۱۳:۲۵
کاشت نهال توسط نوهنران سیستانی به یاد قائد امت و دانش آموزان شهید دبستان مینابچشمانمان میگریند؛به مانند ابرهای بهاری، در سوگ از دست دادن شکوفه های نوظهور خشکیده بر روی درختان تنومند و استوار وطن.
جان هامان؛ مالامال از اندوه جانکاهی است که قلب هایمان تاب سنگینی آن را ندارند، اما جنس غم هامان نه از جنس درد و بیقراری بلکه از جنس حماسه و غیرت است.
مگر، جز این است که بعداز هر زمستان جوانه های خفته در جان خاک وطن، باز هم سر از خاک بر می آورند و جوانه می زنند.
نهال هایی که باجان خویش کاشته ایم، با اشک چشمانمان آبیاری می شوند و ما از نو سبز می شویم و #جوانه_خواهیم_زد
تدوین: فاطمه لاریجانی ـ پاتوق فیلم و عکس کاری از باشگاه رشد و امید حوزه هنری انقلاب اسلامی@roshd_sb۲۰:۳۸
#منتقمت_میشویمدومین مجموعه استوری موشن از نوهنران سیستانی به یاد دختران میناب
غم همیشه زبان را به لکنت میاندازد. برای نویسندگان نوجوان ما، شرح این غم فقط قطرهای از اقیانوس وجودشان بود که به خروش آمده بود.دانش آموزان سیستانی با قلبی آکنده از اندوه برای دختران میناب قلم زدند. برای دخترانی که قرار بود روزی به قد و قامت خودشان پشت نیمکتهای دبیرستان بنشینند و نشد....خون دختران میناب سرخ نیست. سبز است و سفید است و قرمز. ما منتقم این خون و خون رهبرمان خواهیم بود.
موشن: صنم صفازادهمتن: زهرا قربانی، مائده اصغریان، خاطره قهقایی، اسما داوودی، ریحانه دهمرده، سارا بهشتی، سیده ساجده هاشمیتدوین: کمیل خموشی
کاری از گروه نویسندگی باشگاه رشد و امید حوزه هنری انقلاب اسلامی@roshd_sb
دومین مجموعه استوری موشن از نوهنران سیستانی به یاد دختران میناب غم همیشه زبان را به لکنت میاندازد. برای نویسندگان نوجوان ما، شرح این غم فقط قطرهای از اقیانوس وجودشان بود که به خروش آمده بود.دانش آموزان سیستانی با قلبی آکنده از اندوه برای دختران میناب قلم زدند. برای دخترانی که قرار بود روزی به قد و قامت خودشان پشت نیمکتهای دبیرستان بنشینند و نشد....خون دختران میناب سرخ نیست. سبز است و سفید است و قرمز. ما منتقم این خون و خون رهبرمان خواهیم بود.
موشن: صنم صفازادهمتن: زهرا قربانی، مائده اصغریان، خاطره قهقایی، اسما داوودی، ریحانه دهمرده، سارا بهشتی، سیده ساجده هاشمیتدوین: کمیل خموشی کاری از گروه نویسندگی باشگاه رشد و امید حوزه هنری انقلاب اسلامی@roshd_sb۱۹:۴۲
۱۹:۴۲
۱۹:۴۲
۱۹:۴۲
۱۹:۴۲
۱۹:۴۲
۱۹:۴۲
۱۹:۴۲
۱۹:۴۲
۱۹:۴۲
بازارسال شده از
امشب، کوچه به کوچه، صدایِ گریهی یتیمانی بلند است که سایهیِ امنِ پدر را از دست دادهاند. یادِ سخاوتش، یادِ مهرش، یادِ عدالتش... خدایا، در این شبِ قدر، به حقّ مولا علی (ع)، دلهایِ شکسته را مرهم باش و به یتیمانِ عالم، پدری مهربان عطا فرما. نقاش: استاد علیرضا خالقدادی#حوزه_هنری_سیستانوبلوچستان
ما را در فضای مجازی دنبال کنید:https://zil.ink/artsvb
۱۹:۴۸
اجرای روزانه نمایش خیابانی ظهور در زابلنمایش خیابانی ظهور با موضوع شهادت #رهبر_شهید_انقلاب و همدردی با خانواده شهدای دانش آموزان میناب و پیوند کربلا با انقلاب اسلامی که منتهی به ظهور حضرت مهدی(عج) میشود، طی روزهای اخیر با همت نوجوانان گروه تئاتر باشگاه رشد و امید حوزه هنری انقلاب اسلامی سیستان و بلوچستان در شهرستان زابل درحال اجراست.
نویسنده و کارگردان: ارسلان محبیاجرا: گروه تئاتر باشگاه رشد و امید حوزه هنری
@roshd_sb
۱:۳۲
دلنوشته دانش آموزان سیستانی به یاد قائد امت سوگند به قلمآنگاه که واژه ها در تلاطم طوفان های غم باامواجی از جنس #امید، بر روی صفحه دلتنگی جانمان آرام می گیرند و مرهمی می شوند برای تسکین قلب های مجروحمان
هیات دانش آموزی هنر و حماسه باشگاه رشد و امید نوجوان حوزه هنری انقلاب اسلامی@roshd_sb۱۶:۵۳
ما جز برای پرچم ایران نمیمیریم ...هیات دانش آموزی هنر و حماسه باشگاه رشد و امید نوجوان حوزه هنری انقلاب اسلامی@roshd_sb۱۹:۳۲
بازارسال شده از
نماهنگ نصرت خواننده: ارسلان محبی شاعر: مجتبی احمدی میکس و مستر: مجتبی احمدیتولید شده در واحد سرود و موسیقی حوزه هنری انقلاب اسلامی سیستان و بلوچستان
#قائد_امت#رهبر_شهید
#حوزه_هنری_سیستانوبلوچستان
ما را در فضای مجازی دنبال کنید:https://zil.ink/artsvb
۲۱:۰۲
ارغوان کوچک، درامتدادسرخ ابدیت
آهای کولهپشتی صورتی!شنیدهام به آغوشِ کاپشن صورتی هجرت کردهای، همان که گوشوارههایش ستاره شدند و خودش ماه. شما دختران صورتیقبای این سرزمین، چگونه به سمت آسمان، راه را بلد بودید که اینگونه ما را میان زمین و بهتزدگی، جانبهلب رها کردید؟
از تو میپرسم ای مسافرکوچک؛ آن لقمهی متبرک به دعای مادر که در کنج کیفت بود، سهم افطار فرشتگان شد یا هنوز بوی گندم زادگاهت را میدهد؟شاید هم می خواستی در اولین روزه ی باشکوهت، تا لحظه دیدار جمال حق، لب به آب نزنی. همان لحظههایی که مادر، هُرم عطشت را با نوازش دست بر گیسویت تسکین میداد و تو با همان لجاجت شیرین کودکانه، میخواستی ثابت کنی که دیگر قد کشیدهای و روحت بزرگتراز تن کوچکت شده است.
بهراستی، در کلاس آن روز، به کدام صفحه از کتاب رسیده بودید؟ شما هنوز درسی به نام تاریخ نداشتید، اما حتی گمان هم نمی بردی که قرار است با خون سرخت، فلسفهی بقای یک ملت را بنویسی، تو میدانی این واژهی جلالهی الله که در میانهی این سه رنگ مقدس میدرخشد، با چه خوندلها و صبوریهایی قد برافراشته؟ هیچ فکر میکردی خوشاقبالترین دانشآموزان باشی واین پرچم، نه برفراز حیاط مدرسه، که چون ردای افتخار،پیکرمعصومت را در آغوش بگیرد؟اما زود بود صورتی من ... بسیار زود....
تو تاوان حقارت کسانی را دادی که در پستوهای تاریک مجازی، برای سگ زرد استعمار دم میجنباندند و تمنای تبر داشتند؛ همانهایی که فریاد بزن سردادند و حالا در ترافیک بیخیالی جادههای شمال، در بند خودخواهی خویش اسیرند. آنها گیرکردهاند و از این پس، بیشتر هم گیرخواهند کرد، به وجدان نداشتهشان، به خون بیگناه تو و به تارهای عنکبوتی پوچیشان.
این وطن، با خون لاله ای چون تو نخکش نمیشود؛ بلکه این تار و پود پوسیدهی زندگی آنهاست که در طوفانِ آه مادرت، ریشریش خواهد شد. آنها در بنبست زمین اسیرند، اما تو رها شدی، رها در بیکرانگی.
روایت این داغ،همان سفرهی افطاری است که دیگر طعم بامیههای محبوبت را نمیدهد، چرا که پدر، دیگر تاب نگریستن به جای خالی لبخندت را ندارد.
نویسنده: دانش آموز فاطمه زهرا شهرکی باشگاه رشد و امید نوجوان حوزه هنری انقلاب اسلامی سیستان و بلوچستان
@roshd_sb
آهای کولهپشتی صورتی!شنیدهام به آغوشِ کاپشن صورتی هجرت کردهای، همان که گوشوارههایش ستاره شدند و خودش ماه. شما دختران صورتیقبای این سرزمین، چگونه به سمت آسمان، راه را بلد بودید که اینگونه ما را میان زمین و بهتزدگی، جانبهلب رها کردید؟
از تو میپرسم ای مسافرکوچک؛ آن لقمهی متبرک به دعای مادر که در کنج کیفت بود، سهم افطار فرشتگان شد یا هنوز بوی گندم زادگاهت را میدهد؟شاید هم می خواستی در اولین روزه ی باشکوهت، تا لحظه دیدار جمال حق، لب به آب نزنی. همان لحظههایی که مادر، هُرم عطشت را با نوازش دست بر گیسویت تسکین میداد و تو با همان لجاجت شیرین کودکانه، میخواستی ثابت کنی که دیگر قد کشیدهای و روحت بزرگتراز تن کوچکت شده است.
بهراستی، در کلاس آن روز، به کدام صفحه از کتاب رسیده بودید؟ شما هنوز درسی به نام تاریخ نداشتید، اما حتی گمان هم نمی بردی که قرار است با خون سرخت، فلسفهی بقای یک ملت را بنویسی، تو میدانی این واژهی جلالهی الله که در میانهی این سه رنگ مقدس میدرخشد، با چه خوندلها و صبوریهایی قد برافراشته؟ هیچ فکر میکردی خوشاقبالترین دانشآموزان باشی واین پرچم، نه برفراز حیاط مدرسه، که چون ردای افتخار،پیکرمعصومت را در آغوش بگیرد؟اما زود بود صورتی من ... بسیار زود....
تو تاوان حقارت کسانی را دادی که در پستوهای تاریک مجازی، برای سگ زرد استعمار دم میجنباندند و تمنای تبر داشتند؛ همانهایی که فریاد بزن سردادند و حالا در ترافیک بیخیالی جادههای شمال، در بند خودخواهی خویش اسیرند. آنها گیرکردهاند و از این پس، بیشتر هم گیرخواهند کرد، به وجدان نداشتهشان، به خون بیگناه تو و به تارهای عنکبوتی پوچیشان.
این وطن، با خون لاله ای چون تو نخکش نمیشود؛ بلکه این تار و پود پوسیدهی زندگی آنهاست که در طوفانِ آه مادرت، ریشریش خواهد شد. آنها در بنبست زمین اسیرند، اما تو رها شدی، رها در بیکرانگی.
روایت این داغ،همان سفرهی افطاری است که دیگر طعم بامیههای محبوبت را نمیدهد، چرا که پدر، دیگر تاب نگریستن به جای خالی لبخندت را ندارد.
نویسنده: دانش آموز فاطمه زهرا شهرکی باشگاه رشد و امید نوجوان حوزه هنری انقلاب اسلامی سیستان و بلوچستان @roshd_sb
۱۹:۴۸
پرواز فرشته های صورتی؛ دخترانی که آسمانی شدن متن: فاطمه زهرا شهرکی صدا: رقیه مجیدی فرتدوین: کمیل خموشی هیات دانش آموزی هنر و حماسه باشگاه رشد و امید نوجوان حوزه هنری انقلاب اسلامی@roshd_sb
۲۰:۰۰
جنگ بی پایان ما تا نابودی شما ادامه داردگوینده انگلیسی: سیده نرگس داوودی تدوینگر: سیده مجتبی داوودی فایل #کم_حجم............باشگاه رشد و امید نوجوان حوزه هنری انقلاب اسلامی@roshd_sb
۱۱:۰۷