خببیاید یه مقدار عملی و عملیاتی ببینیم برای #صرفه_جویی_برق چه کاری میتونیم بکنیم[با یادآوری درس تحلیل سیستم های انرژی الکتریکی و هربار محاسبات زجرآور طول سیم های انتقال و توان تلفاتی و تعداد ایستگاه های فشاربالا برای تنظیم شبکه گریه میکند]اینایی که مینویسم چیز جدیدی نیست! فقط خوبه با هم مرور کنیم که یادمون نره اگه نجات ایران تو این 70 روز انتخابمون بوده، نمیشه فقط یه طرف قصه رو دید! نجات ایران یعنی نجات همه چیز حتی منابعش، محیط زیستش و آینده ش!
تو کشور ما یه چیزی بین 30 تا 50 درصد از میزان برق مصرفی، برق خانگیه. این عدد بسته به اینکه تو کدوم فصل سال هستیم میتونه تغییر کنه اما بیاید بگیم به صورت متوسط ما سالانه 40 درصد از برق تولیدی در ایران رو تو بخش خونگی داریم. که عدد بسیاری بزرگیهیعنی اگر فقط تو همین بخش (یعنی جدای از صنایع، کشاورزی، حتی انشعاب های غیرمجازی مثل ماینرها) بتونیم صرفه جویی بکنیم کمک بزرگی به شبکه برق کشور میکنیم. ما واقعا یکی از پیشرفته ترین و خودساخته ترین شبکه های برق رو در جهان داریم و انقدری پیشرفته هستیم که میریم برای کشورهای دیگه نیروگاه میزنیم :) و انقدری توانمندی تولید و توزیع داریم که صادر میکنیم. البته که بی نقص نیستیم، همیشه ایده ال نیستیم و همیشه جای بهتر شدن هست!اما متاسفانه باید اینم بپذیریم که کشور تحریمی+مردمانی با الگوی مصرف بسیار نامناسب چون هزینه کرد انرژی در ایران پایینه+بی عملی سیاست های بالا دستی برای هزینه کردهایی که بعد از دوره مسئولیت اقایون نتیجه بده، یعنی شما نهایتا در اوج تقاضا با چالش هایی رو به رو میشی. اینه که تابستون به تابستون با افزایش میزان مصرف برق ما با چالش رو به رو میشیم برای تامین توان مورد نیاز. و نه راه حلش فقط زدن دو تا نیروگاه جدید نیست!چون ما تمام سال این چالش رو نداریم و از طرفی تامین سوخت پایدار نیروگاه خودش خیلی مهمه و نمیشه نیروگاه بزرگی ساخت و گفت اوکی سه ماه کار کن بعد خاموش شو! و هزار و یک مسئله دیگر از جمله زمان، بهینه بودن یا نبودن این روش در قبال راه حل های دیگه و ...
برا این مسئله، هم اصلاح الگوی مصرف، هم وارد کردن میکروگریدها به شبکه تامین برق سراسری (یعنی اضافه شدن تولیدکننده های خرد برق که مصرف خودشون رو تامین میکنن، با مثلا صفحات خورشیدی، نیروگاه های کوچیک محلی و ... و وقتی نیاز ندارن به شبکه هم کمک میدن)و هم بهبود وضعیت فعلی نیروگاه های کشور کنار هم مهمه(و شما فکر نکنید گزینه آخر کار راحتیه، واقعا با چالش های زیادی از تامین قطعه و تجهیزات تا دانش فنی و ... همراهه)
تو کشور ما یه چیزی بین 30 تا 50 درصد از میزان برق مصرفی، برق خانگیه. این عدد بسته به اینکه تو کدوم فصل سال هستیم میتونه تغییر کنه اما بیاید بگیم به صورت متوسط ما سالانه 40 درصد از برق تولیدی در ایران رو تو بخش خونگی داریم. که عدد بسیاری بزرگیهیعنی اگر فقط تو همین بخش (یعنی جدای از صنایع، کشاورزی، حتی انشعاب های غیرمجازی مثل ماینرها) بتونیم صرفه جویی بکنیم کمک بزرگی به شبکه برق کشور میکنیم. ما واقعا یکی از پیشرفته ترین و خودساخته ترین شبکه های برق رو در جهان داریم و انقدری پیشرفته هستیم که میریم برای کشورهای دیگه نیروگاه میزنیم :) و انقدری توانمندی تولید و توزیع داریم که صادر میکنیم. البته که بی نقص نیستیم، همیشه ایده ال نیستیم و همیشه جای بهتر شدن هست!اما متاسفانه باید اینم بپذیریم که کشور تحریمی+مردمانی با الگوی مصرف بسیار نامناسب چون هزینه کرد انرژی در ایران پایینه+بی عملی سیاست های بالا دستی برای هزینه کردهایی که بعد از دوره مسئولیت اقایون نتیجه بده، یعنی شما نهایتا در اوج تقاضا با چالش هایی رو به رو میشی. اینه که تابستون به تابستون با افزایش میزان مصرف برق ما با چالش رو به رو میشیم برای تامین توان مورد نیاز. و نه راه حلش فقط زدن دو تا نیروگاه جدید نیست!چون ما تمام سال این چالش رو نداریم و از طرفی تامین سوخت پایدار نیروگاه خودش خیلی مهمه و نمیشه نیروگاه بزرگی ساخت و گفت اوکی سه ماه کار کن بعد خاموش شو! و هزار و یک مسئله دیگر از جمله زمان، بهینه بودن یا نبودن این روش در قبال راه حل های دیگه و ...
برا این مسئله، هم اصلاح الگوی مصرف، هم وارد کردن میکروگریدها به شبکه تامین برق سراسری (یعنی اضافه شدن تولیدکننده های خرد برق که مصرف خودشون رو تامین میکنن، با مثلا صفحات خورشیدی، نیروگاه های کوچیک محلی و ... و وقتی نیاز ندارن به شبکه هم کمک میدن)و هم بهبود وضعیت فعلی نیروگاه های کشور کنار هم مهمه(و شما فکر نکنید گزینه آخر کار راحتیه، واقعا با چالش های زیادی از تامین قطعه و تجهیزات تا دانش فنی و ... همراهه)
۲۴۵