خورشید، سرخیِ این گونههای آفتابسوخته را خوب میشناسد. خاکِ خشکِ این سرزمین، دستِ این بچهها را به گرمی فشرده و زبریِ روزگارِ مردمانِ این دشت، چشمانِ معصومشان را به درد آورده. حافظهی کوچههای تنگِ اینجا پر شده از رایحهی گلابِ سلام و صلواتِ بچهها و فردا جایشان در این برزن، خالیِ خالیست. کاش بذرِ این خندههای بهشتی، این خاکِ مُرده را دوباره سبز کند و پسفردا در افقِ این کورهراهها، بیشهی اُمید بروید و در سرابِ داغِ این شورهزار، باغستانها و تاکستانهای شورانگیزِ زندگی ببالد.خداحافظ جهادیِ خاص هزار و چهارصد و سه. بدرود جهادیِ صریح و روشن و بیپرده و جانکاهِ پاکدشت؛ و سلام! فردای مسئولیت و بیداری و عدالت و استقامت...
#به_پایان_آمد_این_دفتر#عکس_یادگاری#جهادی۰۳#پاکدشت
۱۵