سه/ راهی که انتخاب ما بود، نام‌ونشان زیاد داشت و کار زیادتر. آدم زیاد داشت و درد زیادتر! رضوان جان گرفته بود و به دوره‌ی دوم رسیده بود. دوره‌ی دومی که پس از جنگ ۱۲روزه و نبودِ خیلی از آدم‌های همین راه، برنامه‌ریزی شده بود. همان‌جا بود که از واقعیت سیلی‌خورده و از آرمان کوتاه‌نیامده، با رهبرمان عهد بستیم که ما دست از شما و راه شما نمی‌کِشیم تا رسیدن به آن‌لحظه‌ی شیرین فدا شدن برای راه و آرمان و خودِ شما. | مرداد ۱۴۰۴#ضریبِ‌واژه- 
@RezavanBso
@RezavanBso۱۰۱