کتاب «حقوق، دولت و جامعه در ایران مدرن: مشروطهخواهی، استبداد و اصلاحات حقوقی» اثر هادی عنایت، پژوهشی جامع در زمینه تاریخ تحولات حقوقی و نهادی ایران در اوایل قرن بیستم است. این اثر با بهرهگیری از رویکرد «نهادگرایی تاریخی»، به بررسی فرآیند نوسازی قضایی و دولتسازی مدرن در فاصله انقلاب مشروطه تا پایان حکومت رضا شاه میپردازد.
نویسنده با تحلیل گذار ایران از نظام قضایی سنتی و مبتنی بر شریعت به یک سیستم حقوقی مدرن و سکولار، نقش اصلاحات قضایی را در تثبیت قدرت دولت مرکزی تبیین میکند. کتاب نشان میدهد چگونه آرمانهای اولیه انقلاب مشروطه—که بر پایه حاکمیت قانون، حقوق شهروندی و محدود کردن قدرت استبدادی شکل گرفته بود—در دوران رضا شاه و اصلاحات گسترده علیاکبر داور (از جمله تدوین قانون مدنی و مجازات) تغییر مسیر داد.
در این دوره، اگرچه نهادهای قضایی مدرن تأسیس شدند، اما این اصلاحات حقوقی بیشتر در خدمت تحکیم اقتدارگرایی دولتی و تضعیف قدرت روحانیون و محاکم شرع قرار گرفتند تا تحکیم آزادیهای سیاسی. هادی عنایت در این اثر رابطه پیچیده میان قانون، قدرت سیاسی و تحولات اجتماعی را واکاوی کرده و تصویر روشنی از چگونگی شکلگیری شالوده حقوقی ایران معاصر ارائه میدهد.
@rpourmohammadi
نویسنده با تحلیل گذار ایران از نظام قضایی سنتی و مبتنی بر شریعت به یک سیستم حقوقی مدرن و سکولار، نقش اصلاحات قضایی را در تثبیت قدرت دولت مرکزی تبیین میکند. کتاب نشان میدهد چگونه آرمانهای اولیه انقلاب مشروطه—که بر پایه حاکمیت قانون، حقوق شهروندی و محدود کردن قدرت استبدادی شکل گرفته بود—در دوران رضا شاه و اصلاحات گسترده علیاکبر داور (از جمله تدوین قانون مدنی و مجازات) تغییر مسیر داد.
در این دوره، اگرچه نهادهای قضایی مدرن تأسیس شدند، اما این اصلاحات حقوقی بیشتر در خدمت تحکیم اقتدارگرایی دولتی و تضعیف قدرت روحانیون و محاکم شرع قرار گرفتند تا تحکیم آزادیهای سیاسی. هادی عنایت در این اثر رابطه پیچیده میان قانون، قدرت سیاسی و تحولات اجتماعی را واکاوی کرده و تصویر روشنی از چگونگی شکلگیری شالوده حقوقی ایران معاصر ارائه میدهد.
@rpourmohammadi