1.36:
️ دویدن فقط مسابقه با دیگران نیست؛ مسابقه با «انرژی» خودت است!
باشگاه دوومیدانی | Running Academy
آیا تا به حال برای خودت پیش آمده که با تمام قدرت مسابقه را شروع کنی و در وسط راه، انگار باتری بدنت ناگهان به صفر برسد؟ یا اینکه در کیلومترهای آخر، با اینکه هنوز توان داری، اما چون در کیلومترهای اول بیش از حد توانات دویدهای، بدنت اصطلاحاً «قفل» میکند؟
اگر پاسخ شما «بله» است، شما با مشکل اصلی دوندگان روبرو هستید: عدم تسلط بر مفهوم Pacing یا همان «پیسینگ».
پیسینگ یعنی چه؟
بیایید خیلی ساده نگاه کنیم. تصور کنید یک باک بنزین دارید که قرار است دقیقاً برای ۱۰۰ کیلومتر دوام بیاورد. اگر در ۲۰ کیلومتر اول، پدال گاز را تا ته فشار دهید، سرعتتان خیلی زیاد است، اما احتمالاً در کیلومتر ۵۰، بنزین تمام میشود و دیگر نمیتوانید حرکت کنید.
پیسینگ یعنی هنرِ مدیریتِ این باک بنزین!
️
در دویدن، آن «بنزین» همان ذخایر انرژی و توان سیستم قلبی-عروقی شماست. پیسینگ یعنی شما باید بدانید در هر لحظه از مسابقه، با چه سرعت و با چه شدتی حرکت کنید تا دقیقاً در لحظهای که به خط پایان میرسید، هم به مقصد رسیده باشید و هم هنوز مقداری انرژی در باکتان باقی مانده باشد.
به زبان سادهتر: پیسینگ یعنی اینکه در طول مسیر، «هوشمندانه» دویدن، نه فقط «سخت» دویدن.
چرا این موضوع حیاتی است؟
بسیاری از دوندگان فکر میکنند اگر سریعتر بدوند، رکورد بهتری میگیرند. اما حقیقت علمی این است:
پیسینگ درست:باعث میشود فشار به سیستم عصبی و عضلات به صورت یکنواخت پخش شود.
پیسینگ غلط:باعث میشود بدن خیلی زود وارد حالت "بحران" شود و شما را مجبور به توقف کند.
-------------------------------------------
این مطلب به صورت اختصاصی توسط باشگاه دوومیدانی | Running Academy تهیه و تدوین شده است. بازنشر این محتوا با ذکر منبع بلامانع است.
در قسمت بعدی قرار است از این مرحله عبور کنیم؛ از دوندگانی که فقط «تند میدوند» به دوندگانی که «مسابقه را مدیریت میکنند».
به سهم خود، کمک کنید این آگاهی در جادههای دویدن بیشتر شود؛ بازنشر کنید.
باشگاه دوومیدانی | Running Academy
آیا تا به حال برای خودت پیش آمده که با تمام قدرت مسابقه را شروع کنی و در وسط راه، انگار باتری بدنت ناگهان به صفر برسد؟ یا اینکه در کیلومترهای آخر، با اینکه هنوز توان داری، اما چون در کیلومترهای اول بیش از حد توانات دویدهای، بدنت اصطلاحاً «قفل» میکند؟
اگر پاسخ شما «بله» است، شما با مشکل اصلی دوندگان روبرو هستید: عدم تسلط بر مفهوم Pacing یا همان «پیسینگ».
بیایید خیلی ساده نگاه کنیم. تصور کنید یک باک بنزین دارید که قرار است دقیقاً برای ۱۰۰ کیلومتر دوام بیاورد. اگر در ۲۰ کیلومتر اول، پدال گاز را تا ته فشار دهید، سرعتتان خیلی زیاد است، اما احتمالاً در کیلومتر ۵۰، بنزین تمام میشود و دیگر نمیتوانید حرکت کنید.
پیسینگ یعنی هنرِ مدیریتِ این باک بنزین!
در دویدن، آن «بنزین» همان ذخایر انرژی و توان سیستم قلبی-عروقی شماست. پیسینگ یعنی شما باید بدانید در هر لحظه از مسابقه، با چه سرعت و با چه شدتی حرکت کنید تا دقیقاً در لحظهای که به خط پایان میرسید، هم به مقصد رسیده باشید و هم هنوز مقداری انرژی در باکتان باقی مانده باشد.
به زبان سادهتر: پیسینگ یعنی اینکه در طول مسیر، «هوشمندانه» دویدن، نه فقط «سخت» دویدن.
بسیاری از دوندگان فکر میکنند اگر سریعتر بدوند، رکورد بهتری میگیرند. اما حقیقت علمی این است:
-------------------------------------------
۶۳۲
۸:۱۸