وجدانهای انسانی در برابر رنج مردم فلسطین، میتوان نشانههایی از اهمیت آن دعوت را دید. حالا دیگر چفیه از مرزهای جغرافیایی آسیای میانه فراتر رفته و بر دوش جوانان فرانسوی جای گرفته است. حالا فلسطین برای بخشی از این نسل، از یک مسئله سیاسی جلوتر رفته و به پرسشی درباره حقیقت، عدالت و مسئولیت اخلاقی انسان تبدیل شده است. آشنایی با اسلام، شنیدن از آرمانهای مقاومت و حتی شهادت رهبر شهید، برای شماری از این جوانان، دریچهای تازه به فهم جهانی گشوده، تلقیای که پیشتر آن را فقط از طریق روایت مسلط رسانههای غربی میشناختند.شاید این بیداری، هنوز آغاز راه باشد اما انقلابها پیش از آنکه در خیابانها به ثمر برسند، در ذهنها و جانهای آدمیان آغاز میشوند. آینده را نمیتوان پیشاپیش قطعی دانست اما میتوان در این تحولات، زمینههای شکلگیری نسلی را دید که امکان دارد روزی برای عبور از نظم استعماری و بنیانگذاشتن جهانی عادلانهتر به میدان بیاید.رهبر شهید در پایان نامه دومشان، راه این آینده را در شناخت درست و رابطهای شرافتمندانه با جهان اسلام جستوجو کردند؛ آیندهای که در آن، بهجای بازتولید خطاهای انقلابهای گذشته، معنویت و عدالت راهنمای حرکت نسلهای تازه باشد.نامههایی که سالها پیش نوشته شد، صرفاً واکنشی به وضعیت آن روز اروپا نبود بلکه دعوتی بود به ساختن آیندهای که بذرهای آن شاید امروز، در بیداری جوانان و همدلی آنان با مردم مقاومت در برابر طاغوت، جوانه زده باشند.انشاءالله
۹۸۳
۱۰:۳۰