34. قسمت 5:
اشتباهات رایج در انتخاب و استفاده از کفش دویدن
انتخاب کفش دویدن، گاهی به یک علم پیچیده تبدیل می‌شود، اما بیشتر وقت‌ها، افراد با اشتباهات ساده‌ای که ریشه در تصورات غلط یا عدم توجه به جزئیات دارد، خودشان را دچار سردرگمی یا حتی آسیب می‌کنند. بیایید نگاهی به این اشتباهات بیندازیم:
باشگاه دوومیدانی | Running Academy
۱. اشتباه در «آزمایش» کفش
تست نکردن با جوراب مخصوص دویدن:جوراب‌های دویدن معمولاً ضخیم‌تر و فنی‌تر از جوراب‌های معمولی هستند. اگر کفش را با جوراب معمولی امتحان کنید، ممکن است در عمل با جوراب دویدن، تنگ به نظر برسد. همیشه با جوراب‌هایی که با آن‌ها می‌دوید، کفش را امتحان کنید.
کوتاه بودن زمان تست:چند قدم راه رفتن در فروشگاه کافی نیست. حداقل ۵ تا ۱۰ دقیقه با کفش راه بروید و کمی هم حرکات ورزشی انجام دهید (مثل پرش کوتاه یا لانژ) تا فشار روی نقاط مختلف پا را حس کنید.
امتحان کردن در زمان نامناسب:بهترین زمان برای امتحان کردن کفش، اواخر روز است. در طول روز، پاها کمی ورم می‌کنند و بزرگ‌تر می‌شوند. امتحان کردن کفش در این زمان، تضمین می‌کند که کفش در طول دویدن طولانی هم راحت خواهد بود.
۲. اشتباه در «انتخاب نوع کفش»
نادیده گرفتن «حس راحتی» به خاطر «توصیه»:ممکن است یک دوست یا مربی حرفه‌ای، کفش خاصی را توصیه کند، اما اگر آن کفش روی پای شما احساس خوبی ایجاد نمی‌کند، بهتر است سراغ گزینه‌های دیگر بروید. احساس راحتی، مهم‌ترین فاکتور است.
پافشاری بر کفش «اصلاح‌کننده» بدون دلیل علمی:همان‌طور که در بخش قبل گفتیم، اکثر دوندگان نیازی به کفش‌های Stability یا Motion Control ندارند. استفاده از این کفش‌ها بدون تشخیص صحیح، می‌تواند مشکلات جدیدی ایجاد کند. برای اکثر افراد، کفش Neutral بهترین گزینه است.
انتخاب کفش بر اساس ظاهر یا برند:زیبایی یا محبوبیت یک برند، نباید جایگزین ارزیابی عملکردی کفش شود.
۳. اشتباه در «مدت زمان استفاده از کفش»
استفاده بیش از حد از یک جفت کفش:لایه میانی کفش‌ها (Midsole) با گذشت زمان و طی کردن مسافت، خاصیت ضربه‌گیری و ارتجاعی خود را از دست می‌دهد. این اتفاق معمولاً بعد از ۵۰۰ تا ۸۰۰ کیلومتر دویدن (بسته به نوع کفش، وزن دونده و نوع زمین) رخ می‌دهد.
نادیده گرفتن نشانه‌های فرسودگی:اگر کفش دیگر احساس راحتی قبل را ندارد، لایه میانی آن فشرده و سفت شده، یا لایه بیرونی آن ساییده شده، وقت تعویض آن است. استفاده از کفش فرسوده، ریسک آسیب را به شدت افزایش می‌دهد.
نداشتن دو جفت کفش:برای دوندگانی که به طور منظم می‌دوند، داشتن دو جفت کفش و استفاده تناوبی از آن‌ها، عمر هر دو جفت را افزایش می‌دهد و اجازه می‌دهد تا لایه میانی کفش بین دویدن‌ها «ریکاوری» شود.
۴. اشتباه در «نگهداری و مراقبت»
شستن کفش در ماشین لباسشویی:این کار می‌تواند به چسب‌ها و مواد لایه میانی کفش آسیب برساند و ساختار آن را از بین ببرد. بهترین روش، شستشوی دستی با آب سرد و صابون ملایم است.
خشک کردن با حرارت مستقیم:قرار دادن کفش در معرض نور مستقیم خورشید یا نزدیک منابع گرمایی (مثل شوفاژ) می‌تواند باعث تغییر شکل و تخریب مواد کفش شود. کفش را در هوای آزاد و دور از حرارت خشک کنید.
نگهداری در محیط نامناسب:گرما و رطوبت زیاد می‌توانند به مواد کفش آسیب بزنند.
۵. اشتباه در «انتظارات»
انتظار «معجزه» از کفش:کفش ابزاری کمکی است. نمی‌تواند تکنیک دویدن شما را یک‌شبه تغییر دهد، ضعف عضلانی را جبران کند، یا شما را از آسیب در امان نگه دارد اگر به تمرینات، تغذیه و ریکاوری توجه نکنید. کفش، فقط یک جزء از پازل آمادگی جسمانی است.
تغییر ناگهانی مدل کفش:اگر سال‌ها از یک مدل یا نوع کفش استفاده کرده‌اید، تغییر ناگهانی به یک مدل کاملاً متفاوت (مثلاً از کفش بسیار کوشن‌شده به کفش مینیمالیست) باید با احتیاط و به‌تدریج انجام شود.
تهیه و تدوین توسط باشگاه دوومیدانی | Running Academy
در مقاله پایانی به جمع بندی بخش سری پای دونده خواهیم پرداخت.
اگر این مطلب را مفید یافتید، انتشار آن بهترین روش برای تقدیر از آن است.
اشتباهات رایج در انتخاب و استفاده از کفش دویدن
انتخاب کفش دویدن، گاهی به یک علم پیچیده تبدیل می‌شود، اما بیشتر وقت‌ها، افراد با اشتباهات ساده‌ای که ریشه در تصورات غلط یا عدم توجه به جزئیات دارد، خودشان را دچار سردرگمی یا حتی آسیب می‌کنند. بیایید نگاهی به این اشتباهات بیندازیم:
باشگاه دوومیدانی | Running Academy
۱. اشتباه در «آزمایش» کفش
تست نکردن با جوراب مخصوص دویدن:جوراب‌های دویدن معمولاً ضخیم‌تر و فنی‌تر از جوراب‌های معمولی هستند. اگر کفش را با جوراب معمولی امتحان کنید، ممکن است در عمل با جوراب دویدن، تنگ به نظر برسد. همیشه با جوراب‌هایی که با آن‌ها می‌دوید، کفش را امتحان کنید.
کوتاه بودن زمان تست:چند قدم راه رفتن در فروشگاه کافی نیست. حداقل ۵ تا ۱۰ دقیقه با کفش راه بروید و کمی هم حرکات ورزشی انجام دهید (مثل پرش کوتاه یا لانژ) تا فشار روی نقاط مختلف پا را حس کنید.
امتحان کردن در زمان نامناسب:بهترین زمان برای امتحان کردن کفش، اواخر روز است. در طول روز، پاها کمی ورم می‌کنند و بزرگ‌تر می‌شوند. امتحان کردن کفش در این زمان، تضمین می‌کند که کفش در طول دویدن طولانی هم راحت خواهد بود.
۲. اشتباه در «انتخاب نوع کفش»
نادیده گرفتن «حس راحتی» به خاطر «توصیه»:ممکن است یک دوست یا مربی حرفه‌ای، کفش خاصی را توصیه کند، اما اگر آن کفش روی پای شما احساس خوبی ایجاد نمی‌کند، بهتر است سراغ گزینه‌های دیگر بروید. احساس راحتی، مهم‌ترین فاکتور است.
پافشاری بر کفش «اصلاح‌کننده» بدون دلیل علمی:همان‌طور که در بخش قبل گفتیم، اکثر دوندگان نیازی به کفش‌های Stability یا Motion Control ندارند. استفاده از این کفش‌ها بدون تشخیص صحیح، می‌تواند مشکلات جدیدی ایجاد کند. برای اکثر افراد، کفش Neutral بهترین گزینه است.
انتخاب کفش بر اساس ظاهر یا برند:زیبایی یا محبوبیت یک برند، نباید جایگزین ارزیابی عملکردی کفش شود.
۳. اشتباه در «مدت زمان استفاده از کفش»
استفاده بیش از حد از یک جفت کفش:لایه میانی کفش‌ها (Midsole) با گذشت زمان و طی کردن مسافت، خاصیت ضربه‌گیری و ارتجاعی خود را از دست می‌دهد. این اتفاق معمولاً بعد از ۵۰۰ تا ۸۰۰ کیلومتر دویدن (بسته به نوع کفش، وزن دونده و نوع زمین) رخ می‌دهد.
نادیده گرفتن نشانه‌های فرسودگی:اگر کفش دیگر احساس راحتی قبل را ندارد، لایه میانی آن فشرده و سفت شده، یا لایه بیرونی آن ساییده شده، وقت تعویض آن است. استفاده از کفش فرسوده، ریسک آسیب را به شدت افزایش می‌دهد.
نداشتن دو جفت کفش:برای دوندگانی که به طور منظم می‌دوند، داشتن دو جفت کفش و استفاده تناوبی از آن‌ها، عمر هر دو جفت را افزایش می‌دهد و اجازه می‌دهد تا لایه میانی کفش بین دویدن‌ها «ریکاوری» شود.
۴. اشتباه در «نگهداری و مراقبت»
شستن کفش در ماشین لباسشویی:این کار می‌تواند به چسب‌ها و مواد لایه میانی کفش آسیب برساند و ساختار آن را از بین ببرد. بهترین روش، شستشوی دستی با آب سرد و صابون ملایم است.
خشک کردن با حرارت مستقیم:قرار دادن کفش در معرض نور مستقیم خورشید یا نزدیک منابع گرمایی (مثل شوفاژ) می‌تواند باعث تغییر شکل و تخریب مواد کفش شود. کفش را در هوای آزاد و دور از حرارت خشک کنید.
نگهداری در محیط نامناسب:گرما و رطوبت زیاد می‌توانند به مواد کفش آسیب بزنند.
۵. اشتباه در «انتظارات»
انتظار «معجزه» از کفش:کفش ابزاری کمکی است. نمی‌تواند تکنیک دویدن شما را یک‌شبه تغییر دهد، ضعف عضلانی را جبران کند، یا شما را از آسیب در امان نگه دارد اگر به تمرینات، تغذیه و ریکاوری توجه نکنید. کفش، فقط یک جزء از پازل آمادگی جسمانی است.
تغییر ناگهانی مدل کفش:اگر سال‌ها از یک مدل یا نوع کفش استفاده کرده‌اید، تغییر ناگهانی به یک مدل کاملاً متفاوت (مثلاً از کفش بسیار کوشن‌شده به کفش مینیمالیست) باید با احتیاط و به‌تدریج انجام شود.
تهیه و تدوین توسط باشگاه دوومیدانی | Running Academy در مقاله پایانی به جمع بندی بخش سری پای دونده خواهیم پرداخت. اگر این مطلب را مفید یافتید، انتشار آن بهترین روش برای تقدیر از آن است.۹